tag:blogger.com,1999:blog-310653222012-01-18T13:00:01.029+02:0022.03.2005 günü sabahı neredeyse güneşle birlikte doğuvermişim. Annem Ebru, babam Armağan'ın asıl güneşi de benim zaten. Günümün çoğunu babanem ve dedemle geçiriyorum, şikayetim yok. Bir sitem vardı, bir de blogum oldu..Hoşgeldiniz...Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.comBlogger1851100tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-63310131942835313512012-01-18T12:56:00.004+02:002012-01-18T13:00:01.138+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-VUqJjOm0N5c/TxamKfLtwoI/AAAAAAAAAZc/zgwZkuHW-RI/s1600/100_8843.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 214px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698925077583479426" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-VUqJjOm0N5c/TxamKfLtwoI/AAAAAAAAAZc/zgwZkuHW-RI/s320/100_8843.JPG" /></a><br />22.03.2010<br /><br />22.Mart bugun. Oğlumun 5.yaşı doluyor.. hayatımın dönüm noktası günü 22.mart.<br />Su gibi geçti zaman.. canım benim.. İyi ki doğdun, daha doğrusu iyi ki Allah seni bize verdi.<br /><br />Dün akşam yatak muhabbetimizde “gamzelim” diyor bana, ben onu öyle seviyorum diye.<br />“malesef benim gamzem yok annecim sende var, sana da babandan geçmiş” dedim. Benim annemde olup olmadığını sordu yok dedim.. “babanda ve babanende var, sana da babandan geçmiş” dedim. “olmaz ki, çocuklara annesinden geçer sadece” dedi. “neden” dedim. “çünkü 9 ay ben senin karnında büyüdüm de ondan” dedi.. düşündüm ne desem... “annecim babaların da etkisi olur çocuklarda” diyebildim... “anladım” dedi sadece..komik.. ne anladı acaba...?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6331013194283531351?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-30121254401632450162012-01-18T12:54:00.001+02:002012-01-18T12:54:49.456+02:0021.03.2010<br />Bu haftasonunu oğluşuma ayıralım dedik. Cumartesi doktor sonrası “inciraltı” dedi. Dün de gölete gitmek istedi. Ispanaklı böreğimizi pişirdik harika oldu. Gölet’te yedik sıcacık.. hava öyle güzeldi ki. Rüzgarsız, sıcak ya da soğuk değil... uçurtma uçurduk. Yoldan babamız top almıştı top oynadılar çok güzel. Arda yeni yeni toptan hoşlanmaya başladı. Bırakmak istemedi hiç topunu. Köpek yarışması vardı onu da seyrettik. Çok güzel hava aldık, mis gibi. Dönüşte de babaneler geldi amcası gelmiş Bodrum’dan.. iyi oldu.. Küçük bir kutlama yaptık 1 gün öncesinde..<br /><br /><br /><br />13.03.2010<br />Bu akşam ilk kez kendisi yedi ve bir hamburgeri ilk kez bitirdi. Basbayağı 2 eliyle tuttu ve yedi kipa’da. 1 haftadır işteh için zyrtec şurup veriyoruz onun etkisi sanırım ama. Dün akşam da benden fazla yemek yedi mesela.. Maşallah iyi iştahı 1-2 gundur ama geçici sanırım damla sebebiyledir diye düşünüyoruz… L<br />Aman ne laflar.. geçen akşam kalkacağız babaneden “hadi Arda” diyorum. Cevap:<br />“üzgünüm.. şu resmi bitirmek zorundayım”<br />Dün akşam arkamdan mutfağa geliyor pek gelmez.. “noldu annişkom” diyorum.. cevap:<br />“birincisi senin ne yaptığını bakmak istedim.. ikincisi ben de elma portakal soymayı öğrenirim belki.. üçüncüsü sen yalnız kalma diye geleyim dedim.. anneciiiimm” diye de ekledi bir de… canım benim..<br />Bugün armağan gene 444’e gittiği için, benim de aklımda yarım kalan işler olduğu için ve de hava aniden çok güzel olduğu için oğluşla işyerime gittik..(hava güzel olunca insanlar genelde işten kaytarır tab canım benim onunla işe gitmek de her şey de çok keyifli.. arkadaşım artık o benim.. çok güzel uslu durdu.. daha doğrusu beni hiç üzmedi, gene koşturdu durdu bizim koridorda, tahtaya çok güzel resimler yaptı, 3 kurabiye 2 meyve suyu indirdi mideye..maşallah.. ben de aklımdaki işlerin pek çoğunu yaptım.. bu ara yeni başladığım carfi bw kurulum işinin de katkısıyla, işlerden kaldıramıyorum başımı… sağlık olsun da….<br /><br /><br />08.03.2010<br />Haftasonu Akhisar’daydık..cumartesi akşam sırf salata yemek için masaya oturdu çok hoştu, lahana, havuç karışık yapmış ananesi…<br /><br /><br /><br />04.03.2010<br />Birçok kelimeyi hem güzel söylüyor, hem de güzel kullanıyor, çok da güzel ve uzun cümleler kuruyor. Ancak bayıldığım bir kelimesi var. “bırak” lafı hep “biyak” şeklinde çıkıyor ağzından ve bayılıyorum böyle söylemesine öpüyorum onu. Bazen de dalga geçer oldum.. “bıraktım” diyecek mesela, “biyaktım” diyor... “ne güzel söylüyorsun Ardiş’kom” diyorum.. gülüyor o da...<br />Dün gece gene wc için kalkmış gelmiş bizim odaya canım “benim benim tuvaletim gelmişti sen benim odamda bekle beni” gibi birşey söyledi. İskelet kıyafetiyle..Gece gece güldürüyor bizi. Gece wc den sonra klimanın sesini duydu, uyku haliyle konusuyor.. “ bir ses duydum o da neydi?” “klimadan annecim” “klima nasıl öyle ses çıkarabilir?”. Ay arda cok uykum var uyu diye gecti içimden ama “çıkarıyor bazen arda’cım” dedim yattı paşa paşa mışıl mışıl uykusuna dalıverdi bile..<br />Siyah üzerine fosforlu iskelet resmi var pijamasında..çok güzel. Sabah da biz uyandırmadan önce uyanmış bize doğru geliyor, baktım karanlıkta bir iskelet gördüm yürüyen, çok güldüm...<br />Okuldan sık sık taç geliyor eve kağıttan yapılmış. Dün gelen tacın üzerinde harika bir araba resmi yanında da daha küçük ev ve ağaç resmi var. “bunu kim yaptı öğretmenin mi?” diye sordum. “ben yaptım” dedi. O kadar güzel ki anlatamam..”bir yere bakarak mı yaptın?” dedim .”hayır” dedi. “bi keresinde yumurcakta çöp kamyonu çizmişlerdi onu izlerken öğrendim, tekerlekleri birleştirmesini de öğrendim” dedi. Hatırlıyorum o günü..Şükrettim Allah’a.. herşey için...<br /><br />01.03.2010<br />Cumartesi evdeydik yağmur yağdı çok.. öksürüğü var gene..antibiyotiğe başladık.<br />Pazar da armağan ın işi vardı tesadüf de ayşegüllere emreler de gideceği için biz de gittik oğluşla... 13.30’dan 18.45 e kadar oradaydık. Emre abisi(9 yaşında) ve Ayşegül(5.5 yaşında) ile çok güzel vakit geçirdi Arda’cım. Zeynep’i de tüm bebekler gibi okşamaya kıyamadı üzerine eğilirken kendi yanaklarını sevdi durdu. Zar zor mutfakta köfte yedirirken oyalamam gerekiyordu. Emre’nin matematik problemlerini sorduk hep birlikte. Onlarla oyalandı biraz, kendisi de bir problem uydurdu sonra ve sordu bize.<br /><br />Arda:<br />“bak 19 tane mandal var, kaç tane çamaşır asabilirim?”<br />Ben:<br />“bir çamaşırı kaç mandalla asıyorsun annecim?”<br />Arda:<br />“2”<br />Ben:<br />“hmm kaç tane acaba?”<br />Arda:<br />“8 tane”<br />Selda teyzesi:<br />“8 mi..9 olması lazım sanki bir tane de elimde kalıyor hatta”<br />Arda:<br />“bir tane de çorap vardı da ondan”<br /><br />26.02.2010<br />Birkaç gündür gece tuvalete kalktığında bana komut veriyor, kendi odasından sesleniyor, durumu organize ediyor: “anne benim çişim geldi, ben tuvalete gidiyorum, sen beni odamda bekle tamam mı?” gece saatin 02.05’i, 04.22’si ya da 05.25’i hiç farketmiyor bu veya buna benzer cümleler dökülüyor ağzından. Çünkü çok uzun zamandır gece kalktığında bize sesleniyor biz de gidip üstünü örtüyoruz, çoğunlukla da benim çok uykum olduğu için ben anca odasına gidip, yatağında oturup bekleyerek geçiriyorum o zamanı. Üzerini de örtüp, “canım benim” deyip öpüp ayrılıyorum yanından. İlk kez Pazar akşamı oldu sanırım bu üst örtme organizasyon muhabbeti ben uyanamamışım babası kalkmış ya da kalkamamış ikimiz de emin değiliz durumdan, bize kızıyor “a anne tuvaletin kapısında da beklemiyorsun, benim odamda da beklemiyorsun sen nerdesin” gibi söyleniyordu, babası kalkmış kurtarmış durumu. Ondan beri hemen her akşam bu cümleleri sarfedip duruyor: “ben tuvalete sen benim odama şeklinde”<br />Geçen ctesi tiyatroya gittik oğluşumla ilk kez başbaşa..hiç istemedi gitmek nedense.. Pinokyo. 11.30’da başlayacaktı.. 11.25 de diyor ki, yani daha başlamadan, “bitmesine az kaldı”. Dakka başı saati sordu durdu sonra. Hep telefonu gösterdim ben de saati görsün diye. Çıkarken “beğendim” demez mi bir de.. çok sıkılmış ama beğenmiş de. Sonra da metroyla bornova parkına gitmek üzere bornovaya gittik. Dinç pideye oturduk oğluşla. Lahmacun istediğini belirtti. Başbaşa lahmacun keyfi yapıp sonra da bonova parkına yürüdük. Akşam üzeri eve geldik, yemeğe Efe’leri çağırmıştık. Çok da eğlendiler maşallah. Ona da bana da alışık olduğumuzun dışında hareketli bir Cumartesi oldu. Sırf Bornova parkını seviyor diye Bornova’ya gitmek de bir lükstü bizim için..Hayatında ilk defa girişi de olsa Kemeraltına girdi çocum. Tiyatro için biraz erken varmıştık. Sabahın 10.30 unda Konak’taydık. Küçücük bir kısmını gördü oğluşum ve “oo buranın hepsi kemeraltı mı” diye şaşırdı. “oo oğluşum burası kemeraltının anca onda biridir” deyince daha da şaşırdı. Aslında imkan varken bizim için küçük ama onun için çok büyük önemi olan şeyleri yaşatmalıyım ona...<br />1-2 gündür kırıklığı var. Hafif ateş, öksürük, grip hali. L<br /><br /><br /><br /><br />12.02.2010<br />Satranç deyince tombala bile duruyor şu anda..hemen eve gidebiliyoruz satranç oynarız dersek...dün akşam üzerimi çıkarana kadar sen oyunu hazırla dedim.. hazırlamış geldi yanıma.. “aa sen daha çıkarmadın mı kıyafetlerini” dedi..”kıyafet deniyorum arda’cım bak bu nasıl olmuş, bu nasıl olmuş” diye oyalamak için sorular sordum.. herşey için “güzel oldu” dedi.. kemerimi sordum en son..”kemer de iyi oldu bence, belini sıkmadı iyi oldu” dedi..komik..modeli sarkık bele oturmayan bir kemer zaten o dikkatini çekti ama saçma da bulmadı..en son dedi ki..”iyi olmamış deseydim ne yapacaktın” J ah dedim sen de başından gideyim diye baban gibi “iyi olmuş” mu diyosun yoksa bana..<br />Sabahları uyandırmak çok keyifli hala onu.. masaj yapıyorum omuzlarına kollarına bacaklarına..geriniyor geriniyor.. “günaydın günaydın bebeğim”i söylüyorum hala..aynen daha taaa 1-2 aylıkkende olduğu gibi.. hamileliğimin son zamanlarında sabahları sırf onun için bazen erkenden kalktığım TRT1 de yayınlanan “günaydın Türkiye” nin cıngılı.. bebişim doğduktan sonra da izledik.. sonradan RTÜK e takılıp kaldırılmıştı..<br /><br /><br />10.02.2010<br />Rutin akşam dede tekmelemesini yapıyordu gene... el atmak zorunda kaldım olaya..<br />Bana kızmış olsa gerek gülerek diyor ki sırtıma tık tık yapıp..<br />“seni mail yapcam internete gircem vınn Antalya’ya göndercem” dedi.. yuh..kal geldi hepimize...<br />“nasıl döncem” dedim.. düşündü ciddi ciddi.. tekrar tık tık yapıp sırtıma, “vınn geri geldin işte” dedi J<br />Bay bilmiş...<br />Eve döndük.. gene diş fırçalarken yumurtladı.. bu diş fırcalama seanslarımızda çok şey öğreniyorum onunla ilgili..<br />“bana montumu giymeyi öğretir misin” dedi<br />Birşeyi öğrenmek istemesi hem hoşuma gitti, hem de bunun tecrübesininin onu üzmüş olabileceğini düşünüp üzüldüm.. biri birşey mi dedi ki.. bazen öğretmeni giydiriyormuş bazen Ali Amca’sı(servisçi)<br />“şimdi mi yarın akşam mı” diye sordum.. “şimdi” dedi. Tabi kalkışınca da cıvıttı.. neredeyse tüm öğrenme niyetlerimizde cesareti yok, hep cıvıtıyor.. denemek bile istemiyor..yapamam ben diyor...<br />“dünyada ne kadar öğrenecek şey var” diye sordu akşam.. “oo çook sonsuz tane” dedim.. benim kaç yaşımda ne öğrendiğimi sordu.. ben gene konuyu “çorba yemeyi öğrenme”ye getirdim... “hiçbir zaman çorba istemem ben de” dedi sırıtarak çözüm olarak J<br />Bayılıyorum bu çözümlere..<br />Bu arada geçen gün “2010 yeni bir yıl geldi” demiştim.. “inşallah iyi şeyler getirir yeni yıl bize” dedi J<br />Pekmez içiriyorum 1 tatlı kaşığı sabahları..<br />Zıplamaya başlıyor pekmez sonrası.. enerjin mi geliyor hemen diyorum..”titretiyor bu pekmez beni üşütüyor” diyor..<br />Bu arada babası ve kendisi kendisine “ayarsız enerji” ismini takmışlardı bir süredir.. bu sıfatlar dolaşıp duruyor evin içinde sabah sabah J<br />Dışardan ve sonradan baktığında aslında çok eğlenceli oluyor sabahlarımız. :) yaşarken aceleden hep sıkıntılı gibi gelse de..aslında çook zevkli gerçekten..<br /><br />09.02.2010<br />Tatil geldi geçti, hiç eğlendiremedik oğluşumu.. geçen gün dedi zaten..çok büyüdü bu ya maşallah. Lafları büyük insan gibi...<br />“biz haftasonları hiç bir yere gitmiyoruz zaten” öylece kaldım nasıl yani nasıl böyle düşünebiliyor..atasözleri ve deyimleri öğrensin istiyorum kullanmaya başladı yavaş yavaş.. geçen gün “paçaları sıvamak” lafını kullandı ve doğru kullandı. Dün akşam da bir cümle kurdu tombala oynarken.. sonra da “atasözü gibi oldu bu sözüm” dedi, çok güldük..<br />Yılbaşından bu yana her akşam tombala oynuyoruz babanede istisnasız..bakalım bundan ne zaman sıkılacak... Cumartesi akşam da satranca başladık... bakalım nasıl gidecek...<br /><br />“Hıçkırık tuttum” diyor.. J içinden 40’a kadar sayıyor her seferinde.. birinde hıçkırıktan şikayet ettiğinde öyle deyip rahatlatmaya çalışmıştım çocumu, istisnasız her seferinde sayıyor şimdi... geçen gün 89’da geçti diyordu J<br />Hala çok iştahsız zorla yedirmeye çalışıyoruz. Kilosu 17.1.<br /><br />25.01.2010<br />Hava öyle soğuk öyle soğuk ki, birkaç senedir bu kadar soğuk olmamıştır heralde. Haftasonu hava sıcaklık dereceleriyle uğraştı durdu zaten oğluşum. Bugün Pazartesi de –‘lere düşecekmiş deyip duruyordu.. gece babanesinde kaldı, sabah telefonda konuşurken hava sıcaklıklarını soruyor.. diyaloğumuz aşağıdaki gibi:<br /><br />“Sabah arabada -1 gösteriyordu, otobana çıkınca -1.5 a kadar düştü, sonra -1 oldu, işe varırken de 0 dereceye yükseldi ardacım...<br />Yani anlıycan gösterge -1 ile 0 arasında gitti, geldi annişkom..”<br />Hiç düşünmeden ...<br />“-1.5 ile 0 arasında diceksin akıllım...”<br />“Tamam pardon pardon”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3012125440163245016?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-32601676172976904902012-01-18T12:51:00.001+02:002012-01-18T12:53:11.585+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-1x2-o2nVZC4/TxakkcXHvMI/AAAAAAAAAZE/tso9S1rgRY8/s1600/100_8804.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 214px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698923324479356098" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-1x2-o2nVZC4/TxakkcXHvMI/AAAAAAAAAZE/tso9S1rgRY8/s320/100_8804.JPG" /></a><br /><br /><div>24.01.2010<br />Öyle iyi bir çocuk ki oğluşum benim Maşallah.. bazen huysuzluğu ya da gözünün kimseyi görmemesi tutuyor ama içi öyle iyi ki.. babası uyurken üstüne atlayıp uyandırmayı çok seviyor... Cumartesi akşamı babamız bizden önce uyuyakalınca, her akşamki rutin “iyi geceler” dilemesi konusunda uyardım oğluşumu.. “bak annecim baban uyuyor üstüne atlama, uyuyan insanlar korkabilir, babalar hiçbir şeyden korkmaz ama uyurken aniden bağırınca da ne oluyor diye kalbi küt küt atar” dedim... pijamalarını giyerken “sen izin verince gitçem babama iyi geceler” dicem dedi.. canım benim.. “ah güzelim, tamam annecim tabi ki git söyle ama üstüne atlama yumuşak sesle seslen tamam mı o zaman hem korkmaz hem de seni duyabilir” dedim.. dediğim gibi yaptı geldi canım benim..<br />Pazar günü güzellik uykusundayken babamız farkettim canı sıkıldı, üzerine atlayası geldi,sonra aklına geldi, gitti.. battaniyesinin üzerinden eliyle o kadar hafif sever gibi yaptı ki.. sonra da yanağını okşadı birşey demeden bıraktı.. oyy içim eridi iyi kalpliliğine.. bir süre geçip hala uyanmayınca bu sefer gidip “hadi uyan artık çok uyudun” dedi ama gene her zamanki gibi azman şekilde değildi seslenişi...<br /><br />Bir de.. Koltuğun arkasına saç bandımı atıp duruyor... dün 2.yi de atınca birşey demedim.. tüm çocuklar öyledir heralde de bizimkine yüksek sesle ya da kızarak birşey söyleyince ters tepiyor iyice. Sesimi çıkarmadım... sonra birlikte kardan adam kesip üzerine pamuk yapıştırma çalışmamız olacak diye etrafımda dolanırken... “ama saç bandım yok saçlarım önüme gelince önümü göremiyorum Arda’cım” dedim.. “dur ben alırım” dedi.. “hatta ikisini de alayım ben” dedi. Girdi sıkışık yerlere ikisini bir alıp verdi bana.. “hıh gördün mü nasıl da aldırıyorum sana ben işte” diyesim geldi içimden çok ama demedim artık... J yumuşak davranınca nasıl da iyi oluveriyor çocum benim...<br /><br /><br />22.01.2010<br />Bugün tatil başlıyor.. oğluşum gelişim raporu aldı karne gibi.... babanesi haftaya bizde kalırsın dedi... tatilde niye kalıcam ki sizde dedi..biraz geç anladık ki, “tatil tatil” deyip duruyoruz, bizi de tatil olacak sanıyormuş üzüldü..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3260167617297690490?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-69302259196688406822012-01-18T12:49:00.001+02:002012-01-18T12:49:54.840+02:0015.01.2010<br />Sabah bırakırken okula öğretmeni sitem etti.. “dün çorba vardı kahvaltıda, hep bugüne kadar yediriyordum, artık yedirmiycem dedim, kaşığı bile tutturamıyorum” diye. Ne yapıcaz annişkom seninle.. neredeyse 5 yaşını dolduracaksın ama sadece ve sadece bir kere o da yarımyamalak kaşık tuttun, azcık çorba içirdim sana, ve ertesi gün asıl lahana salatasını bile kaşıkla yemeye cesaret ettin.. bir daha da hiiç kaşık tutup birşey yemişliğin yok annişkom ya... L<br />Dün akşam bana biraz bahsetti ama “öğretmenim kızdı, yağmur ve tuna bile kendisi yiyormuş, sana yedirmiycem artık dedi” diye...<br /><br /><br />14.01.2010<br />Ballı sütünü hazırlıyorum yavrukuş’umun. Pınar’ın plastik şişesinden koyuyorum.<br />“Ne koyuyorsun öyle sütümün üstüne?”<br />“süt annecim.. pınarın böyle sütleri de var”<br />“herşeyi aynı mı aynı süt mü?”<br />“evet annecim aynı sütü bu kutuya koyuyorlar bazen. Yılbasında işyerinden hediye ettiler bize”<br />“tadı da mı aynı?”<br />“evet annişkom herşeyi aynı”<br />“hıı tamam o zaman”<br /><br />İlginç laflarımız...<br />Herhalukarda(biraz zorlanarak ve tekrar söylesin diye biz anlamamış gibi yapınca her durumda diye çevirerek)<br />Duruma bağlı<br />Muhtemelen(ben 20 yaşından sonra öğrenmiş ve kullanıma başlamışımdır)<br />Karşıma fırsat çıkarsa..<br />Haaaaaa...(Söylenen birşeyi biraz geç anlayınca ve ya öyle mi anlamında)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6930225919668840682?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-47728202299899815382012-01-17T13:04:00.003+02:002012-01-18T12:48:23.470+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-pxfcjieIY-g/TxajcgihmAI/AAAAAAAAAY4/zvarZMkxlrE/s1600/Foto%25C4%259Fraf-0107.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698922088650348546" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-pxfcjieIY-g/TxajcgihmAI/AAAAAAAAAY4/zvarZMkxlrE/s320/Foto%25C4%259Fraf-0107.jpg" /></a><br /><br /><div>07.01.2010<br />Babamız Gölmarmara’da olduğu için ve geç geleceği için biz erkenden evimize dönüyoruz bu akşam.. evde..<br />Ben ceviz kırarken..<br />“ooo parmağım acıdı”<br />“oğğ bakayım bakayım neresi” diyerek yanıma gelir...vurgulama ses tonu herşey bizle aynı..<br />“seveyim geçer belki” yumuşak yumuşak masaj...<br />“geçti annecim sağol iyi oldu” ben zevkten dörtköşe ama çaktırmıyorum...<br />“iyi bari geçtiyse” kalkıp labirent bulmacasına devam eder....<br />Kopya bu ya.. herşeyiyle kopya bizimle...<br />Bir tanesi zor gelmiş mızıklamaya başladı..<br />“pekmezimi de verdin sen bana ama kafam gene de çalışmadı çözemiyorum ben bunu”<br />Ayyy çok komiksin sen güzel oğlum benim ya.. 1-2 akşam önce birşeyle uğraşırken tesadüf pekmezin üstüne sorununu çözmüştü “bak pekmezini içtin çözebildin” demiştim ben de onu hatırlıyor ve sonuna kadar inanıyor bize yaaaaaaaa....... J<br />Armağan geliyor elinde bir demet taptaze sümbüllerle.. oğluna vermiş..Arda da bana getiriyor.. “al bunları bir cam saksıya koy”.. tamam annişkom cam saksı yok ama vazo bulurum J<br /><br /><br />04.01.2010<br />Yeni yıl yeni yıl yeni yıl sizlere kutlu olsun..<br />Yeni yıl yeni yıl yeni yıl sizlere mutlu olsun..<br />Bir yıl daha bitti, bir yıl daha başladı...<br />Oğluşumla tombala oynadık çok eğlendik 31.Aralık’ta.. Yorgun bezgin yatıp duruyordu, iyi oldu. Babanedeydik...<br />Gece havai fişeklere kadar dayandı neyse ki...00.30 gibi yattı<br />1.ocak’ta sağolsun sabah 8 gibi uyandı..<br />“ben sabahları onu görünce çok mutlu olduğum için erkenden uyanıyormuş” öyle dedi bir de..<br />Kalkıp toparlanıp erkenden Akhisar’a gittik.. Dedemiz bizi karşıladı yine...<br />Ananemiz aşure yaptı onu dağıttık oğluşumlar Cumartesi günü...hava soğuktu..<br /><br />Haftasonundan inciler:<br />“börek piştiyse yiyelim o zaman” (börek kokmaya başladı pişti heralde deyince biz annemle kendi aramızda, aaa acıkmış...)<br />“Poğaça rengi düğme” (böreğin pişmesini beklerken, seçtiği düğmeler içinde bir tanesinin rengini poğaça rengine benzetti..kesin acıkmış..)<br /><br />En son 16.7’ye kadar düştüğü için ailecek üzülmüştük<br />Dün akşam banyo öncesinde tartılırken, 17.1 olduğunu görünce gözümün içine baktı sevinçle uçuyordu sanki gözleri ışıldadı canım benim. Benim tepkimi görmek istedi.. çok çok hoşuma gitmediyse de 1 hafta için iyi bir artıştı, bir de öyle güzel bakıyordu ki ağzıma, güzel bir laf çıksın diye..” afferin Arda’cım gördün mü bak” dedim ben de.. Çok mutlu oldu...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4772820229989981538?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-807865466703174062012-01-17T13:00:00.001+02:002012-01-17T13:00:38.456+02:0031.12.2009<br />Sabah biz kalkıyoruz, onu daha sonra kaldırıyoruz ne kadar uyusa fayda.. Bu sabah biz daha giyinirken gayet neşeli, sevimli haliyle odaya girdi “ben geldiimm” dedi. Ay bayıldık.. sivri çenesi iyice sivrilmiş, ağız üçgen şeklinde, gözler şiş ve kısık çok şekerdi :)<br /><br />23.12.2009<br />Kuzum hasta oldu gene.. Perşembe-Cuma gidemedi okula...Cumartesi iyi dedik keyfi yerine gelsin diye uzun zamandır gitmediğimiz elit ve jokere gidelim dedik. Önce keyiflendiyse de zorla çıkardık evden, elit i istemedi, kapıya kadar gelmişken jokere gittik. Orada da pek keyifsizdi eve gidelim dedi durdu. Nitekim ertesi gün aşırı keyifsizlendi, okul sendromu dedim inanmadım ama çocum kulağım ağrıyo diye ağlamaya başlayınca işin ciddi olduğunu gördüm. Pazar Pazar hemen antibiyotiğe başlattı Mete amcamız. Kulak ağrısıyla kucağımda uyuyakaldı minik kuşum ağrıkesicinin de etkisiyle. <br />Bu hafta yerli malı haftası kutlanacakmış. Salı günü için fındık istediler Arda’cımdan. “ben fındık yemek zorunda mıyım” diye sordu o gün J “değilsin annecim ama sevdiklerinden ye” dedim ben de. Dün akşam sayıyor:<br />“mercimek köftesini, sarmayı kendi başıma yiyemediğim için, ıslak keki sevmediğim için sadece poğaça yedim”<br />Meyve ve çerezi bugün yiyeceklermiş.<br />“çerez yiyemem ben, muzu da kendim yiyemiyorum, elma yerim sadece” diyor bana.<br />Geldiler tabi bana gelenler...<br />“arda muzu nasıl yiyemiyorsun ya” diye kızdım.. yiyemiyormuş. Ama ertesi gün öğreniyorum ki çeyrek muzun az bir kısmını bırakmış geri kalanı yemiş.<br /><br />Haftasonu incileri:<br />“bin milyon diye bir sayı var mı?”<br />(Bu çocuk bu basit soruyu niye sordu ki)<br />“yok annecim, 999 milyondan sonra 1 milyar gelir”<br />“yaaaa 999 milyondan sonra 999 milyon 1 gelir”<br />Çok güldüm tabi.. aynı tongaya babasını da bastırdık sonra J<br />bu basit sorudan sonra gitti oyun kartlarından “neptün” gezegeninin kartını buldu deşeleyip kartların arasında..<br />“e burda niye o zaman 7 475 milyon yazıyor” demesin mi?<br />“ardacım bazen öyle yazıyorlar yanlış yazıyorlar ama böyle yazılıyor” diye açıklama yaptım J<br />“dedenin şekeri var annecim ona küçük elma verelim”<br />“ya küçük elmada çok şeker varsa??”<br />Tv de cam çocukları görüp etkilenince babanesi ve daha çok ben vaaz veriyoruz:<br />“ençok yoğurt, peynir ve sütte kalsiyum var..”<br />Çerezlere de alışsın istiyoruz ya ekliyorum..<br />“başkaa ceviz, fındık, fıstık, badem de çok yersen kemiklerin çok sağlam olur hiçbirşey olmaz”<br />“ya insan ölene kadar onlardan hiiç yemezse??”<br /><br />Wc de ben el yıkarken o da malum işini yapıp pantolonunu toplarkenki muhabbetimiz:<br />414*4 = 1664 mü eder yaa??<br />Ay gene başladın, bilmiyorum arda..(ama bende şüphe... önceden hesap makinasında yapmıstır simdi söylüyodur diyorum.. ve dayanamıyorum)<br />İyi peki o zaman 415*4 kaç eder?<br />Hmmm... Bin altı yüüzzzz atmış eder...<br />İyi kolaydı tabi o da o zaman 412*4 ü sorayım...<br />Yaaa.. deyip gülüyor...Binaltıyüüzzz kırk sekiz eder...o arada pantolon ancak kalkmış oluyor...<br />Ooyyyyy napıcaz seninle deyip konuyu kapatıyorum....<br /><br /><br /><br /><br />09.12.2009<br />Dün iyidi çok şükür, gözyaşı muhabbeti olmadı denebilir.<br />Yatınca nerden aklımıza geldiyse bu sene doğum gününe kaç gün kaldığını hesapladı.<br />22 + şubat 28 çekiyor 28 orası 50 eder + 31 = 81 ediyor dedi..öyle mi bilmem...<br />Aralıkdan da yılbaşına 23 gün kalmış(bu da 31-8 sanırım)<br />Doğumgünüme 104 gün kalmış dedi..<br /><br /><br /><br />Sevdikleri,yedikleri:<br />Mandalin, portakal suyu, havuç, kek, zoraki muz, şeftali, kayısı, çilek, kiraz, bamya, ıspanak, karnıbahar, kereviz, köfte, pilav, makarna, poğaça, süt, labne, bal, pekmez, gevrek, meyvesuyu,<br /><br />Sevmedikleri köşe bucak kaçtıkları:<br />Çok fazla J<br />mandalin, portakal, kavun,<br />Ceviz, bilimum çerez, zeytin, sucuk, salam, sosis, üzüm, çikolata, şeker, dondurma, puding, helva, bilimum tatlı, pasta, ayran, kuru yemiş.<br /><br /><br />07.12.2009<br />Ctesi Armağan çalışacağı için biz Cumadan oğluşumla bindik otobüse gittik Akhisar’a. Yol boyunca muhabbet ettik, tabi daha çok sayısal konuştuk. Öndeki amca inerken kaç yaşında olduğunu ve sayıları nereden öğrendiğini sordu. “söylemicem” dedi bizimki şımarık haliyle...<br />Cumartesi hava çok güzeldi. Bulutlu ama durgun ve ılık.. Dışarı çıkmak istedi canım. Sordum bizimkine.. “isteriiim” dedi hevesle.. çıktık ekmek almaya gittik, sonra fidanlık istedi oraya çıkıp toprakları bitkileri inceledik. Sonra da park tabi ki. Yürüyerek parka gittik. Kayamadı ama pis diye kaydıraklar. Yol boyunca konuştuk, muhabbet ettik. Çok keyifliydi, bazı bazı hayalini kurduğum yaşamdan bir parça gibi idi. Evde sürekli oğluşunla başbaşa, gezerek, gezerken muhabbet ederek geçen bir ömür. Dünyanda daha doğrusu kafanı kurcalayanların eşin, çocuğun ve ailenden başka kimsenin olmadığı. Gerisinin boş ve sadece sen ihtiyaç duyduğunda olduğu...<br />Öyle güzel ki o yaştaki çocukla sohbet etmek.. Horozdan bahsetmiştik daha önce. Akhisar’a gidince bir yerde öterse söylerim sana demiştim. Parka giderken bir evin bahçesinden horoz öttü. “bak arda bu horoz işte” dedim. Anında cevap “bu öğlen uykusundan uyandırmak için ötüyor heralde” dedi. Ben ona sabahları uyandırmak için öter demişim demekk ki. Saat itibariyle öğlen uykusu olduğu mantığını yürüttü demek ki... J<br />Öğle yemeğinden sonra gene çıktık dışarı. Taşlarla oynadık ceviz kırdık ben yedim tabi ki o ağzına sürer mi hiç.. sek-sek çizdim ona biraz denedi sonlara doğru iyi yapmaya başladı ama.. taş topladık, yıkadık, akşamında ona 40 taşı ve 5 taş oyunlarını gösterdim. 40 taşı o da oynadı. Azcık oynatıyor diğer taşı ben görmemiş gibi yapıyorum ama o anında kafasını kaldırıp gözlerime bakıyor ne diycem diye. Çaktırmıyorum çoğu zaman o bakınca bazen de “azcık oynadı taş ama neyse” diyorum filan... 5 taşı daha çok sevdi, ama beceremiyor tabi. Bri eliyle taşı atıp , diğeriyle yerdekini almaya çalışıyor. Sonra çok güzel taş ve bilyelerle oyun uydurdu kendince. Bana anlatıyor. “bak bunu böyle koyuyorsun, sona bunu böyle yapıyorsun, bu böyle oynanıyor” diyor filan...çok tatlıydı ya J<br />Cuma gecesi birlikte yatıp uyuduk, uyumaya çalıştım daha doğrusu tekmeledi durdu.<br />Gene de beraber uyumak süper canımla.<br /><br />Dün gece evde yanına yatmamı istedi, “arda senden önce uyucam çok uykum geldi” dedim. Kolunu attı boynuma, “piş piş piş pişşş” dedi. Benim ona halaa yaptığım gibi.. J<br /><br />Haftasonu gayet iyidi. Dün akşam 21.00’den sonra yatma muhabbetlerimiz başlayınca aniden çene titreyip gözler kızarmaya başladı “okulda gözyaşı gelmemesi” konusu açılıverdi. Konuştum konuştum hiç susmadan birşeylerden bahsettim ağlamaması için. Biliyorum çocukça takıntı ama içim eriyor ağlamasına, üzgün olmasına. Yatınca da sohbet ettik biraz. Bir ara kafasını kaldırıp, sağ eliyle sol elindeki parmaklarını kapatıp saymaya başladı. “ohooo, ilkokul var, lise var, askerlik var, üniversite var, iş var..işe kaç yaşında giriliyor?” diye sordu. Aynen babamın haftasonu Arda’yı telkin için okulları sayma şeklini yaptı. Parmaklarıyla.. askerlik de ondan kalma zaten belli ki...biz hiç bahsetmeyiz çünkü askerlikten... “ben 21 yaşında girmiştim işe” dedim. “babam?” dedi..”o da 23-24 yaşında heralde” dedim.. “ben en iyisi 22 yaşında işe gireyim” dedi. Mesleklerden de bahsettik sonra. Ben hepsini bulamadım o buldu bir kısmını. “kamyon şöförü, pazarcı” gibi gibi meslekler buldu bana..aferin dedim.. düşünüp bulmadı süper...<br /><br /><br />03.12.2009<br />“Okulda bi daha gözyaşlarımın gelmemesi için birşey yapar mısın lütfeenn?” dedi dün akşam birkaç kez.. gözleri yaşlanarak ve dudağı, sesi titreyerek...gözleri de hemencecik kızarıyor zaten ...içim eridi. Bir de babanesi, dedesi odada otururken ben de mutfakta tek başıma yemek yerken geldi yanıma.. benimle yalnızken mi konuşmak istedi bilmiyorum... bıraktım tabakları masada.. Sarıldım, “nasıl yapayım annecim” dedim. Telkin edici birşeyler söyledim durdum. “bilmiyorum, öğretmenimle konuş ya da gözlerimi sil bir daha hiç yaş gelmesin” diyor. İnsan çocuğu için herşeyi yapar.. elimden ne gelse de yapsam seni ağlatmamayı başarsam diye içim eridi, sarıldım. Yapacak birşey gelmedi başka aklıma...canım benim...<br /><br />01.12.2009<br />Bayram bittii, tatil bittii.. çok güzel geçti tatilimiz. Beklenti içinde olmayınca mı ne çok daha mutlu ayrılıyoruz tatillerden. Bayramın 1.günü yani Cuma evden çıkış anımıza kadar valize konacaklar değişti durdu, ya üşürsek vs diye. Öğlen ardaya birşeyler yedirir yedirmez evde niye beklicez hadi çıkalım dedik çıktık saat 13.00 gibi, izmirdekilerle bayramlaşıp. Otele vardığımızda bizden başka kimse yok gibi düşündük. Issız, sessiz, müzik bile olmayan, şık ama terkedilmiş bir otel. Odamız sıcak ve ferahtır umarız diyerek çıktık 5.katımıza. Oda süper, büyük, ve acaip sıcak, manzara güzel. Ama aşırı sakin. Yemekler güzel midir ki? Akşam yemeğe indiğimizde birkaç insan yüzü gördük. Yemek çeşitleri oldukça az ama çok lezzetli ve kaliteli malzemeler. Baktık ki, 40-50 kişi varız otelde iyi bari dedik. Kahvaltı da çok güzeldi. 2 gece mi kalırız dedik, 3 gece yapalım dedik. Zaten Tevfik herşeyi düşünmüş 3 gece ayarlamış, iyi de yapmış. Gündüzleri kuşadası merkeze çıktık, oğlum çok memnun kaldı durumdan. Gayet kompleks bir kaydırak bulduk, bol bol kaydı. Yalnız 2.gün ödüm patladı, Armağan bizden ayrıldığı bir anda Arda’dan gözümü ayırmıştım ve sonra bana çok uzun gelen ama topu topu 1 dakikalık bir anda göremedim canımı. Ödüm patladı, meğer kaydırağın farklı yönlerinden dolaşmışız o beni arıyormuş su içmek için, ben de onu. İlk geldiğimiz yöne doğru bakıyordu onu gördüğümde çok ama çok korktum ya o yöne doğru gitseydi, o kadar kalabalıktı ki, ilk olarak o yöne gitmek aklıma hiç gelmezdi. Gece uyuyacağım sırada aklıma geldikçe gözlerim açıldı, ya bulamasaydım biraz daha ya gitseydi, ya ya ya dedim durdum hala aklıma geldikçe içinden çıkılamaz bir baş ağrısı kaplıyor başımı. Allahım çok şükür kötü şeyler olmadı.<br />Kahvaltı sonrası otelin açık alanlarını dolaştık, deniz kıyısına indik. Hava öyle güzeldi ki, sadece armağan kısa kollu tişörte sahip olmanın şansını yaşayabildi, biz oğluşumla tek kat uzun kollularla dolaşmak zorunda kaldık artık. Limanda oturduk 2.gün. Arda çok mutlu oldu, çok eğlendi ya benim için de herşey beklediğimden çok çok güzeldi gerçi, harika bir tatildi çok şükür... Arda kendiliğinden kendi çabalarıyla ve isteğiyle arkadaş edindi kendine.. İrem le zevk aldıkları şeyler çok uyuşmasa da gidip tanıştı. Oynadılar bir süre. Onlara yakın oturmak istedi hatta lobide, kalktık yerimizi değiştirdik. Asıl sonra gidip Kendisinden 2-2.5 yaş büyük Mehmet Vecdi(bu 2.adını bir türlü tam ezberleyemedik ama vedi mi neydi dedi durdu) ve Orçunla tanışması kendisini onlara kabul ettirmesi zor oldu epey ama başardı. Her oyunlarında Arda’yı da çağırdılar, kapalı havuz dahil... J<br />(Bugünler itibariyle, 10-100 trilyon değerleri okuyabiliyor; 14-15 basamaklı)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-80786546670317406?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-27432465767915905702012-01-17T12:59:00.001+02:002012-01-17T12:59:33.867+02:0026.11.2009<br />Bugün Perşembe, kurban bayramı arifesi... Havalar Kasım sonu için çok güzel...<br />dün sabah oğluşu aradım, kaçta uyandığını daha ben sormadan “bugüün kaçta uyandım biliyor musun” dedi... “kaçta” dedim.. “10’aa” diye başladı, düşündü düşündü “10’a 9 kala diyim hadi” deyiverdi. J çok komik geldi böyle konuşması. Bizlerden duyuyor ve cümle içinde kullanıyor. Bu ara “sana birşey söylücem annecim”, “senle birşey konuşçam anne” gibi son kapanış cümlelerine başladı.. abudik gubidik şeyler söylüyor sonrasında da. İşte karnım ağrıyor, okulda şöyle olsaydı böyle olmazdı gibi... canım benim.. kuşodası planları yapıyoruz vakit yaklaştıkça. Umarım herşey yolunda gider...<br /><br />23.11.2009<br />Geçen hafta gidemedim okuluma hiç. Keyfim epey yerindeydi ama akşamları hafif ateşim yükseldiği ve iştahsız olduğum için göndermeyelim dediler. Atatürk’ün evine de gidemedim dolayısıyla. Napalım. Aşı izin formumu okula teslim edemediğim için de, Perşembe de sağlık ocağında aşımı oldum. Cuma da gitmedim bu yüzden. Bütün haftasonu beynimi işlediler, okul seni özlemiştir, sen de okulu özlemişsindir ne güzel filan diye. Maksatları beni okula ısındırmak. E sabah apar topar uyanıp okula gittik, sonuç ne oldu? Geri gönderdiler beni annemle. Nedenmiş aşı olmuşum, aşı olunca diğer çocuklara bulaştırma riskim de olurmuş. Annem zaten bu hafta hasta olmıyım diyordu, annem için iyi oldu ama ben üzülür müyüm ki diye üzüldü o da. Bana bahane uydurdular ben üzülmiyim diye. “Annecim sen yeni iyileştin diğer çocuklar hastaymış sana bulaştırmasınlar diye geri gidiyoruz” dedi. Annem de öğretmenimin söylediği laflara karşı çakmayan hazır şimşek bende çaktı ve anında soruverdim. “neden o zaman hasta çocuklar gitmiyor evlerine?” annem şaşırdı ve gülümsedi, düşünmek için vakit kazanmak amacıyla, “evet annecim ama onlar servisle gelmiş galiba, geri gönderemiyorlar, hem sen evde birazcık daha dinlen annecim” diye salladı :)<br />Babaneme postalandım gene. Annem sevindi aslında çünkü, okuldan önce 18.2’leri görmüştük tartıda sonra 17. küsurlarda derken haftasonu 16.9 kg geldim hastalığımın da katkısıyla. Biraz evde toparlanırım diye sevindi aslında.<br />Havalar acaip güzel. Haftasonu 22-23 derecelerde süper güneşli bir hava eşliğinde pazara gittik annemle başbaşa. Hayatımda ilk kez. Marketten labne vs de alıp evde bir güzel çizkek yaptık ben bile yedim. Çok güzeldi.<br />Perşembe Arife. Kurban bayramı geliyor. Kısmetse herkes iyi olursa, Kuşadasına otele gidecekmişiz.<br />Çook mutlu oldum annem sana iyi bir haber vericem deyip de bunu söyleyince. Dün akşam tuvalette ben öne eğilmiş annem popomu silerken sordum ona.. “25 kasım’da herkes mi Kuşodası’na gidecek?” J “neresi neresi?” “kuşodası” “annecim kuşodası değil kuş-adası” dedi annem. “ama dayımlar kuşodası diyor oraya” dedim ben de.. “efe’nin oyuncaklarını hep kuşodasından alıyorlarmış” da dedim aklımda kalmış dayım oradan alıyor hep.<br />Dün akşam, son zamanlarda özellikle babamı o yoksa herhangi bir kimseyi sıkboğaz ettiğim favori oyunum olan top trumps kartlarında arabaların motor hacimlerini toplayasım geldi. 5-6 arabanın kartını sırayla elime alıp kafadan üstüste topladım 25 binlerde bizimkiler hesap makinasını alıp kontrol etmek istediler, doğru gidiyormuşum. 33 binlerde babam “yeter artık yorulma” deyip unutturdu bana. Bu ara kafadan çok fazla toplama çıkarma yapmak istiyorum. Sürekli etraftaki insanlara da sorular soruyorum, en çok annem bana cevap vermek için yırtınıyor. Çünkü onun da hoşuna gidiyormuş akıldan hesap yapmak..<br /><br /><br /><br />17.11.2009<br />Domuz gribi mi ne oldum? L<br />Bu aralar böyle bir salgın var. Herkesler “aşı olunmalı mı olunmamalı mı” onu konuşup duruyor. Bu yüzden ölenler de var. Bizimkiler çok korkuyor.<br />Cumadan beri öksürük ve burun akıntım vardı. Pazar gecesi öksürükten uyuyamadığım için ilk kez okulumu ektirdiler bana, Pazartesi babaneme istemesem de postalandım. İyi ki de öyle olmuş, ne yesem kustum, su bile. Sonra da birşey yemek istemedim zaten. Akşam annemler koşarak eve geldiğinde ben yorgun argın baygın koltukta yatıp duruyordum. Ateşim çıkmaya başladı. 37.3 derken 38.3 e kadar ateşim de çıkınca, öksürük, kusma, ateş derken bizimkilerin aklı çıktı, “domuz gribi” diye. Babanem komik, ben severim diye uyurken fırına tavuk-patates koymuş J peah ne tavuğu.. bir çay kaşığı patatesi annem binbir şaklabanlıkla ağzıma sokabildi, onu da koca bir tas yemiş gibi çıkardım.<br />Mete amca yı aradılar birçok kez, mucize ilaç metpamid le önce bulantımı kestiler. Sonra da 5-10 tane çubuk krakerle bir dilim elma yemeye başlayınca annem göbek atmaya başladı.. Tavuk mavuk kendileri yedi afiyetle, ben çubuk ve azcık elmanın verdiği enerjiyle hesaplarımı yaptım, toplamalarımı yaptım sonra da uyuyakaldım ateşle.. J 579 ile 282 yi toplayamadılar dedi annem işyerinde de, onu kalkıp toplıyım derken ağzıma tepiştirdi zaten 3-5 çubuğu da J<br />Bugün iyiyim çok şükür, süt ekmek yedim, kusmadım, ateşim yok sabah sabah. Yarın iyi olursam kaç gündür beklediğim gezime katılacağım, Atatürk’ün evine gideceğiz, Selanik’e.. J<br /><br /><br />11.11.2009<br />Cumartesi Yiğithanlar geldi. Çoğunlukla her zamanki gibi güzel güzel oynasalar da, sonlara doğru ağlamaları tuttu Arda’nın, uykunun da basmasıyla. Oğluşum o gece 00.00’da yattı ve çook uzun zamandan sonra Pazar sabah 10:10’da uyandı. Ben de arada uyanmış olsam da o saate kadar uyuyabildim neyse ki. Süperdi geç kalkmak... J<br />Camları açarken baktım hava süper ılık, “haydin dedim dışarda kahvaltı yapalım”.. çok şükür ki evin beyler ben gibi değil, herşeye ayak uydurur. Gittik gölet e, tabi biz toparlanana kadar hava kararmıştı bile yağmur yağacak şekilde. Apar topar kahvaltımızı yeyip sonra balığımızı da alıp eve zor attık kendimizi yağmurdan önce. Pazar keyfi yaptık sonra da, harika bir yağmurun eşliğinde...<br />Arda’cım süper. Kalp boyuyor bu ara. Yapmadığı şeyleri biz boya desek bile asla boyamıyor. Hatta dün akşam kalp hakediş metinlerinden birini değiştirmemi istedi : ”yemeklerinden az da olsa yedi değil, yemeklerin hepsinden yedi” yazacakmışım metne artık.. J Hiçbir gün boyanmasın istiyor galiba sıpa. Kahvaltı zevklerinde değişme olmamış anladığımıza göre, sosis ya da pizza olan günlerde kuru ekmeğe talim hala okulda...Kilosu 17.7’nin üzerine çıkamaz oldu. 17.3’lere düşüyor ama.<br />“anne, anne” diye heyecanlı titrek bir şekilde seslenip koşturuyor bana doğru eve gelince. Sarıl bana öp beni diyor J ah yemez miyim ben seni...<br />Gece yanında yatmamı istiyor ille artık, kırmıyorum ben de uyuyana kadar. Ya da tam uyuyacağı sırada “artık git” diyor zaten. Ellerimi ısıttırıyorum ona. Hep benimkilerden daha sıcak oluyorlar tabi. Geçen akşam gene yattık yanyana. “ellerini ver ısıtayım” dedi. Verdim.” Bu sefer çok üşümemişler” diyor J ya da “ısıttım artık çekebilirsin” diyor bazen. Canım benim...<br /><br /><br />05.11.2009<br />Dişlerini fırçalarken taburesinden erken indi diye “pardon” dedi bana J<br />Dün akşam babanesinin doğum gününü kutladık, bana yardım etti, işbirliği yaptı bizimle. Mumları dikti(üflemesini de o yaptı tabi), ışığı söndürmesi için babasının kulağına fısıldadı. Canım benim öyle tatlı, öyle arkadaş ki bize.. Maşallah.<br /><br />30.10.2009<br />29 ekim perşembeye gelmesi sebebiyle 28-29-30 ekimi tatil yapıverdiler gene okullarda. Bir gün önce akhisar’dan henüz gelmiş olan anane-dedemiz de 28 ekim günü bakıcılık görevinden son anda cayınca arda’cım yarım gün babasına kaldı. Benim işim ve işyerim de müsait olunca o gün saat 11.00 gibi gidip aldım oğluşumu. Nerde o eski Arda? Beni yerin dibine soktu nerdeyse. Koridor boyunca koştu durdu pat pat diye, insanlara bağırdı, şımardı. Koşma dedikçe koştu zor tuttum kaç defa. Daha önceki gelişlerinde böyle değildi bu çocuk. Neyse ki çabuk 12.00 oldu da çıktık servise binip eve döndük.<br />Evde kuzu tabi.. daha uslu.<br />“Öğleden sonra evdeyiz çok güzeelll” dedi durdu kıyamam.<br />29 ekim’de de 1 saat okulda törenleri vardı. Şiir okudular sınıflar.<br />Eve dönüp biraz resim biraz yemekle geçti vaktimiz.<br />Hava çok güzeldi erken çıkıp önce babaya, sonra foruma takıldık. Sonra da Bade’lerle Ayşegül’lere gittik. Orada da hiç eskisi gibi değildi. Yaramazlık yaptı ışıklarla oynadı, DVD ile oynadı, yapma dedikçe koştu gürültü yaptı. Kızlar Arda’dan şikayet etti durduysa da aslında çocuğumun hep onlarla oynamasını istediler. Dönüşte de bugün okul olmadığı için babanesine arkadaşlık yapmak üzere onu oraya bıraktık. Dedemiz amcayla Bodrum’a gitti çünkü, amcanın yeni alınan yeni arabasıyla. J<br /><br />Arda’ya babasında kahvaltıda ne kadar yediğini sordum. Peynir yemiş. “ne kadar yedin mesela bir kibrit kutusu büyüklüğünde peynir yemen lazım annecim” dedim. Önce “kibrit ne?“ dedi.. “tabi artık çakmaklar var arda, çakmak gibi birşey kibrit” dedim... Top trumps kutusu üzerinde gösterdim bir şekil, “bu kadar büyüklükte” dedim. Birkaç saat sonra kendisi diyor, “ben çakmak kutusu kadar (sonra düzeltip) ya da kibrit kutusu kadar peynir yedim babamda” diyor J Çok güldüm çağrışıma..<br />Dün de bir ara ben mutfaktayken yanıma gelip “annecim ben sana zorunluyum” dedi. Ne demekse...<br /><br /><br />27.10.2009<br />“annecim ben iyileşene kadar isterseniz beni yarın okula götürmeyin” dedi wc de otururken.<br />“arda cım sen hasta değilsin ama” dedim.<br />“ama bugün çok hasta oldum çok öksürdüm” dedi... ayy başladı mı ne okula gitmek istememe durumu...<br /><br /><br />26.10.2009<br />Birkaç gündür gözümüze “toz kaçmaya” devam ediyor. Durup dururken gözümüze toz kaçıyor ve gözyaşlarımız akıveriyor inci gibi. 2-3 damla sonra geçiyor ama. 30 sene öncesini yaşar gibiyim. Benim de gözüme toz kaçardı, ağlamazdım :P, gözüme toz kaçtığı için gözyaşlarım akardı kendiliğinden. Bu durumu hiç Arda nın yanında konuşmamama rağmen aynı bahaneyi aynı şekilde nasıl uydurabiliyor, bu da mı genlerden geçiyor pes dedim artık J<br />Okula ne keyifle ve istekle gidiyordu ilk günler, hala “gitmicem” demiyor ama evde biraz mutsuz, okulda da gözyaşları akıveriyormuş durup dururken.. Ve kahvaltıda hiç ama hiç birşey yemiyormuş. Umarız hasarsız ve çabuk geçer J<br />Haftasonu keyfini yerine getirebilmek için didindik durduk. Cumartesi ona bamya yaptım. Yemek daha pişerken söyledim ona.<br />“Arda bil bakalım sana bugün ne yemek yapıyorum?”<br />“Ne?”<br />“En sevdiğin yemek?”<br />“bamya???”<br />“eveettt”<br />Koltukta oturuyordum, geldi kucağıma oturdu ve sarıldık. Arda bu. Bunu yapan Arda. Her geçen gün şaşırtıyor bu beni yaaa J yedi mi? Eh işte çok değil tabi ama en azından daha severek. Çok mutlu oldum tabi...<br />Bu aralar 17.5 kg da dolaşıyor...17.00-18.00 arası gidip gelmekte kilosu.<br /><br />Cumartesi Sarper’lerdeydik. Arda çok iyi vakit geçirdi. Tabi biz de. Yedik içtik tıkındık. Çok şiştik gözleme ve katmerlerle...<br /><br />Bu Pazar saatler geri alındı. En sevdiğim saat değişikliği. Ama her saat oynamasında olduğu gibi gene normaldışı bir gündü ve fazladan 1 saatin nasıl geçtiğini anlamadım J<br />Dün akşam Arda’ya biraz bahsettik, bahsetmemiz gerekiyordu, yoksa dikiliverir, sabah ortalık aydınlanırsa saat 06.00’da. Ama nasıl anlatacağız?<br />“arda gün ışığından faydalanmak için saatleri değiştiriyorlar böyle bazen(sonra aklıma geldi) hani hatırlıyor musun mart ayında filan da ileri alınmıştı, o zaman da söylemiştim ben sana, gün ışığından daha çok faydalanmak için saatler ileri alındı” demiştim hatırladın mı?” Diye sordum.. 3-5 sn geçti ve beklenmeyen cevap...<br />“hani o zaman, CHP, MHP bayrakları da asılıydı de mi??” dedi... ne alaka oldum ben önce.. seçim zamanı mıydı yoksa Arda? Ve devamı..<br /><br />“29 mart Pazar günü müydü neydi o zaman” dedi tekrar...<br />Tarih manyağı bana bile kal geldi durdum düşündüm.. evet öyleydi.. seçim olduğu gün, saatler ileri alınmıştı biz oy kullanmaya gitmiştik ve o gün 29 Mart Pazar idi J<br /><br /><br />22.10.2009<br />İlk okul vukuatımız, dün gelince babanesine ağlayarak anlatmış. Boynunda asılı yaka kartını koparmış Ğiğitalp(Yiğitalp deyince biz düzeltiyor Ğiğitalp diyor) bizimki de ağlamış, gözleri akşam 20.30 da geldiğimizde kıpkırmızıydı, gündüz ilk geldiğinde nasıldı kimbilir, babanesi çok ağlamış diye düşünüp bizi aradı. Sonra sorduk ki, bahçeye de çıkmışlar, hava rüzgarlıydı, alerjik olduğu için ondan da kızarmış olabilir.<br />Akşam kapıda beklerken ben de aşağıdan çıkarken muhabbet ediyorduk, son katta karşımda onu kırmızı gözlerle görünce yüzüm asılıverdi sanırım bana dedi ki “sen niye üzgün baktın şimdi”. Demek ki çocuğum hemen anlıyor yüz ifademizden birşeyler...<br /><br /><br />20.10.09<br />“annecim, babacım, dedecim, babanecim” diye hitap ediyor bu aralar. Allah içimiz eriyor tabi böyle konuştukça, ben şahsen bitiyorum yerlerde sürünüyorum, duyunca bu lafları.. J<br />Kahvaltı olayımız hala kötü, geçen gün pişinin yanında verilen 2 parça domatesi yemiş çatalla ve okulda da olsa ıhlamur içmeye başlamış. Bunlar sayabileceğim en büyük karlar bizim için J<br />Ihlamuru evde içmiyor ama okulda içiyormuş onu sadece öyle diyor. Omlet, yumurta, sosis, zeytin, büyük çayı, pizza hala yemediklerimiz arasında. Dediğine göre bazen sadece meyva suyu içip geliyormuş Öğlen 14.00’e kadar aç böylece. Nereye kadar gidecek bilmiyoruz tabi. Kilo veriyor...<br /><br /><br />12.10.2009<br />Sabah uyanmıştım alarmdan önce kalkışa hazırlanıyordum.. Arda cım uyandı kendi kendine “benim çişim gelmiş” dedi duyuyorum ben ve kalktı wc ye gitti. Ayağında da terlikler aferin... bekledim dönüşte bize gelecek diye gelmedi, pıt pıt yatağına tekrar.. yatağından sesleniyor “annee üstümü ört benim” hatırladım; üstünü açmasın diye öyle tembih etmiştim ben ona, tuvaletinin geldiğini farketsin kaçırmasın diye de “benim çişim gelmiş de ve kalk annecim, tekrar uykuya dalma sonra yatağına yaparsın” diye bin tembih etmiştim yatağına kaçırdığı zamanlarda. Hava serinlediğinden beri de “gece tuvalete kalkarsan bize seslen gelip biz örteriz sakın üstün açık yatma ardacım” demiştim.. Bunlar bizim kopyamız ya, ne verirsek alıyorlar.. Çok iyi şeyler vermeliyiz onlara hep diyorum ama sonra unutuyorum L dinliyor demek ki dediklerimi ve Allah bilir her wc ye kalkışında bunlar kulaklarında çınlıyor canım benim J<br /><br />Düşünce gülümsedim.. Pazartesi sabah sabah bir insanı başka ne güldürebilir çocuğundan başka.. “arda gel annecim saat çalacak artık” dedim.. Koşa koşa geldi tabi canına minnet onun J<br />Biraz yattı yanıma, sonra kalkıp oturdu hemen yanıbaşımda. Ben yüzyukarı yatıyordum, bir süre sonra kafasını göğsüme koyup yattı gene göğsümde.. O an ve şimdi daha çok, ne kadar güzel bir duygu geldi bu bana, tarif edilemez.. Çok şükür Allah a....<br /><br />Haftasonu Akhisar’daydık, dün kahvaltıdan sonra geldik hemen Hüseyin dedemizin zeytinliğine gittik, kırmalık zeytin toplamak ve daha çok mangal keyfi yapmak için. Oğluş öyle güzel yeşil zeytin topluyor ki, ne kendi torbasına başkasının koymasına izin verdi, ne de kendisi başka torbaya koydu. Benden daha çok, daha büyük ve daha düzgün topladı o kesin J üstelik de konuşma performansından hiçbir şey kaybetmeden. Bıcır bıcır hem konuştu kendi kendine, hem torbasına doldurdu bir bir zeytinleri, ben oturup çay keyfi yaparken uzaktan bir taraftan da onu izledim, dinledim. Çubuk kraker gibi incecik ufacık birşey J diğer ağaçtaki babasına sesleniyor anlamsız bir cümle tabi de olsun maksadı bizim gibi uzaktaki birine bağırarak birşeyler anlatmak.. “ben bu ağacı bitirince ya başka ağaca geççem ya da oraya gelcem, tamam mııı?” J<br /><br /><br />05.10.2009<br />Hasta oldu bile. Çok öksürüyor. Dün akşam yatarken “üniversiteye kadar okula gidemicem mi şimdi ben, derslerimden geri kalcam” diye söylenip duruyordu kıyamam. Sabah da “istersen okula gitme” deyince ağlamaklı oldu mecburen götürdük, umarım kötüleşmez.<br />Haftasonu babamız 2 gün de çalıştığı için sabah kalkış saatimiz olan 07.00’den akşam 18-20.00 lere kadar başbaşaydık oğluşumla. Dün hele çok yalnız kaldı ben ev işlerine kalkışmıştım. Vicdan azabıyla iş yaptım durdum evin içinde. Oğluş hasta L<br />Ara ara gönlünü almak için gıdıklama, Arda’yı yeme aktivitemizde bir ara “şuna bak ya boğazını bile benden almış” dedim. “Sende 2 tane boğaz vardı bir tanesini bana mı verdin?” diye sormaz mı? J Çok güldüm tabi. “herşeyini benden almışın işte” dedim tekrar. “herşeyden sende çok vardı herkese sen mi veriyosun? Sende yanak, kulak çok vardı da herkese mi veriyodun sen, ben de senden almışım” diye devam etti J çok düz mantık algılıyorlar ya...<br /><br /><br /><br />01.10.2009<br />Akşam biraz mahcup ama sevinçli zıplayarak yanıma geldi. “bugün yakınımda 3 tane çok güzel kız vardı, ben onlara öpücük attım böyle..” dudaklarını büzüştürüp muck diye içten bir sesle..ben nası yani kalakalmışım... “öyle miii? onlar ne yaptı annecim?” gene gülerek, “onlardan biri de bana öpücük attı” bacaklarıma yapışıyor... bu arda mı yaa oldum ben...<br />Akşam yatırdım sırtını kaşıyorum öpücük yapıyor gene yatağında.. “Napıyosun annecim?” “ o kızlardan biri uyumuştur ben ona öpücük atıyorum”..<br />Sabah uyandı saatten önce.. “sabah öpücük atması yok mu” dedim.. muck muck yaptı.. “kime yaptın o kıza mı” dedim.. “hayır sana yaptım” dedi.. canım benim. Nazar değecek diye çok korkuyorum ama koskocaman MAŞŞALLAH öyle mutlu ve hareketli ki. Okulun bahçesinde zıplayıp duruyor, sabah kapı açılmadan varıyoruz biz, açılmasını beklerken hop hop hopluyor etrafta... Umarım hep böyle olur da sıkıntı çekmeyiz inşallah.. Çok korkmuştuk istemeyecek okulu diye.<br /><br /><br /><br />28.09.09<br />Perşembe dediğine göre hiçbir şey yememiş kahvaltıda. Sarelle ekmek, peynir, zeytin adaçayı varmış. O yüzden sticker alamamış. Cuma gevrek-peynir varmış. Bir parça yemiş, bir tane daha istemiş. %90’ını bitirmiş... Bilemiyoruz tabi bunları o anlatıyor.<br />Dün akşam durup dururken diyor. Bir kız varmış, zeytini çekirdeğiyle yiyormuş. “Olur mu hiç Arda” dedim. Dikkat ettiği şeye bak.. “ama öğretmen o kızın tabağına 3 tane zeytin koymuşmuş, sonra bakmış kızın tabağında zeytin yokmuş, 2 tane çekirdek varmış, demek ki zeytinlerden bir tanesini çekirdeğiyle yemiş.” Böyle diyor. Oğlum sen başkalarını izleyeceğine kendi zeytinlerini yesene J hatta hayatında bir kez olsun zeytine dokunmamıştır bile.. bir kerecik eline alsan bile olur J<br />Cuma günü de öğretmen kitap okurken az gürültü yapana ya da az konuşana sticker vercem demiş, bizimki kapmış tabi bir tanesini.. çok söz dinler oğlum maşallah. İlk stickerı kırmızı araba üzerinde sandviç :P keşke yeşil araba olsamışmış...<br />Haftasonu defne’siz defnelerle, sarperler geldi. Sarper le çok güzel oynadı ve eğlendi. Şimdiye dek olmadığı kadar.. Dün de babamızın pek sevmediği arda’nın çok sevdiği Hasanağa bahçesine gittik, Cumartesi akşam da, Pazar gündüz de kek-börek beslenme saatlerinde pek güzel oturup yedi oğluşum.. Ama kilo vermiş hemen, dün akşamüzeri 17.4 kg geldi. 18.1’e kadar çıktığı olmuştu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2743246576791590570?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-63776623096277367912012-01-17T12:53:00.000+02:002012-01-17T12:58:26.322+02:0023.09.2009<br /><br />“Yaz geldi ısınmadı, kış geldi soğumadı” ya da “yazken ısınmadı, kışken soğumadı” diyor bu ara. Cumartesi akşamüzeri hava çok güzeldi balkona çıkıp dışarılara bakıyorduk gene. “hava ne güzelmiş ardaa” dedim bu yorumu yaptı. Gözlerim açık kaldı, bayıldım bu sözüne, “ardaaa ne güzel yorum yaptın annecim atasözü gibi oldu” dedim. Bu ara bunu söyleyip duruyor. Tabi hemen sordum arkasından.. “neden böyle dedin annecim” dedim, bir dayanak arıyorum ille.. “nisanda yağmur yağdı hava ısınmadı, şimdi soğumuştu eylül bitiyo ekim geldi, ee hava gene sıcak, ondan” dedi J canım<br />benim, öptüm öptüm...<br /><br />22.09.09<br />Bayram bittiii, ramazan artık sıcaklara denk geliyor derken bu bayram epey serin geçti hava.. klasik izmir ve sonrasında akhisar seyahati yaptık... oğluş cumartesiden beri gripli, burnu akıyor, 2 gündür de ses çıkmıyor borazan gibi, dün sabah uyanır uyanmaz “kalkalım mı” demeye çalıştı, sesi çıkmadı. “ben artık sessiz konuşuyorum” dedi kıyamam L<br />Bu bayram ilk kez para toplamanın kıymetini anladı. Evdeyken “iyi bayramlar” dedirtemedik, kendimizi öptürtemedik, babaneye gittiğimizde babası bir ara “bak istediğin bir oyuncak vardı, onu almak için paraya ihtiyacın olabilir” dedi, bizimki fırladı herkese “iyi bayramlar” demeye başladı. Benden başka kimseyi öpmemişti bugüne kadar herkesleri öptü artık yanaklarından.. iyi de oldu epey bayram parası topladı o sesli öpücüklere J dedesi zaten vermişti, “bilseydim daha çok verirdim” dedi öpülünce yanaktan.. içim gidiyor o öpücüğe, insan neyini vermez ki J<br />Burculara gitmiştik, “öptüm de iyi bayramlar da diledim, sadece şeker verdiler, para vermediler” dedi çıkarken J e vermek zorunda kaldılar J sonra tembih ettik artık başka hiçbir yerde bu konunun açılmaması için. Açmadı da gerçekten..neden diye çok sordu yolda, açıkladık nedenlerini ve gerçekten lafını etmedi hemen hemen hiç J<br /><br /><br />16.09.2009<br />Dün çikolata verdiklerini söylüyor ama o almamış tabi ki... Babası götürmüştü dün, bugün de babanesi...<br />“Kaç sene okula gitçem” diye soruyor.. :) oo canım başladı mı bitmez dedik. Hayırlısıyla sen sev inşallah....<br />Dün akşam “100 tane filan arkadaşım var benim. Öğretmenim hepsini tuvalete götürdü benim yoktu beni götürmedi” diyor....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6377662309627736791?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-7795236535946106992011-11-23T22:39:00.000+02:002011-11-23T22:41:10.575+02:00çok yakında burada...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-779523653594610699?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-81499228285567399812009-10-12T18:08:00.001+03:002009-10-12T18:10:13.781+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/StNGzFrMmGI/AAAAAAAAAYY/2iFnS2D2XYA/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0088-okul-ilkgun.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391731022403246178" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 248px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/StNGzFrMmGI/AAAAAAAAAYY/2iFnS2D2XYA/s320/Foto%C4%9Fraf-0088-okul-ilkgun.jpg" border="0" /></a><br /><div>14.09.2009<br />Şimdi okullu olduk, sıraları doldurduk :)<br />Bugün okulvari kreşine başladı oğluşum.. Bu hafta günde birer saat.. Sınıflara isim vermişler. Pembe, sarı sınıf okundu. Adı çıkmadı.. Yeşile geldi, 4.sırada okudular adını “ARDA EGE ERDOĞAN”.. Oğluşum “yeşil” sınıfta. En sevdiği renk çok sevindik ailecek :)<br />İlk gün diye ben de gittim, iyi ki de gitmişim dışarıda endişeli, mutsuz ve çatıkkaşlı bekleyişini gördüm. İçeri alınırkenki korkaklığı. Ama sonra öğretmeninin sırayla çocukları ortaya çıkarıp isimlerini sorması.. Canım benim cevap verir mi vermez mi diye düşünürken şöyle dedi :<br />“Adım Arda Ege. Soyadım Erdoğan”<br />Canım benim nasıl gurur duydum. Bazı çocuklar söylemedi isimlerini ortaya çıkmadılar. Bazıları soyadlarını bilmiyor.. Bazıları gayet rahat çocuklardı, çoğu sessiz, ürkek ve mutsuz. Arda daha çok merakla etrafı inceliyordu. İlk yarım saatin sonunda çıkardılar bizleri. Saat 10:30 gibi de çocukları teslim etme başladı. Bizimki en arkada hala sağı solu inceleyerek ağır ağır yürüyordu çıkışa doğru. Ne olduğunu anlamamış ki heralde. Önümdeki sürüye katılsam mı katılmasam mı diye düşünmüş de olabilir :)<br />Beni gördüğünde mutlu oldu. İlk lafı “resim yapıyodum yarım bıraktırdılar”.. Zaten amaç da buymuş. Tadı damağında kalsın modeli :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8149922828556739981?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-42080350177509052682009-10-12T18:04:00.000+03:002009-10-12T18:06:29.540+03:0011.09.2009<br />Pazartesi okullu oluyoruz :)<br />Avukat ilhan ege anaokulu. Pek de uzun okulumuzun adı. Çok methini duyduk, inşallah herşey iyi olur bakalım...<br />İlk hafta 1 saat alıştırma dönemi. Çok merak ediyorum bizi neler bekliyor. Oğluş dışarıdan nasıl görünüyor? Uyum sağlayabilecek mi? Sevecek mi ortamı yoksa benim gibi uzunca bir süre zorluk mu çekecek okulda?<br />Bu ara yağmurlar var. Serinlik arttı. Babanede kalıyor arasıra. İlk kalışında istemedi ama geçen akşam “ben burda kalcam” dedi ve kaldı. Eve geldik, gece sahura kalktığımda Arda’nın kokusunu duydum. Resmen bir kokusu var oğluşumun ve o yokken bile duyabiliyorum ona özel bu harika kokuyu. Çok şükür.. Canım benim. Kocaman oldu, sivri çenesinden öpüyorum onu. “Senin de çenen sivri de mii?” deyip duruyor bana :)<br /><br /><br /> <br />31.08.2009<br />Oğluşum iyice yapışmış durumda bana J Yaşıymış meğer. Yanağımdan öpüyor, boynumdan, kolumdan. “Saçlarından öpeyim” diyor sonra, burnumdan da.<br />Haftasonu biz oruçlu, Cumartesi Efe’ler için yemek hazırlığı yaparken canımıniçi sıkılmasın diye aklıma ipe düğme geçirme işi geldi.. İyi ki de gelmiş, bayıldı Arda’cık. Pazar da boncuk buldum ona önce yapamam dediyse de sonra iğne ve ince iplikle boncukları dizdi, bana kolye yaptı. Belli bir düzende dizmiş onları rastgele değil. Boynuma taktım, o yatana kadar çıkarmadam, acaip mutlu oldu. Akşam yatana kadar en az 20 defa “sana kolye yaptımmm, çok güzel olduu” deyip durdu.<br />Cuma akşamı “bu gece sahura kalkacağız, sen de kalkmak ister misin” diye sorudm kaç defa. “istemem istemem” dedi durdu. Sahur vakti, alarm çaldı, mutfakta ıhlamur için ocağı yakarken pat pat ses. Dedim Armağan nasıl bu kadar ses çıkarıyor yürürken. Fırlamış gelmiş mutfağa, “sahura mı kalktık, sen ocağı yakarken uyandım ben” deyip duruyor. Bir pencereye, bir buzdolabının oraya koşup duruyordu nedense heyecanla. Camdan baktı arada ama acaip enerjikti saatin 04.30’unda. Bir sürü sordu soruyor tabi o arada. Neden davulcu geçiyor, neden ışıklar tek tek sönüyor, neden oruç tutuluyor, neden top patlıyor, bizim saatimiz var neden hala davul çalıyor?<br /><br /><br />24.08.2009<br />Akhisar’daydık haftasonu. Bol bol incir topladık yedik. Arda küçücükken yerdi ama artık köşe bucak kaçıyor malesef. Ramazan geldi, hoşgeldi, artık yaza geldi..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4208035017750905268?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-87550243929360841292009-10-12T18:01:00.001+03:002009-10-12T18:02:35.518+03:0018.08.2009<br />Kucağımda oturup balkon keyfi yapıyoruz akşamları ve haftasonu sabahlar...06.30-08.00 arası saatlerde uyanıyor haftasonu.. Baba bari uyusun diye balkona çıkıyoruz yoksa evin içinde bağıra bağıra şarkı söyleyip duruyor..<br />Cumartesi şortum ile üstü arası biraz açılmış bir parmak filan karnım görünüyor... şortumu çekiştirdi durdu yukarı doğru, sandım ki düzen takıntısı düzgün dursun diye filan...<br />Pazar bir ara gene balkonda hep beraber otururken bu sefer herbirimiz birer sandalyede oturuyoruz ayrı ayrı.. “Örtsene karnını” dedi bana..”niye Arda’cım?” dedim.. “birisi görer, istemiyorum ben görmesini”.. dilimiz tutuldu, pes....hiç böyle birşey konuşmadık ki biz onun yanında, bizim aile kültüründe de yoktur zaten “ört birisi görmesin filan” diye nerden çıktı bu şimdi? J Erkek çocuğu olan arkadaşlarımız söylerdi böyle şeyler bir yerlerden duyuyolardır derdim, arda nın kimlerle görüştüğünü neler konuşulduğunu aşağı yukarı biliyorum da.. bunu nerden duymuş olabileceğini bilemedim yani pes, içgüdüsel mi acaba? J<br />Dün akşam eve geldik, bu ara hep önden hızlı hızlı çıkıyor.. bizim kata geldim bir taraftan da laf yetiştiriyorum önden giden oğluma.. bir baktım arda yok sesi yukarıdan geliyor J “a fazla çıkmışım” deyip ağlamaya başlamasın mı? J durup durup ağladı, biz de güldük diye heralde daha çok morali bozuldu...<br /><br /><br /><br />10.08.2009<br />Bu çocuk uslu muslu diyoruz maşallah ama Cumartesi günü üstüne babasının aldığı küçük raflı kitaplığı devirmeyi başardı yine. Tv düşürmesinden sonraki 2.anlamlı olayında bel bölgesinde, en büyüğü 3 parmak genişliğinde 15 cm uzunluğunda 2-3 tane kızarıklık, şişme ve sonrasında bir morartı oluştu. Babasıyla birlikte 2 tane kitaplığın tozunu alıyorlardı, bir patır kütür düşme sesi duydum devamını dinledim ağlama yok ama gene de koştum tabi, baktım Arda’cık yerde yatıyor, üstünde dolap, babası dolabı kaldırıyor. Ama Arda’yı kaldırmıyor. Bir hışımla çok kızıp niye onu kaldırmıyor diye kaldırmaya girişiyorum Arda’yı, o an benim de aklıma geliveren şeyi söylüyor Armağan.. “dur güzelim kaldırma belki beline birşey olmuştur” L<br />O an bilemiyorum garip bir şekilde kaldırıyorum kollarından yerde mi bırakayım ağlayan oğluşumu diye belki yanlış yapıyorum ama sarılmak istiyorum hemen.. Gene korkup Armağan’a uzatıyorum sırtına bak diyor Armağan, bakıyorum ve konuşamıyorum sadece “hii, hii” deyip duruyorum. Bu kadar birşeyde bile dilim tutuluyor Allah korusun korkunç birşey olsa nasıl ayakta dururum bilemiyorum...<br />Sırtı bordo renkli olmuştu, görüntüsel kısımdan çok Armağan ın dediğine takıldım ben.. Ya beline birşey olduysa sırtüstü yatırıp elledik, bu gibi durumlarda soğukkanlı olmak lazım aslında nasıl davranmak gerektiğini bilmek lazım işte ama ne çare :(<br />Hıçkırarak ağlıyor daha çok “babaya söyledim bana bakmadı, beni niye görmedi, beni hep duymuyorsunuz, neden bana bakmadın baba?” diye söylene söylene hıçkırarak ağladı yavrum.. Yürüttüm koşturttum çok şükür birşeyi yoktu. Çok şükür Allah’ıma.<br />Sonra hemen güldürmeyi başardım neyse ki, çok güleceği şeyler buluyorum neyse ki onları anlatmaya başlıyorum panik yapmadan, gözyaşları akarken bir taraftan da gülmeye başlıyor sonra.. Canım benim...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8755024392936084129?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-50289082334583799312009-10-12T17:59:00.000+03:002009-10-12T18:01:19.267+03:0006.08.2009<br />Oğlum sonunda dün beni gerçek anlamda öptü. Öpmeyi hiç öğrenemeyecek sanıyordum artık. 4.5 yaşına gelmiş bir çocuk muck diye öpmeyi bilmez mi.. Hep dudaklarını yanağımıza değdirip “muhaa” diye ses çıkarırdı öpmek deyince.<br />Dün akşam babaneye geldim kapıda karşılıyor gene. Eğilip sarılıp öptüm o da kollarını boynuma dolayıp yanağıma sessiz yumuşacık ama gerçek bir öpücük konduruverdi. Çok şaşırdım ” a öptü benim oğlum” diye çığlık attım neredeyse. O kadar tepki verince utanıp bir daha öpmeyecek dedim ama “ötekinden de öpçem” dedi, ondan da gayet güzel öptü. Ağır ağır öpüyor ama J ve de yüzünde öyle hoş bir ifade vardı ki gözümün önünde hala. Başarmış olmanın, beni mutlu etmiş olmanın sevinci ve şaşkınlığı vardı onda da.. O kadar dert etmiyordum öpememesini ama kaç yaş olunca ilk kez öpebilecek acaba diye de trajikomik aklımdan geçiriyordum J dün akşam babanesinde 3-4 posta daha “öpçem” deyip sarıldı, ya da eğilmemi istedi, birinde “tamam annecim öp” dedim “yetişemiyorum ama” dedi canım benim. J<br />Sonra uyurken de öptü yatağında, ama sabah “öpmücem” dedi zorlamadım tabi ki J hayatım benim...<br /><br /><br />03.08.2009<br />1 haftalık tatil yaptık oğluşumla. Çarşambaya kadar izmirde kaldı sonra sabah ilk otobuslerden biriyle Akhisar’a gittik. Bol bol başbaşa vakit geçirdik öğlen ve gece uykularımızı birlikte uyuduk. Artık çok güzel sarılıyor boynuma birlikte yatarken. Canım benim. Bu aralar ikimiz de ayaktayken gelip bacaklarıma da sarılıyor.. bebek gibi hala. Boyu anca belime geliyor, o yüzden sarıldığı kısım genelde anca bacaklarım olabiliyor J<br />Birlikte evde olduğumuz bir gün ben kaynamış patates doğrarken ona da bir bıçak-tabak ve iri dilimlenmiş patatesler verdim doğrasın diye. Çok şaşırdı ve heyecanlandı böyle bir iş istediğim için. Ve çok da güzel yaptı, genelde bıçağın tersiyle kesmeye çalıştı ama olsun. Pek ellemek istemedi eli bulaşmasın diye.<br />Bu aralar anaokulu-kreş arıyoruz. Çeşitli bahanelerimiz sıralanıyor ilk aramaya başladığımızdan beri. “bütün çocuklar kreşe gitmiş, boş kreş kalmamış” vs.. En son bombası “kreşte bamya pişirmiyolarmış ben napıcam şimdi”. Bamyayı çok seviyor da :)<br />Akhisar’da öğlen banyo yaptırırkenki diyaloğumuzdan bir alıntı:<br /><br />“Gözlerini kapat Arda cım<br />Neden gözlerini kapat dedin<br />Saçlarını şampuanlıcam yanmasın gözlerin<br />Gözleri yakan şampuan mıymış o?<br />Hayır arda cım dalin bu ama belki yakar ne bileyim<br /><br />Havluyla kurulanırken... tekrar....<br />Neden bana gözlerini kapat dedin<br />Saçlarını şampuanlıcaktım gözlerin hassas belki yanar diye dedim<br />Başını kaldır yukarı bak deseydin de yanmazdı ama değil mi?<br />Evet yanmazdı.<br />Neden başını kaldır demedin o zaman?<br />Bilmem aklıma gelmedi ardacım<br />Gözlerini kapat demek aklına geldi de neden başını kaldır demek aklına gelmedi?<br />Iıııııyyyyy.. İmdat Ardacım imdat dicem şimdi artık J” deyip ben de başımı havlunun içine sokup yanaklarından sıkıyorum :)<br /><br />“Ben olmasam sen napardın” diye sorup duruyo bu aralar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-5028908233458379931?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-12415457193873272982009-10-12T17:58:00.000+03:002009-10-12T17:59:48.403+03:0020.07.2009<br />TV de çizgi film seyrederken şimşek çakmış. Babasına “orada tek bulut var nasıl şimşek çakıyor” diye sormuş, babası daha önce şimşekin iki bulutun çarpışmasıyla ortaya çıktığını anlatmış meğer.<br />“seniin doğacağını 19 temmuz’da öğrenmiştim annecim, çok ama çok mutlu oldum o zaman”<br />“ondan önce sen mutsuz muydun?” :)<br /><br /><br />16.07.2009<br />“doydum ben “Makinam doydu” diyo bak” karnını gösterip....<br />Kendi kendine öyle diyor.. makinası sadece “doydum” deme işine yarıyor ama J başka birşey bilmiyormuş...<br />Akşamları kaşınıp da uyumaya alıştı gene...<br />Dün akşam yatırdım öylece “benim bi yerlerim kaşınıyo” deyip duruyor.<br />“kendin de kaşıyabilirsin” dedim.<br />“ama kaşımak için elimi götürüyorum bak geri düşüyo” deyip elini kaldırıp yere düşürüyor bilerek..<br />“üçkağıtçı seni” dedim...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1241545719387327298?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-78883171334324581062009-08-14T18:33:00.000+03:002009-08-14T18:34:07.193+03:0014.07.2009<br />Dün akşam çok uykusu vardı ama yatmak istemedi, biraz gevşeteyim dedim.. Kucağıma aldım cıbıl cıbıl. Yazın iyice güzel oluyo kucağımda oturtmak, çok küçükken aldığımız turuncu badisi hala oluyor üstüne esnek olduğu için, altında da arabalı kırmızı külotu.. Kucağıma aldım uzanır gibi. Saçlarını okşadım, bacaklarını kaşıdım. Durup dururken sordu ve uzun uzun konuştuk sonra çok hoştu:<br />Ø Ben büyüyünce evlenince evlencek yerim yok ya.. :)<br />Ø Niye öyle diyosun ardacım bak burası var, kocaman ev burda otururuz hep beraber.<br />Ø Olmaz ama ben evlenince evlencek yerimin olması lazım(ben ona evlenişimizi, yeni bir eve yerleşişimizi anlatmıştım)<br />Ø O zaman sana bir ev buluruz... belki burda oturmazsın belki ankarada belki akhisarda belki istanbulda oturmak istersin...<br />Ø Babanemin 3 ve 1.dairesi boş orda otururum istersem..<br />Ø Olabilir ama sormak lazım babanene..<br />Ø 3.dairenin çeşmesi daha güzel akıyo, 1.dairenin çeşmesi bozuk, 3.dairede otururum ben...<br />Ø Tamam sen bilirsin...araban da olur... çalışırsın para kazanırsın, araba alırsın...<br />Ø Ama arabayı taşıyamam ki ben J<br />Ø Taşımıcan ki annecim anahtarı takcan kontağa çalışacak eve getireceksin.<br />Ø Araba alcak kadar param olmazsa napcam beeennn? (uykusu geldi ya ağlıcak bir bahane arıyor)<br />Ø Biz sana biraz veririz bizim fazla paramız olursa..<br />Ø Olmazsa babanemden alırım, olmazsa ananemden, olmazsa hüseyin dedemden, olmazsa oran dedemden, olmazsa büyükannemden, olmazsa büyükteyzemden filan alırım ben de..<br />Ø E canın sıkılmıcak mı 3.dairede tek başına...<br />Ø E benim çocuklarım olcak evlenince ya...<br />Ø Neyin olsun sence oğlun mu kızın mı?<br />Ø Iıı, oğlum olsun<br />Ø Niye<br />Ø Ben oğlanları çok severim çünkü<br />Ø Adını ne koycan<br />Ø Adını değiştirmicem ki<br />Ø Ama annecim doğan bir bebeğe isim koymak gerekir..<br />Ø İsim koymak mı denir ona<br />Ø Evet bak biz sana arda ismi koyduk<br />Ø Neden arda koydunuz<br />Ø Armağan ile uyumlu olsun diye, bir de arda ismini çok sevdik..<br />Ø Ben ne koyarım ki?<br />Ø Babanenle konuş bakalım yarın o zaman, belki sana yemek yapıp da verir.. ya da oğlun yapar...<br />Ø Erkekler yemek yapmaz akıllım kızlar yapar...<br />Ø O zaman babanen yapar sana yemek...<br />Ø Kızım da olcak ya, o yapar yemeği.<br /><br />Gece pat pat biri geldi bizim odaya..<br />“çişimi yaptım ben”<br />Armağan hep gece uyanmalarında panik olur..panic halde fırladı<br />“nereye yaptın babacım”<br />“toolete”<br />Oh...<br />“hadi git yat ardacım o zaman yatağına”<br />Tıpış tıpış yatağına gitti gelen misafir J<br />Şimdiye kadar biri xanaduda olmak üzere, 2. kez kendi başına kalkıp hallediyor işini de J<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7888317133432458106?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-60625789631174433522009-08-14T18:32:00.002+03:002009-08-14T18:32:55.219+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SoWDluzV_vI/AAAAAAAAAYQ/16s2q0JxWAU/s1600-h/V%C4%B0SNE.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369842814950964978" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 292px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SoWDluzV_vI/AAAAAAAAAYQ/16s2q0JxWAU/s320/V%C4%B0SNE.jpg" border="0" /></a><br /><div>13.07.09<br />Haftasonu akhisardaydık.. Vişne topladık, domates kopardı, salatalık, biber kopardı oğlum. Çok hoşuna gitti.<br />Bu aralar en sevdiği meyve gene “elma” imiş, 2.sevdiği de kiraz.. ne hoş de mi? Geçen hafta içinde onlarca kiraz yedi desem yeridir, kimseye yedirmedi evde topladı tabaklardan... tabi ben ikiye kesip çekirdeğini çıkarıyorum, olsun ona da razıyım yesin de :)<br /><br /><br /><br /><br />02.07.09<br /><br />Xanadu’da sarılıp sarılıp öptüm ya onu...”ah tatlım canım balım, cok tatlısın bal dökülmüş senin üstüne” deyip durdum.. Gülüyordu söylediklerime.. Arada bir de :<br />“Benim üstüme bal mı dökülmüş?” diye soruyordu :)</div><br /><div>Son günlerdeki bir diğer diyaloğumuz...<br />“kim geldii”<br />“ben geldiim”<br />“sen kimsin?”<br />“Ağda”<br />“Hangi Arda?”<br />“senin Arda’n”<br />“benim hangi Arda’m?”<br />“canım Ağda’n”</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6062578963117443352?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-37121344303518293672009-08-14T18:22:00.001+03:002009-08-14T18:29:14.416+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SoWCvnPmOII/AAAAAAAAAYI/JKgWj2-ejbw/s1600-h/Copy+(2)+of+100_8348-GULUS.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369841885209049218" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 319px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SoWCvnPmOII/AAAAAAAAAYI/JKgWj2-ejbw/s320/Copy+(2)+of+100_8348-GULUS.JPG" border="0" /></a><br /><div>30.06.09<br />Her sabahki şarkımızı söyleyerek uyandırıyorum. Yaz sabahları özellikle, uyandırması bile ayrı keyifli oğlumu...<br />“günaydın günaydın bebeğim, günaydın güller açan yüzünde, gün başlar günaydınla, gülümse günaydınla..”<br />Gözleri kapalı kapalı bana sorusu:<br />“çiçek açan bebek miyim ben?”<br />“anlamadım annecim?”<br />“çiçek açan bebek miyim ben?”<br />“evet tabi ki annecim ama niye öyle dedin?”<br />“sen öyle diyorsun ya”<br />“ a evet.. güller açan yüzünde diyorum”<br />“neden öyleyim?” gözleri hala kapalı..<br />“çünkü senin gülüşün çok güzel.. her gülüşünde yüzünde çiçek açmış gibi geliyor bana, ondan diyorum”<br />Canım benim..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3712134430351829367?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-50224951414637718732009-07-15T18:16:00.007+03:002009-07-15T18:26:21.888+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3zGyf41YI/AAAAAAAAAXo/GPNwStbZaE4/s1600-h/copy+100_8515-nehir.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358706429601043842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 157px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3zGyf41YI/AAAAAAAAAXo/GPNwStbZaE4/s320/copy+100_8515-nehir.JPG" border="0" /></a><br /><div>29.06.09<br />Tatil bittiii... 20.06 Cumartesi sabahı 04.45 gibi çıktık yollara gene.. 12.45 gibi vardık otelimize.. Denizli keyfi de yaptık tabi.<br />Oğluşum heyecan içinde uyudu o Cuma gecesi ve çok kolay da uyanıverdi yola çıkacağımız için. Uykulu uykulu “ayy çok mutluyum” deyip duruyordu ellerini birleştirip mutfakta peşimde dolaşırken atlet-külotla sabahın kör karanlığında. Yavrucum...<br />Hava çok sıcak olmadı hiç, ne gündüz ne gece.. hatta serin bile sayılabilirdi geceleri benim için.<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3z6Kss3zI/AAAAAAAAAX4/YebB4TFI7V0/s1600-h/100_8294-zeynep.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358707312270565170" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 265px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3z6Kss3zI/AAAAAAAAAX4/YebB4TFI7V0/s320/100_8294-zeynep.JPG" border="0" /></a><br /><br />İlk akşam kuzen Tolgalarla görüştük otelimize geldiler. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3z_mGe4-I/AAAAAAAAAYA/svGuGnaQDWM/s1600-h/100_8332-gozluk.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358707405525804002" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 287px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3z_mGe4-I/AAAAAAAAAYA/svGuGnaQDWM/s320/100_8332-gozluk.JPG" border="0" /></a><br />Zeynep’le elele dolaşıp durdular, ona yaklaşmak istedi ama Zeynep biraz yabancılık çekti sanırım.<br />Oğluşumla çok tatlı vakit geçirdik ne güzeldi ya. Sarıldık bol bol, kucağıma oturdu, yapışık yaşayıp durduk bebişimle.. “Çok keyiflii” dedi durdu...<br />Yabancı dil, yabancı çocuklar ilgisini çekti çok. “git adını sor” dedim çocuklara bir ara başımdan savmak için. “türk değil ki o anlamaz beni” diye cevap hazır... “o zaman git “what is your name” de” dedim... “o ingiliz değilse, almansa, russa beni gene anlamaz ki?” demesin mi bana...<br />Boyuna yabancı dil konuştu durdu..<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3zwKATnkI/AAAAAAAAAXw/_pri3pNKLR0/s1600-h/copy+100_8403-hamak.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358707140285668930" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sl3zwKATnkI/AAAAAAAAAXw/_pri3pNKLR0/s320/copy+100_8403-hamak.JPG" border="0" /></a><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-5022495141463771873?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-81950896328851508982009-07-15T18:15:00.000+03:002009-07-15T18:16:42.499+03:0019.06.09<br />“Ayyy Xanadu’ya gitmemize çok az kaldıığğ, yaşasıınnn” deyip duruyor kaç gündür.. 1-2 haftadır da evimizde kalıyor haftaiçi akşamları.. süper yatırmak, uyutmak, sabah keyifli keyifli uyandırmak.. “Beni de giydiriiin saat 7 olduuu” diye koşuyor bazen.. Yaz olduğundan mıdır nedir kolay ve dinç uyanıyor sabahları maşallah.<br />Hergün telefonda “es-es-ey-pi(s-sap ona göre)” de sorunumun çıkıp çıkmadığını soruyor. Israrla “sap annecim” dememe rağmen o “s-sap” deyip duruyor. :)<br /><br />16.06.09<br />İlk hafıza oyunlarımız.. Söylediğimiz kelimelerin son harfleri ile başlayan kelime bulma oyunu... ve ilk kendi kendine bulabildiği kelime benim “arda” dememle; “armut”.. o kadar sessiz ve çekinerek ama gülümseyerek söylüyor ki yanlışsa diye heralde...ben çok mutlu oluyorum tabi, sonra “zeytin” i buldu çok şaşırdım mesela. Hiç sevmediği birşey ama “z” ile biten bir kelime söyleyince ben o “zeytin” deyiverdi, “ermenistan” ı çok çabuk buldu. Sonlara yakın ben “elazığ” deyince çok da uykusu olduğu için önce gözleri kızardı sulandı sonra ağlamaya başladı.. ““Ğ” ile başlayan kelime yok ki neden elazığ dedin” düzeltiyorum sonra “tamam şaka yapmıştım erzincan olsun” diyorum.. “neden elazığ dedin şimdi neden erzincan dediiğğnnnn”<br />Neyse çabuk susturuyorum tabi ki başa sarıp tekrar oyunumuza devam ediyoruz.<br />Dün akşam babasının babanesinde işi olduğu için biz eve erkenden geldik, 8 gibi balkonda oturduk o da kucağımda. Keyif yaptık, sohbet ettik.. “çok keyifliiii” deyip durdu canım oğlum.. “sen bana hep bebek kal mı diyorsun” diye sordu bana J arada bir öyle diyorum çünkü. “annecim bebek halini kucağımda oturmanı çok seviyorum ama sen büyümek istediğin için hep bebek kal diyemiyorum sana” dedim.. Gözlerime baktı baktı sesini çıkarmadı, anlamadı muhtemelen..<br />Böyle güzel yaz akşam saatlerinde güneş batmadan balkonumuzda kucağıma oturtup onu uzakları seyretmek, sohbet etmek çok güzel oluyor.. Ardacımla herşey çok güzel ki.. Çok şükür...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8195089632885150898?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-81737835031181815282009-07-15T18:07:00.001+03:002009-07-15T18:07:49.970+03:0012.06.09<br />Korkuyorum şimdi değil ama dayak yiyecek etraftan büyüdükçe.. Parkta orda burda insanlara karışıyor. Özellikle parkta büyük küçük dinlemeden çocuklara laf atıyor. “Ordan kaymasana, ordan kayılmaz, ters yönden çıkma, kaydırağın üstünden kayılmaz düşçeksin, kalk ordan ben kaycam...” gibi laflar.. Ve dün en son bombası 7-8 yaşlarındaki kıza “sen kocaman çocuksun niye burdan kayıyorsun, git ötekinden kaysana”.. bağırarak da söylüyor, şimdi minnacık ama biraz büyüyünce böyle devam ederse dayak yiyebilir korkarım L<br />Babanesi böyle iyilik ve doğruluk abidesi şeklinde tanır tanımaz herkesle irtibat kurar. “Çocuğuna bak düşecek, terlemiş o kızım üstünü değiştir, yemeğini öyle değil böyle yedir, oraya çöp atmayın, arabayı park etmeyin başkalarına yer kalsın” vs vs J Hoş Orhan dedesi de çok farklı sayılmaz.. Çekecek damarı iki taraftan...<br />Dün akşam park dönüşü paten pistini de ziyaret etmek istedi, büyük çocuklar futbol oynuyordu biz biraz oturup seyredelim dedik. 6-7 yaşlarında bir çocuk koşarak önümüzden geçti, bizimki boyuna göre gördü ya sesleniyor arkasından “napıyorsun sen...çocukkk?” sonra bana dönüp “cevap vermedi napıyorsun dedim cevap vermedi” diyor. “duymamıştır annecim hem öyle seslenirken çocuk deme arkadaşım de” dedim.<br />Parkta ikizler vardı, “bunların ikisinin de adı Yaman” diyor J “Olur mu annecim biri Yaman biri Yiğit” diyorum gülerek. “Ama kadın önce birine Yaman dedi, sonra öteki geldi ona da Yaman dedi” diyor J Kıyafetleri de aynı olunca karıştırdı galiba ikizleri.<br />Herkesle konuşmak istiyor iletişim kurmak istiyor. Dün gene aklıma geldi parkta seyrederken, inanamıyorum bu çocuğu 2.5 yaşındayken Kevser teyzeye ve ne sebeple götürdüğümüze.. Çok şükür...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8173783503118181528?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-74122905454107091072009-07-15T18:05:00.000+03:002009-07-15T18:06:23.431+03:0011.06.09<br />Park delisi oldu oğlum, bilimum parkları kaydırakları denedik. Eski evin parkı, yeni evin parkı, KSK parkı, Hasanağa bahçesi parkı, yeni yapılan park, Şirinyer parkı ve en son Turquaz parkı. Salı akşamı Armağan’ın model araba grubunun Turquazda toplantısına gittik. Tabi biz Arda ve babane-dedeyle parkımıza, onlar kendi eğlencesine.<br />“Çok yoruldum, eve gidelim” demesine rağmen 23.00’e kadar oralarda kaldık.<br />Az uyuyor artık oğluşum...<br />Bu sabah telefon muhabbetimiz:<br />“Kahvaltımı bitirdim ama ekmeğim kaldı”<br />“Olsun annecim canın istemediyse iyi yapmışsın. Ne yedin peki kahvaltı olarak?”<br />“Ben tost yedim”<br />:)<br />“E annecim nası tost yedin ekmeğini bırakıp da”<br />“İşte tostu koydular kızarttılar..” (Ben nasıl diye sorunca nasıl yapıldığını anlatıyor)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7412290545410709107?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-39222383547788105902009-07-15T18:03:00.000+03:002009-07-15T18:05:33.076+03:0001.06.09<br />Haziran bile geldi.<br />Oğluşumla fasulye dikmişti dedesi geçen hafta.. Onlardan bir tanesinin dün çıktığını gördük, çok mutlu oldu, saat başı neredeyse balkona çıkıp baktı.. Gerçekten de her saat uzadıkça uzadı sevimli şey :)<br />Cümleler süper oğlumda..<br />Rüya anlatırken birbirimize telefonda ne gördün diye sorduğumda, “hayır olsun demedin ama” diyor bana :) İngilizceye sardı çaktırmadan. Dün “beyaz’a ingilizce de vayt mı diyosunuz” diye soruyordu.. İngilizce kitapları açıp onları inceleyip duruyor. Cnbc-e seyrederken mesela “hayır yazdı ama no demedi duymadım ben” diyor :)<br />Değerlendirmek için ne yapsak bilemiyoruz. Yabancı dil öğrenmek için çok uygun bir yaş aslında. Hevesi de var....<br />Bazen sabırsızlanıp kızıyorum hareketlerine, aslında %100 ben suçluyum.. Çok kızıyorum kendime. Haftasonu sarıl sarıl yapıp özlem gideriyoruz ama en güzeli.. Haftaiçi o kadar ilgilenemiyorum malesef meleğimle...<br />Pazar sabah 6.15 de uyanıp yatağımıza koşup geldi, aldık aramıza zar zor da olsa uykuya daldı tekrar tabi kafası ayaklarımda, onun ayakları benim başıma doğru ters istikamette. Neyse biz uyanıp kalktık o daha uyuyordu. Kahvaltı yaparken patır patır koştu geldi mutfağa, yüzü uyumaktan şişmiş ama çok neşeli.. Gülerek anlatmaya başladı. “Sizin yatakta bi döndüm bi döndüm, düştüm sonra. Düşmücem sandım düşmüşüm”. O kadar neşeli ve gülerek anlatıyor ki bir yerinin incinmediğini anladık biz de çok eğlendik bu anlatıştan J Canım benim.<br /><br />Dün akşam bir babasını bir beni hırpalayıp durdu, babası koltuğa dayanıp yerde otururken onun sağ tarafını merdiven sol tarafını da kaydırak yapmış kafasında merdivenden çıkıp kaydıraktan kaydı durdu. Bir sürü tehlikeli hareket yani. Benim de bacaklarıma basıp zıplayıp duruyor. Canım benim.. Cumartesi karsıyakada gelişmiş bir çocuk kaydırak sisteminde ilk kez kaydığı tip kaydıraklar vardı. Üstü kapalı, bol dönenli, dümdüz olanı. Malum kaymayı pek sevmiyordu son 2 yıldır filan. Tekrar kaymaya başladı sonunda. Hatta sallanmayı ve tahtırevalliyi bile kabul etti parkta.. İlk 2 sene bol bol kayıp sallandığı halde uzun zamandır sevmiyordu bunları....<br />1 aydır filan gokartını kullanıyor şimdi kaldırımda..amcasından kalan...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3922238354778810590?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-89126817234223659962009-07-14T18:24:00.000+03:002009-07-14T18:26:52.214+03:0024.05.09<br />Haftasonu ananem ve dedem geldi bize. Cuma ve Cumartesi Efe ler de. Acaip kudurduk, Efe’nin boyu ve kilosu beni geçmiş sonunda. :) Çok güzel oynadık. Efe ne yaparsa ben de onu yapmaya çalıştım, daha da çok Efe ben ne yaparsam onu yapmak istedi. Ne de olsa ben büyüğüm, örnekim ona.<br />Bu aralar çok yalan atıyorum, daha doğrusu kıvırıyorum, yan çiziyorum, bahane uyduruyorum diyelim. Mesela sabah erken uyanıyorum, “karnım çok acıktı ondan uyandım” diyorum. Kahvaltımı erkenden terkediyorum, “uykum geldi ondan bıraktım” diyorum.<br />Dün ülker’in mavi-yeşil light peynir kutusunu gördüm evde. Maviyle boyalı alanın üzerinde “yeşil”, yeşille boyalı alanın üzerinde ise “mavi” yazıyordu. Bunun nedenini sordum defalarca. “dikkat çekmek için öyle yapmışlar” dedi annem. Bugün tv de reklam seyrederken de gördüm ki, mavi-yeşil light çubuk kraker paketinin üzerinde maviyle boyalı alanda “mavi”, yeşille boyalı alanda ise “yeşil” yazıyordu, anneme gösterdim, annem şaşırdı, güldü, “ah Arda’cım” dedi J<br />Bu arada bizimkiler görmemişler ama geçen gün blue dreams fotolarına bakarken farkettim ki, fotolarımda yıl hanesinde “2009” değil, “2008” yazıyor. Anneme söyledim, gene şaşırdı, “biz farketmemişiz Arda’cım” dedi. Bizimkilerin bu dalgınlığının sonu ne olacak bilmem :) Çok dikkatli olduğumu söylüyor bizimkiler.<br />Yaz geliyor havalar ısınmaya başladı iyice. Bugünler iyi, ne sıcak ne de soğuk...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8912681723422365996?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-45442568841883048672009-06-08T22:35:00.007+03:002009-06-08T23:05:13.541+03:0020.05.09<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1s5HBnx2I/AAAAAAAAAXQ/rA6VtCZIxs8/s1600-h/100_8270-bd3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345048061152839522" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1s5HBnx2I/AAAAAAAAAXQ/rA6VtCZIxs8/s320/100_8270-bd3.JPG" border="0" /></a><br /><br />19 mayıs salıya denk gelince geçen<br /><div>Cuma ilk defa çok hızlı bir tatil planı yaptık ve o gün öğleden sonra Bodrum Blue Dreams’i ayarladık.<br />Tatili ayarlarken bir taraftan o haftasonu ailesel, Pazartesi için de işsel bir engelimiz var mı diye düşündüm doğrusu J Cuma akşam saatlerinde durumumuz netleşti ve Cumartesi öğleye doğru yola çıktık. Akşam saatlerinde Bodrum’a vardık ve <a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1uj_P3s2I/AAAAAAAAAXY/HAahXJMeaRs/s1600-h/100_8190-bd4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345049897311122274" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1uj_P3s2I/AAAAAAAAAXY/HAahXJMeaRs/s320/100_8190-bd4.JPG" border="0" /></a><br /><div>amcamız bizi Turgutreis’de karşılayıp o akşam ve ertesi gün öğleye kadar evsahibi olarak ağırladı. Akşam yemekten sonra biraz gezindik, sonra Eurovision seyrettik, ertesi sabah da harika bir denizkıyısı restoranında kahvaltımızı yaptık. <div><br />Daha sonra otelimize yerleştik, harika bir doğası, odalarımızın harika bir konumu vardı, manzara süperdi, her yere ulaşım çok kolaydı ve belki de otelin en güzel odasıydı konum olarak. Yan komşumuz hemen Bade’ciklerdi.<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1rstvElkI/AAAAAAAAAXA/OhFlnPk_mtA/s1600-h/100_8238-bd1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345046748694091330" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1rstvElkI/AAAAAAAAAXA/OhFlnPk_mtA/s320/100_8238-bd1.JPG" border="0" /></a><br /><br />Oğluşum ilkleri yaptı Bodrum’da. Uzun zamandır ısrarlarımıza rağmen bindiremediğimiz akülü araba sürüşü yaptı Turgutreis’de.Hem de ne kullanmak, öyle ciddi, ağır, soğukkanlı ve profesyonel bir kullanımı vardı ki görmeye değerdi. Ağacın etrafını 2.viteste dönmeye kalkınca peşinden babası, amcası, arabanın sahibi adamı ve oğlu olmak üzere 4 kişiyi koşturttu ama neyse ki hep birlikte kazasız atlattılar olayı.<br />Sonra sonra uzun zamandan sonra ilk kez salıncakta sallanmayı kabul ettiVeee amfitiyatroda minidiscoda son dakikalarda da olsa dans etti, ellerini öndeki çocuğun omuzlarına uzatıp vagon olup, trencilik oyununu oynadı canım benim. Öyle mutlu oldum ki, ama çok çabaladım. 2 gece de kucağımda dans ettim onunla pistte, belim koptu onu taşıcam diye ama sonuç başarılıydı, sonunda zorla da olsa kucağımdan indirdim, ayaklarını yere bastırttım ve onu özgür bıraktım J Öyle çekingen, ürkek, korkak ama mutlu görünüyordu ki hareketleri yaparken. Gözgöze gelip onu cesaretlendirmeye çalıştım. İnsanın çocuğu için, birşeyleri başarabilmesi için herşeyi yapabileceğine inandım bir kez daha. Artık onu yapmayı, diğer çocuklar gibi rahatça dansetmeyi istediğini biliyordum çünkü onları izlerken anlaşılıyordu bakışlarından. Ve sonunda başardı. Hatta o akşam kahve mekanında çayımızı içerken peşine takılan 2 yaşındaki Eda cep telefonu müziği eşliğinde dansedip oynayıp zıplarken baktık ki Arda da onunla birlikte kolları havada kendi etrafında dönüp duruyor, kıza eşlik ediyordu. Üstelik de bizim oturduğumuz masadan epey uzakta yapıyordu bunları kız ve ailesiyle birlikte. Gerçi sonunda “anne anne” diye bağırarak bizi aradı telaşla canım benim ama olsun çok güzel dansediyordu maşallah.<br />Badiş’i sevdi durdu, “boncuk, boncuğum, Badiş” diye etrafında mıy mıy yapıp döndü durdu..<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1rjLNK7MI/AAAAAAAAAW4/xp5hVvuXwcw/s1600-h/DSC04325-bd2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345046584806272194" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1rjLNK7MI/AAAAAAAAAW4/xp5hVvuXwcw/s320/DSC04325-bd2.JPG" border="0" /></a><br /><br />Artık daha çok anlıyor tatillerden, hiç ayrılmak istemedi. Gene tatile gitmek istedi.<br />Bombaları patlattı tabi çocuk gene ara ara. Badiş birşeyler için “binyüzseksen yüz” dedi normal çocuklar gibi abuk subuk bir rakam attı kafadan tabi. Arda yapıştırdı cevabı, aslında ilk kısmı beklendik bir cevaptı da, düşününce sonuna koptuk J “binyüzseksen yüz diye rakam olmaz akıllım öyle olursa o bir milyon yüzseksen bin yüz olur” ..yani “1180”-“100” = 1,180,100... pessssss......<br />Ama tabi daha kelimeleri doğru düzgün söyleyemiyoken, asansörde Bade düğmeye basıp durdukça “bırak” yerine “bıyak bıyak” diye bağırıp durması da beni çok güldürdü canım oğlumun J<br />Deniz kenarı çok güzeldi, turkish restoranda öğle ya da akşamüstü öğünlerinde oğluşumun afiyetle karışık pideleri mideye indirmesi güzeldi, Ardişkom aç kalsa da ana restoranda manzara çok güzeldi...<br />Dönüş zor oldu, yaz tatili planlarımızı hayal edip kendimizi avuttuk.... J<br /><br />03.05.2009<br />Artık 1 Mayıs tatil.. Biz de cumaya gelmesini fırsat bilerek oğluşla Akhisar’a gittik Perşembe akşamından. Hem de otobüsle.. Keyif alıyoruz arasıra olunca böyle otobüse binmekten. “dolmuş” diyor oğlum otobüse :)<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1r6TCAzUI/AAAAAAAAAXI/xAuFL39giMk/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0124.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345046982043946306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1r6TCAzUI/AAAAAAAAAXI/xAuFL39giMk/s320/Foto%C4%9Fraf-0124.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div>Perşembe akşamı- Cuma gündüz ve gecesi annane-dede keyfi yaptık.. Hiç kavga etmedik oğlumla yemek kavgası bile yapmadık o beni pek üzmedi yemek konusunda, ben de hiç inat etmedim fazla yesin diye.. Gül gibi geçinip gittik maşallah J Cumartesi öğleye doğru babamız geldi. 3 gece sarmaş-dolaş oğlumla uyuduk, çok iyi uyuyamasam da oğlumla burun buruna, sırt-sırta uyumak acaip güzeldi benim için J<br />Bol bol yağmur yağdı, buna rağmen her fırsatta parka götürdük onu.. Dedesi, ben, ertesi gün babası-annanesi ve ben.... Kek yaptık, sofra hazırladık, meyva yedik. Bir tane çiğ bakla tanesi bile yedi, çok şaşırdım.<br />Şimdi Pazar akşamı ve babanesine gitti yine. Yarın sabah erken kalkıp orada tekrar uyuması gerekmesin diye orada kalmak istiyor akşamları.<br />3 günde fazlasıyla deşarj oldu kafam çok mutluyum. Uzun zamandır işle yatıp işle kalkıyordum, kafamı işyerinden uzaklaştıramıyordum. Ne iyi geldi, çok şükür.. Tekrar işe kaptırmak istemiyorum ama kendimi, böyle çok daha huzurluyum, yeni bir sürece girmek eski hayatıma ve amaçlarıma geri dönmek istiyorum tekrar.. Aile saadeti... Umarım başarılı olabilirim..????</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4544256884188304867?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-67521391928981532942009-06-07T23:03:00.003+03:002009-06-07T23:11:22.965+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiweK8t2SaI/AAAAAAAAAWo/W5WBCl0bfPg/s1600-h/100_8172-HB1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344680031227890082" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiweK8t2SaI/AAAAAAAAAWo/W5WBCl0bfPg/s320/100_8172-HB1.JPG" border="0" /></a><br />21.04.2009<br />Cumartesi hayvanat bahçesi, Pazar gölet kahvaltısı vardı. Babamız 2 gün doğa gezisi fazla geldi dese de bizim hoşumuza gitti doğrusu. Ardişkom hayvanlarla pek ilgili değildi tabi ki. <br />Pazar “kakam geldi” deyince tuvalete oturttuk kendisini, ben ortalıkta dolaşırken bir ıkınma sesi duydum kıyamam kabız mı olmuş diye kafamı uzattım sessizce baktı bana, “hiç annecim bir şey mi dedin diye baktım” deyip uzaklaştım, malum büyük tuvaletini yaparken yalnız kalmak istiyor, “birşey demedim ııhh dedim” diye cevap verdi <br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiweZakYHPI/AAAAAAAAAWw/kfdK9fpSkDE/s1600-h/100_8147-HB2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344680279759396082" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiweZakYHPI/AAAAAAAAAWw/kfdK9fpSkDE/s320/100_8147-HB2.JPG" border="0" /></a> </div><br /><br />Rüya gördün mü diye sormuştum... Artık her sabah telefonda rutinimiz oldu. Günaydınlaşmamızdan sonra başlıyoruz. Hemen konuya giriyor.<br />“ben dün gece rüyamda seni gördüm”<br />“nasıl gördün canım benim”<br />“papatya topluyodun, maviş topluyodun, sonra güzel çiçeklerden topluyodun”(genelde Orhan dedenin bahçesinde topluyoruz<br />“sonra arabaya koyuyordun bunu, beni kucağına alıyordun, sonra yanımıza baba geliyordu”<br />Genelde bu papatya-çiçek teması üzerine rüyaları  sayılı tabi bunlar(2 papatya, bazen 98 maviş vs)<br /><br />Bazen de..<br />“Dün gece rüyanda sen ne gördün” diye soruyor.. Çok tatlı bir muhabbet dönüyor aramızda..<br /><br />Cuma gecesi dışarıdayız.. Babanın kipadan çıkmasını bekliyoruz, hava da çok güzel yıldızlara bakmayı çok severim ya oldum olası...Arda’ya da kazandıracam sanki illa o huyu... Çocukluğumu anlatırken ona da anlatıyorum hep zaten bunu ..<br />“Yazın biz dışarıda yere yatar gökyüzünde kendimize yıldız tutardık o yıldızlara isim verirdik” vs diye..<br />Kipa nın önünde diyorum ki “hadi Arda bir yıldız tutalım seninle”<br />“Ama çok büyük meddiven lazım onun için” diyor bana. <br />Düşünüyorum bir an niye ki diye.. Tabi ki düz anlamıyla düşündü gene oğluşum, gülüyorum <br /><br />Bu arada oğluş okuyor.. Maşallah.. Babası söylüyordu ne zamandır inanmıyordum.. Pudingin nasıl yapıldığını okudu bana Cumartesi günü heceleye heceleye.. Mililitresine kadar..<br />“Beşyüz mililitre sütü ten-ce-re-ye bo-şal-tın.....” ve devamı.. Ne diyim... Kendiliğinden oluyormuş demek ki...<br /><br /><br />12.04.2009<br /><br />Cuma akşamı Defne’lerdeydik.. Beylerin bir banko kesim işi vardı, biz yemek sonrası çizkek-çay eşliğinde muhabbete daldık..<br />Arda hesap soruyor Defne’ye Sarper’lere gelmediği için.<br />“21.mart.cumartesi akşamı Sarper’lere neden gelmedin Defne??”<br />Özden kopuyor tabi, biz alışkınız da. “Tarihleri akılda tutma hastalığı genetik mi sizde?” diyerek.<br />Arda bugün de devam ediyor gerçi.. “14 mart cumartesi günü Efe’lere gitmiştik”<br />“29 mart akşamı saatler ileri alınmıştı, hala ileri alınmaya devam ediyor”<br />“24 mart akşamı bana beyaz şurup vermiştiniz, ibufen vermiştiniz, süt vermiştiniz, neden o kadar çok şey vermiştiniz.. ben kustum sonra..”<br /><br />Evet bu tarihleri akılda tutma ve tarihlerle konuşma atalar boyu süregelen bir hastalık olabilir benim tarafımda..  amcam, babam, ben ve oğlum şeklinde benim bildiğim en azından…<br /><br />Dün de Yiğithan’lardaydık. Oğlum kudurdu durdu. Çok güzel oynadı Yiğithan’ıyla.. Onu çok seviyor.. Yiğithan da keyif alıyor görünüyordu. Defne de vardı. Defne “git” deyip durduğu için Arda’ya çok fazla, bir ara Arda’yı Defne’ye odanın kapısından başını uzatmış “bana git dicek misin?” derken gördük <br />Havalar çok güzel.. Bahar geldi…..  Çiçekler açtı, ağaçlar çiçek açtı  Oğlumla içimiz kıpır kıpır. Rüyasında beni maviş ve papatya toplarken görüp duruyor.. Öyle diyor  Aşkım….<br /><br /><br />07.04.2009<br />Arda’dan inciler <br />Çok özledim ben seni ayyy ayyy...<br />Yemek az yersem vurcak mısın bana? (Gayet rahat ve doğal bir ses tonuyla.)<br />Telefona babaneyi isteyince “Babane konuşmak istemiyo..”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6752139192898153294?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-7870265960287720842009-06-07T23:02:00.001+03:002009-06-08T23:11:18.429+03:00<div>30.03.2009<br />Seçim anılarımız...<br />Neden Ce He Pe ye veriyoruz oyumuzu?<br />Mühür basma aşamalarımız dahil yanımızdaydı oğluşum.. Muhtar zarfını o kapatmış hatta babasında.. Enteresan geldi ona olaylar.. Sonra wc ye gittik.. Sandık görevlisi bir ablamız da oradaydı. Arda’yı sevip,<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1wMthvJLI/AAAAAAAAAXg/A0RIP20pQVc/s1600-h/Copy+of+100_8159-hb.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345051696440485042" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 174px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Si1wMthvJLI/AAAAAAAAAXg/A0RIP20pQVc/s320/Copy+of+100_8159-hb.JPG" border="0" /></a><br />“sen oyunu kullandın mı bakayım?” diye sordu...<br />“kullandım.. Ce He Pe ye verdim ben” dedi oğlum...<br />“Arda’cım baba ne demişti, sandık başında partilerden bahsedilmez” diye uyardım ben de..<br />Arda, “ama sen sordun?”(bana bakarak mahsunca söylüyor ama sen diyerek ablayı kastediyor)<br />Ablamız “ben sormadım Arda sadece oy kullandın mı dedim.. Ama ben seni çok sevdim” deyip gizli mesaj vererek, şapur şupur öpüyor oğluşumu.<br />Bugün telefonda hala “ben DeSePe’nin kazanmasını istiyordum” diyor.. DSP malesef öldü oğlum ama benim Ramazan Dedem sağ olsaydı, gurur duyardı seninle...<br /><br />Haftasonu dişçime gittik beraber Ardişkomla. Kapı aralığından arada bir bakıp bakıp uslu uslu durdu ama bekleme odasında tabi. Canım benim arada bir alçak sesle “çişim çişim” dese de son ana kadar tutabildi... En son “benim çişim geldiii” diye bağırdı dayanamayıp koştuk gittik wc ye.<br />Kucağına aldırıp duruyor kendini. “Çok yoruldum” diyor.. Gözlerimin içine uzun uzun bakıyor.. Bir tanem.. Bazen kendisi başlatıyor.. “Canımm, bitanemm, hayatımm, balımm”..<br />Dün akşam babası babanesindeyken “bitanem” demiş.. “ben annenin bitanesiyim” deyivermiş..<br /><br />Sabah telefonda soruyorum..<br />“Ne var ne yok Arda?”<br />Cevap: “O var o yok” :) “Ne”lere karşılık “O”.<br /><br />27.03.2009<br />Dün akşam gittik Mete Amca’ya.. 16.4 kg ile olması gerekenden 400 gr daha az kiloya sahipmişsin. İlk defa böyle eksik çıkıyor.. Boy da 102 cm. Sesin öyle çatallı ki, içim eriyor sen konuşunca.. Büyük insan gibi sesin kısıldı....<br /><br />Baban anlatıyor.. Acı olan beyaz şurubu içmek için dünkü telefon muhabbetinizden bir alıntı.. Uzuun uzun “ilacını mutlaka içmelisin” nasihatlarıyla dolu muhabbetinizin ardından...<br />“Anladın mı babacım beyaz şurubunu iç şimdi, iyileşeksin.. Anlaştık mı?”<br />“Evet anlaştık” (Babada bir rahatlama....Vee hemen ardından)<br />“Ama ben o şurubu içmem” :) :) :)<br /><br />26.03.2009<br />Hasta oldun bebişim.. Pazartesi yüksek ateşle başladık.. Ertesi gün babaneye telefon ettiğimde ve seni telefona istediğimde önce yüksek sesli “alo” ndan sonra “kulağın mı ağrıyo annecim” deyince ben, “kulağım ağrıyoooo” diye kendini salıverip ağlamaya başlamanı hiç unutamayacağım sanırım.. Salıverdin gözyaşlarını beni duyunca. Anladım ki anne sıcaklığının yerini hiç kimse, hiçbirşey tutamıyor.. Belki zaten ağlayacaktın ama benim sesimi duyunca kendini bırakıvermen içimi eritti.. “çok mu ağrıyo anneciiimm” dedim.. “çok ağğıyooo” deyip hıçkırdın ve ağlamaya devam ettin canım benim telefonda.. hiç ağlamadın ki sen telefonda şimdiye kadar.. bir yerin acıdığı ağrıdığı için de ağlamadın hiç şimdiye kadar... “dayanamam ben sana” deyip aradık Mete amcamızı.. Hemen gelin dedi ve toplantımı filan bırakıp hemen koştuk.. Sizi almak üzere babaneye geldiğimizde ibufen in etkisiyle çoktan iyi olmuştun bile, kaldırımda koşturuyordun, atladın kucağıma.. O kadar sararmış, küçülmüş ve incecik geldin ki bana.. Kulağın su toplamış, antibiyotikle geçireceğiz inşallah. “banyodan su kaçmış kulağıma” diyorsun J<br />Akşam 22.00 gibi gene çıktı ateşin. Süt, Ibufen derken antibiyotiğe yer kalmadı bir de iğrenç kokusu ve tadıyla 10 dakika uğraşıp içirebildiysek de, anında çıkardın.. 2.posta kusmanda titriyordu bacakların ve kucağıma gelmek istiyordun hemen, soyup atlet-külot kalınca yapıştın bana hopladın, kucağıma sarıldık annecim.... “en alttakiler de çıktııı” diye ağladın. Canım benim.. Ağlama sen.. Kucağımda öylece oturup boğazın yandığı için öhö öhö yaptın durdun..Saat ilerledikçe ve biz hala kalkamadıkça “siz gidemediniz, gidin artık” dedin durdun... Herşeyi de düşünürsün...<br />Nitekim yemek sonrası babanın telefonu çalınca fısıltıyla konuşman, çok sevdiğin çubuk krakerin için “babanın telefonu bitince açarım” demen(hışırtı yapmasın diye sanırım), televizyonun sesini kısman ve hemen telefon bitince tv nin sesini açman, sonra tekrar çalınca tekrar kısıp, bitince sesi tekrar açman hayran bıraktırdı beni kendine birkez daha. Canım benim öyle olgun, öyle iyi huylu, şimdiden çok düşünceli, öyle anlayışlı bir çocuksun ki sen....Nazar değmesin nolur.. Maşallah..Seni çook seviyoruz...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-787026596028772084?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-35883154747446810752009-06-07T22:55:00.003+03:002009-06-07T23:02:19.471+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiwciAtMseI/AAAAAAAAAWY/L-5skeqwYm4/s1600-h/100_8116-DG4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344678228412641762" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiwciAtMseI/AAAAAAAAAWY/L-5skeqwYm4/s320/100_8116-DG4.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div>22.03.2009<br />Oğlum, canım, bir tanem, aşkım, herşeyim... 4.yaşını doldurdun bugün.. Senin için neler hissettiğimi asla bilemezsin, anlayamazsın.. Bir beklentim de yok bunun için.. J Hislerimi gösterebilmek, bağırabilmek istiyorum, bunun için neler yapabileceğimi bilmiyorum sadece... Sen yokken ben yokmuşum.. Bu akşam seni babanende bırakırken kucağıma alıp “Arda’cım iyi ki doğmuşsun, seni çok seviyorum” diyebildim sadece, sarıldım sarıldım. Dedin ki bana “ Ben olmasaydım nolurdu?” Canım benim.. “Sen olmasan ben de olmazdım Arda’cım, son yoksan ben de yokum” dedim, baktın yüzüme anlamadın tabi :)<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiwcpR6NevI/AAAAAAAAAWg/5eMWk1dSSXA/s1600-h/100_8130-DG4-2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344678353289706226" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SiwcpR6NevI/AAAAAAAAAWg/5eMWk1dSSXA/s320/100_8130-DG4-2.JPG" border="0" /></a><br /><div>Seni bize verdiği için Allah’a ne kadar şükretsem az... Mucizem, en kıymetli hazinem, en değerli emanetim... Çok şükür, sonsuz sayılarca kere teşekkür Allah’a..<br />Gene anlatamadım.. Sen bizim herşeyimizsin.. Keşke zaman daha yavaş geçse, senin her anını doya doya yaşayabilsek.. Canım bebeğim.. Kalbim, canım, herşeyim..<br />Bana soruyorsun arada, arabada, evde, sokakta.. “Beni ne kadar seviyorsun” Her seferinde farklı şeyler bulmaya çalışıyorum bayılıyorsun. Arabanın tavanlarını delip göklere, yıldızlara kadar çok.. Akhisar’a giden yol kadar çok seviyorum seni.. Evin tavanını çatıları delip, uçaklara, bulutlara kadar.. 100 katlı, 1000 katlı binalar kadar çok..<br />Bu gece farkettik ki canım bebeğim, şehirlerin 7 haneli nüfuslarını okuyorsun, ayrıca pek çok kelimeyi de okuyabiliyorsun.. Ne kadar çaba harcadıysak da aksi yönde, okumanın önüne geçemedik bebeğim... Allah’ım seni bize sonsuza kadar bağışlasın............. Sağlıklı, huzurlu, mutlu, başarılı bir şekilde inşallah.. Hep birlikte olalım canım benim... AMİN...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3588315474744681075?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-1423478699571725762009-03-15T23:51:00.004+02:002009-03-15T23:54:54.401+02:0015.03.2009<br />Babanesiyle 2 aylık bir bebeği görmeye gitmişler..<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb14eYRKAII/AAAAAAAAAWQ/zo9Bxbqa748/s1600-h/100_8078-mavili+tek.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313535598672871554" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 206px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb14eYRKAII/AAAAAAAAAWQ/zo9Bxbqa748/s320/100_8078-mavili+tek.JPG" border="0" /></a><br /><div>Bayılmış bayılmış oğlum sürekli gülümseyerek bakmış bebişe.. Annesinin kucağındayken bebek, annesini de sevmiş okşamış kollarından.. Canım benim. Sahneyi hayal edebiliyorum.. Bize bebek istiyormuş bir tane J<br />Akşam evde sorular bitmek bilmedi tabi.. 4 yaş civarında ne kadar da değişti canım benim ya.. İnanamıyorum bu Arda mı diye.. Ne çabuk büyüyor demek ki.. Arda bu soruları hiç sormaz dediğim şeyleri soruyor...<br />En enterasanları...<br />“insanın kaç yaşında çocuğu oluyo?”<br />“25-30 arda cım”<br />“neden hem 25 hem 30 diyorsun”<br />“bazılarının 25 bazılarının 30 yaşında çocuğu oluyor çünkü”<br />“senin kaç yaşında çocuğun oldu?<br />“31”<br />“babanın?”<br />“34”<br />“dayının?”<br />“29”<br />“yasemin’in?”<br />“28”<br />“ohoo benim çocuğum olmasına daha çok vağğğ...”<br />Canım benim yaaaa..<br />“sen bebek mi istiyosun Arda’cım”<br />“evvettt..”<br />“annecim sen kendin çocuksun daha napıcaksın çocuğu”<br />Bütün haftasonu, Nazan teyze 10, ben 6, dayı 3 yaşındaykenki hikayeyi anlat dedi durdu.. Çocukluğum yani :) Bayılır koluma uzanıp bu hikayeyi uzun uzun dinlemeye.. Canım oğlum...<br /><br /><br />10.03.09<br /><br />Sayılar neden hiç bitmez?<br />Sayılar neden sonsuza kadar gider?<br />Türkiye ile new york arasında neden saat farkı var?<br />Şubat neden 28 çeker?<br />Bir hafta neden 7 gün?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-142347869957172576?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-47118082896494392622009-03-15T23:48:00.002+02:002009-03-15T23:50:11.486+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb137NA5jdI/AAAAAAAAAWI/PrC7znbVw_A/s1600-h/100_8065-tek+ba%C3%A7+mavili.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313534994356473298" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 227px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb137NA5jdI/AAAAAAAAAWI/PrC7znbVw_A/s320/100_8065-tek+ba%C3%A7+mavili.JPG" border="0" /></a><br /><div>09.03.09<br /><br />Haftasonu Akhisar’daydık.<br />Oğluşum Pazar günü iyice kuyrukum pozisyonunda oldu. Bebekliğindeki gibi ben nereye gidersem nereye yönelirsem peşimden geldi. O kadar yakın takipteydi ki, ben döndüğüm anda o da dönüyordu komik olduk. Bebekliğini hatırladım. İlk yürümeye başladığı zamanlarda da “civcili tavuk” durumundaydık :)</div><div>Akhisar’da aynı odada uyuduğumuz için de Cuma Cumartesi akşamları en son kaldığımızda yaptığımız gibi yanyana yattık. “Gece tuvalete kalkınca yerine yatırırım seni Arda” dedim. “Gece çişim gelmezse o zaman hiç yerime yatmam de mi?” dedi :)<br />İlk gece yatınca uykuya dalması için ona birşeyler anlatayım dedim. Ne anlatayım çocukluğum diye düşündüm. Anlattım.. Bayıldı, çok hoşuna gitti.. Yolda kestirdiği için çok uykusu yoktu ama benim vardı neyse uzuuunca anlatımdan sonra tatlı uykusuna dalıverdi.<br />Cumartesi gecesi de anlattırdı, “bana çocukkeni anlat ama taa en ucundan başla” deyip durdu ama çok yorgundu. Çok çabuk sesi soluğu kesildi, sustum ben de uyudu diye.. Ara ara gözlerini açmaya çalışıp “hedi anlat hedi anlat” deyip durdu.. Uykuya daldıkça zorla uyandırdı kendini ve ısrarla anlatmamı istedi. Tabi çok da dayanamadı hooop dalıverdi J<br />Aynı hikayeyi Pazar gündüz ve akşamı da dinlemek istedi kucağıma yerleşiveriyor çok şahane bir şekilde “hedi enlat en ucundan başla” diyor...<br />Pazar dönüşte Efe’yi bakması için bizimkileri de getirdik. Akşam da Efe’ler geldi.. Allaahh bayıldı ikisi de artık koştur koştur top oynadılar koridorda, hiç görmemiştim onları öyle. Demek büyüdükçe birbirlerini anlamaya ve sevmeye başlıyorlar. Bizimki komik laflar üretmeye devam ediyor. “anneanneyle dedenin neden çocukları yok?”..Uzun ve bağlaçlı mantık cümleleri..”küçük oyuncakları toplayalım.. ki Efe ağzına atmasın”<br />“ben seni daha çok seviyorum” diyor... “ben” derken eliyle kendi göğsünü tutup, “sen” derken beni göstererek, eliyle de yukarlara kadar uzanarak..bayılıyorum ona...<br />Haftasonu başka şeylere kızıp ona bağırdım 1-2 kez... ben bağırınca kafasını kaldırıp gözleriyle gözlerime bakıyor artık, gözgöze geliyoruz sonra gözlerini indiriyor, hiç sesini çıkarmıyor.. o anda eriyorum anında pişman oluyorum zaten..dengesiz anne şeklinde yumuşayıveriyorum “annecim” diye konuşuyorum tekrar.. hiç bağırmayıp kırmasam yavru kuşumu daha iyi değil mi? L nasıl kızıyorum kendime...ve işyerindeyken onu çok özlüyorum..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4711808289649439262?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-89300482888359709022009-03-15T23:45:00.004+02:002009-03-15T23:48:06.780+02:0003.03.09<br />Yatak keyfimiz...<br />Yatağına yatırıyorum Cuma akşamı..<br />“sen beni ne kadar seviyorsun?” muzur muzur..<br />Ellerimi yukarlara kaldırıp..<br />“taa bu kadar..tavanları delip gökyüzüne yıldızlara kadar çok seviyorum seni ben”<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb13V7OmujI/AAAAAAAAAWA/z91ak5kEd4M/s1600-h/100_8066-tek+ba%C5%9F+mavili+2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313534353926961714" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 173px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb13V7OmujI/AAAAAAAAAWA/z91ak5kEd4M/s320/100_8066-tek+ba%C5%9F+mavili+2.JPG" border="0" /></a><br /><div><br />Kikirdeyip....<br />“neden o kadar çok seviyosun?”<br />“çünkü sen benim canımsın, oğlumsum..”<br />“bitanemsin canımın içisin” diye tamamlıyor J<br />Bu muhabbet pekçok akşam tekrarlanıyor..<br />“hadi git artık” diyor bana sonra..<br />“niye” diyorum..<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb13JB-2A7I/AAAAAAAAAV4/XrrDYpg93XU/s1600-h/100_8077-battaniye.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313534132401603506" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb13JB-2A7I/AAAAAAAAAV4/XrrDYpg93XU/s320/100_8077-battaniye.JPG" border="0" /></a><br />“çünkü uyucam ben git” diyor...<br />Büyümüş de kendi başına uyuyacakmış canım benim...<br /><br />Babanesiyle muhabbeti:<br />“bi yılda kaç hafta var?”<br />“52”<br />“bir yılda 53 hafta var bak 31.aralık gününün takvimine..53. hafta yazıyor.”<br /><br /><br />22.02.09<br />Bugün Pazar. Havalar çok soğuk. Oğluşum şimdi babanesine gitti yine akşamdan. Sabah hem erken hem soğuk oluyor diye.. İçim buruk L Hem evinde kalsın artık istiyorum, hem de haftaiçi akşamları orda kalması herkes için iyi oluyor diye orada kalsın istiyorum..<br />Canım benim öyle tatlı ki.. Kafamızı şişiriyor bıcır bıcır konuşmaktan.. Bu aralar “Alla Allaa” çok sık kullanıyor.<br />Dün babasının sakalsız ender gördüğü günlerden biriydi yine J “Sakalın gitmiş” dedi. Sonra başladı tabi yine, neden ve niyelere.. Babasıyla diyalog :<br />“Niye annenin sakalı yok..?”<br />“Annelerin olmaz.. Büyünce senin de olacak?”<br />“Kaç yaşında olacak?”<br />“15 yaşından sonra.”<br />Sona benim yanıma gelip..<br />“Yüzüm annenin yüzüne benziyorsa benim de sakalım olmaz” :) :)</div><div>Bu aralar yüzün kime benziyor vs yi konuşup duruyoruz sık sık...<br />Dün akşam Bade’lerdeydik Defne’lerle.. Saat, sıcaklık derken şaşırttı gene herkesi..<br />“Saat 23.40 olmuş artık kalkalım”<br />Bugün soğuk ve Pazar sebebiyle sıcacık evimizde otururken uykumuz geldi tabi... Babası uyuduktan sonra o da diğer koltukta mayıştı kaldı. ”Ardacım ben banyoya gidiyorum, sen istersen uyu, dönüşte uyandırırım seni” dedim,üzerine battaniye örttüm. Çıktığımda bir baktım uyuyakalmış canım koltukta. Ben de onun ayakucuna uzandım, ailecek Pazar uyku keyfi yaptık.. Saat 17.00 yi geçe uyanmışız. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8930048288835970902?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-81947512053277123062009-03-15T23:33:00.003+02:002009-03-15T23:44:27.872+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb12ZquomCI/AAAAAAAAAVw/2khRcsIh7mE/s1600-h/100_8038-kardanadamarda.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313533318705748002" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 199px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/Sb12ZquomCI/AAAAAAAAAVw/2khRcsIh7mE/s320/100_8038-kardanadamarda.JPG" border="0" /></a><br /><div>14.02.09<br />Bu akşam Gusto’da harika krepimi yedim, Arda’cım da makarna-patatesle yetindi yine. Gerçi biraz tavuk da yedi...<br />Her geçen gün şaşırtıyor bu çocuk beni..<br />“Ardaa seni yicem hapu küpür yicem mideye indircem seni..Böylece hep içimde olacaksın”<br />“Yimeee o zaman kalmam ki”<br />“Olsun kalma hep içimde olursun işte”<br />“O zaman beni tuvalete gönderirsin olmazzz kii”<br />“Hah hah ha”<br />Sabah uyandı yanımıza aldık gene..Gene aynı muhabbet..<br />“Arda yiycem seniii”<br />“Olmaz yime beni, o zaman beni tuvalete gönderirsin, tuvaletin dibindeki delik çok küçük sığmam ben..üstüme sular çıkar hem”<br />Çok komik ya neler düşünüyor bu :)</div><br /><div>Babası telefon etti akşam “telefonum çalıyor Ardaa” dedim..<br />“Eşin arıyor” dedi bana..<br />Sonra da “benim eşim var, benim eşim sensin” diyor.. J<br /><br />13.02.09<br />Bu hafta da dedemin katarakt ameliyatı sebebiyle zamanımın çoğunu yolda ya da babamın işyerinde geçirdim :)<br /><br />09.02.09<br />Babanemlerin Antalya’ya gitmesi sebebiyle geçen hafta içinde orda burda şurda bakıldım J 2 yarım gün Ayşegül’lerde, annesi ve bakıcısıyla vakit geçirdim. Cuma günü de Efe’lerdeydim Yasemin baktı bize. Perşembe yarım gün de annemle evde kaldık, öğlen evden çıkıp annemin işyerine gittik. Daha önce de gitmiştim oraya ama o zaman arkadaşları yoktu. Bu kez arkadaşlarını da gördüm ve tanıştım, hatta koordinatörüyle de tanışma fırsatım oldu. Bana “merhaba hoşgeldin” dedi ama pek cevap vermek istemedim onun yerine “babam ne zaman gelecek?” dedim J<br />Ayşegül’lerde çok uslu durdum, bana matematik soruları sorup durdular. J Niye benim matematik sevgimle dalga geçiyorlar ki...<br />Cuma akşamı da Akhisar’a gittik. Cuma Yasemin’lerde, Cumartesi de Akhisar’da öğleden sonra annemin yastığına yatıp, kendi başıma uyuyakaldım annem çok sevindi ve şaşırdı. Hep ayakta sallanarak uyuyorum ya.<br />Çok güzel yağmur yağdı cumartesiden bu yana. Annem hastalık sonrası bol bol uyudu, dinlendi yağmur eşliğinde.<br />Babanemle telefonda konuşmak istemedim, nedenini sorduklarında “beni sevmiyorlar çünkü” dedim. J<br /></div><br /><div>02.02.09<br />“Arda sen büyüyünce ne olmak istiyorsun?”<br />Boynu bükük ve şımarıkça.. “Ben büyüyünce matematik hesaplamak istiyorum” :)<br />--<br />MSNde babası müşterisiyle yazışırken tabi Arda Bey de yardım etmek istediği için, bazı sözlerini ona yazdırıyordu:<br /><br />“o yaz, k yaz, sonra da yanına nokta koy”<br />“1 tane mi 3 tane mi?” :)</div><br /><div>--<br />“oo canım hasta mı oldun, seni çok seviyorum” diyor bana...<br />---<br />Geçen hafta hasta oldum, eve gelince durumu açıkladım, “hasta gibiyim Arda’cım sana çok sarılmayım” dedim. Hastayım da demek istemiyorum üzülüyor çünkü.<br />Ertesi gün iş dönüşü daha merdivenlerden çıkarken kapıdan bağırıyor:<br />“hasta mısın iyileştin mi”<br />“iyileştim sayılır”<br />“o zaman sarılabilirim sana”<br />--<br />“Arda’cım büyükler tam yemeğe otururken çişim geldi, kakam geldi dememek gerekir, biraz önce ya da sonra desen daha iyi olur.”<br />“ama siz yemeğe başlarken çişim gelmemişti”(al sana oğlun artık cevap veriyor)<br />--<br />“Makarna da getireyim mi Arda?”<br />“Getirrr... me..”<br />Makarna gelir, reddedilir.<br />“e annecim getir demiştin yemiyorsun?”<br />“önce getir dedim, sonra me dedim..getir-meee dedim”(al sana cevap iki)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8194751205327712306?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-21516648761883968452009-02-02T22:36:00.000+02:002009-02-02T22:38:08.539+02:0026.01.09<br />Bugün babane ve dedemiz hastaneye gideceği için, bizim de acil işlerimiz olduğu için oğluşu ne yapacağımızı bilemedik başta.Sonra sağolsun Yasemin in tatilde olduğu o aklıma geldi ve karşılıklı sonsuz memnuniyetlerle oraya bıraktık oğluşumuzu. Başta Efe sonra Arda tabi çok mutlu olmuşlar bir de ev halkının durumunu sormak lazım tabi :) Neyse akşam sordum Ardişkoma..<br />”Dayını gördün mü?”<br />“Hayır..Dayı işe gitmişti, para kazanmak için. Yasemin çok çabuk para kazandığı için o evdeydi” deyivermesin mi?<br />Bize sorup duruyor ya neden neden işe gidiyosunuz diye sürekli :( Para kazanmak için diyoruz biz de..Yasemin’in okulu tatil olup da onu evde görünce böyle bir sonuç çıkarıvermiş demek. İçime oturdu resmen. Umarım için için, annesi evde olduğu için Efe’ye özenmemiştir canım benim.<br /><br />19.01.09<br /><br />Doğumgünüm kutlandı bugün, son yılların en sönük olanı idi :( beklentimi mi yüksek tutmuşum ne. En büyük sürpriz, işyerinde, sevdiğim pasta bir dilim kalmış olduğu için ortaya başka model pasta alınıp, son kalan bir dilimin bana özel alınması idi. :) :) 2.si de doğumgünüm sebebiyle işten erken çıkıp, kendime uzun zamandır isteyip de almadığım, “(yeni mi farkedilmiş) şeker kız candy” elbisesini almam idi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2151664876188396845?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-87779917708894401662009-02-02T22:33:00.000+02:002009-02-02T22:35:08.371+02:0018.01.09<br /><br />“Köpeğe bak Arda bembeyaz ne güzelll..”<br />“Van köpeği mi bu?”<br />Nası yani :)<br /><br />“Sizde madem suyu(maden suyu) var mı?”<br /><br />Çiçek alıp gelmiş babasıyla kapıdan girerken “anne kapıda değil mi” diye sordu, ben ortaya çıkınca da bir çığlık “aa buydaymış” dedi ve elindeki çiçeği uzattı bana “seni çok seviyorum canım” deyip sarılarak.. Öyle tatlı ki maşallah.<br /><br />17.01.09<br />“Trabzonsporlu birini tanıyonuz mu?”(nası yani? Trabzonsporu nerden biliyo?futbolla ilgimiz bile yok ki bizim)<br />“hayır arda cım ama ben göztepeli birini tanıyorum”<br />“göztepee mi?? (gülerek)<br />“defnenin annesinin adı gibi mi göz-tepe?<br />“badenin annesi olmasın o?”(gözde)<br />“badenin annesi gibi..göz-de..göz-tepe”<br /><br /><br /><br />11.01.09<br />Haftasonu dedemlerdeydik. Dedem şubat’ın 33’ünde doğdum diyerek kandırdı hep beni. Ben de ona “kandırıkçı arkadaşım” diye seslendim hep. “Şubat 33 olmaz ki” dedim, Dedem de sürekli, “benim doğduğum sene çok yağmur yağmış, şubat uzamış” dedi, “şubat ağaç değil o uzamaz” dedim durdum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8777991770889440166?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-31974652667545129292009-01-27T23:13:00.001+02:002009-01-27T23:16:24.567+02:0009.01.09<br />Babaneye geldik akşam, babası kucağında öpüyor. Ben de gittim yanlarına bir kolunu da benim omzuma attı, kafa kafaya tokuşturuyor bizi elleriyle sıkıp. Farkettim birşey diyecek, “hadi öpüşün” demesin mi? Aaaaa!.... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3197465266754512929?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-66684650889403253862009-01-27T23:12:00.001+02:002009-01-27T23:18:05.571+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SX96AaEL53I/AAAAAAAAAVM/SZo3fqNNxms/s1600-h/100_7993-BABASININ+USTUNDE.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296085834226460530" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 237px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SX96AaEL53I/AAAAAAAAAVM/SZo3fqNNxms/s320/100_7993-BABASININ+USTUNDE.JPG" border="0" /></a><br /><div>04.01.09<br />Bugün oğluşumla kurabiye yaptık, bir süredir poğaça, kek işlerimde yardım ediyor bana ama bugün kurabişlerimize fincanla şekil verme, çatalla deliklerini delme işini tamamen o yaptı, üstelik kurabiye hamurlarını hiç gocunmadan minik avuçlarıyla yassıltı da, şaşırdım kaldım J Susam ekmek istedi onu da yaptı. Ve sonunda çok beğenmiş olmalı ki akşam sefasında 4 minik kurabişi mideye indirdi. Çok mutlu oldum, annelerin yaptıkları yiyecekleri çocukları beğenince nasıl mutlu olduklarını bizzat yaşadım J<br />Sandalyeye çıkıp üst dolaplarda kurabiş kalıplarımızı arıyordum, o da çıkmak istedi, “anne düşeceksin çıkma sandalyeye” dedi bana J “Dikkatli olursak düşmeyiz Arda’cım” dedim, “zaten belli bir yaşın üstündekiler çıkabilir sandalyeye” dedim, ne desin bana “ben belli bir yaşta mıyım peki??” :)<br />Babasıyla özler markete giderken söylemiş gene akla zarar laflarından birini:<br />“3000 yılına 991 yıl var”<br />“iyi” demiş babası ilgilenmek istememiş malum.<br />“3000 yılına 991 yıl var” diye bağırmış tekrar.<br />“iyi Arda nerden öğrendin sen bunu”<br />“saydım”<br />Yapmıştır inanırım.<br />:) :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6668465088940325386?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-22525242579941206142009-01-27T23:10:00.004+02:002009-01-27T23:22:26.504+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SX97B3l0F5I/AAAAAAAAAVc/U_B9YoeCKpQ/s1600-h/100_7859-xnd+3+umuz.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296086958843631506" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 232px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SX97B3l0F5I/AAAAAAAAAVc/U_B9YoeCKpQ/s320/100_7859-xnd+3+umuz.JPG" border="0" /></a><br /><div>01.01.09<br /><br />Havai fişekleri seyrederek girdik yeni bir yıla… Ne zamandır bekliyordu oğluşum, 31.aralık gecesi 12.00’ye kadar uyumayacak, havai fişekler atılacak ve 2008 bitip 2009 girecek diyordu. Mutfak camından sarmaş dolaş seyrettik havai fişekleri bizim evden güzel görünüyor yüksekçe olduğu için.<br />Bu aralar hafta içi akşamları babanesinde kalıyor, soğukta gidip gelmesin diye. Havalar öyle soğuk ki, uzun yıllardır bu kadar soğuk olmamıştı heralde. Bizim de kolayımıza geldi, sabahları 07.00’de uyandırıcaz diye çok uğraşıyorduk oğluşumla, “uykum var daha” deyip duruyordu, kıyamam. Akşamları 21.30’a kadar filan babanede oturup Arda’cığımıza iyi geceler dileyip evimize geliyoruz, sabah da yarım saat daha geç kalkıyoruz böylece. İyi oldu. Akşamları sıcacık çayımızı, hatta sık sık sağolsun dedemizin hem alıp hem de mutfak sobası üstünde közlediği kestanemizi de yiyoruz, hep beraber eğlenip evimize dönüyoruz. Değmeyin keyfimize. Aman maşallah.. Çok şükür…<br /><br /><br />21.12.08<br />Ben yatak odasında, babası tv başındayken o da gene koltuklarda zıplama işindeyken, düştü bu akşam. Öyle kötü bir ses çıktı ki ödüm patladı, tabi arkasından fena bir ağlama, Armağan’da da “Arda!” diye bir haykırma...Koştum geldim, oğlum yerde ağlıyor, babası başında “bakayım sana bakayım sana” deyip duruyor. Her zamanki ani durumlar karşısındaki tepkisizliğim ve sessizliğimle Arda’yı kucağıma alıp yüzüne bakmaya çalışıyorum. Başını göğsüme bastırıp diğer taraftan da yüzünü görmek istemiyorum birşey olduysa diye L Sanki böyle kollarımın arasında göğsüme başını sokunca herşeyden koruyuvercekmişim gibi geliyor onu. Sarılıp sarılıp sakinleştiriyorum, pek nadir görülen hıçkırıklı ağlamasını kesmeye çalışıyor o da. Canım benim tekli koltuğun yan tarafında kitaplıkla koltuk arasında 60 cm lik alanda bulduk onu, demek ki koltuğun kolunun üstünden düştü, kafa üstü mü popo üstü mü anlayamadık ama tam tepesini tutuyordu ve alnının üst kısmı pembe pembe olmuştu; başım acıyor diyordu.<br />Az önce yatırırken “Arda’cım çişin gelirse bize seslen” klasik tembihimizin ardından “başın ağrırsa da seslen tamam mı” dedim. 5 dakika geçti sesleniyor şimdi, “annee başım ağrıyor şurup ver bana”. J Neyse başucu grip ilacımız Umca’dan verdik artık 4 damla. Verdikten hemen sonra “geçti mi?” diye sordum; “geçti” dedi J<br />“canımm canımm” deyip sarılıyor arada. Bazen de sarılınca “görüşürüüzz, iyi bayramlaar” diyor J<br /><br />20.12.08<br />Arda: “Bana bişey sor da hesap makinesiyle hesaplıyım?”<br />Dede:”1 Arda, 1 Arda daha ne eder?”<br />Arda:”O hesap makinasiyla hesaplanmaz o çok uzun, onun için lettop lazım, ben numaralarla(Sayılarla) hesap yapabilirim hesap makinasında”<br />-----<br />Arda:”22, 4 daha 26 mı eder?”<br />Baba:”Evet Arda’cım”<br />Arda:”Peki 4, 22 daha da 26 mı eder?” J<br />-----<br />Arda:”Yarın iş günü, erken kalkmalıyım, 7’de kalkmalıyım”<br /><br />14.12.08<br />Çok güzel oyunlar oynuyor babasıyla. Bazen ben de katılıyorum değmeyin keyfine. Kartlarda hayvan resimleri var, karşılıklı ipuçlarıyla hangi hayvanlar olduğunu buluyoruz. Dün akşamki sorusuyla babasını ters köşeye yatırdı resmen. Elindeki karta bakıp tarif etti hayvanı: “Bunuuun hörgücü yokken at oluyor???” “Ama hangi hayvan olduğunu söylemiş oluyorsun at işte” dedi babası hiç düşünmeden. Arda gösterdi, tabi ki deve idi elindeki resimdeki. Güldük hep beraber. Nasıl böyle dolaylı bir tasvir cümlesi kurabildi bilemedim.<br />Bir de ailecek kızma birader oynuyoruz. Küçük sayılı zarlar attığımızda “zırt zırt zırt” diye kızdırmayı öğrettim ona, o kızmaktan çok gülüyor tabi, ellerini de biri altta biri üstte çarpıştıracağına ikisini yan yana tutup üstlerinden birbirine vuruyor yumruk yapıp alkışlar gibi J Dünden beri de “yuhh” demeyi öğrendi küçük zar atınca J<br />Dün sabah uyanınca “alın beni burdaan”diye bağırınca yine alelacele koştum yanına tuvaleti mi geldi ki diye. Odası da çok karanlık ona rağmen bana bakıp ilk lafı şu oldu: “saçına nolmuş öle nası kalkmış öle” J Güldürdü tabi sabah sabah, karanlıkta nasıl gördün oğluşum dedim.<br />Hala öpmüyor öpemiyor. Bayramda el öpme bahanesiyle öpmeyi öğretelim dedik, “ben öpemiyorum sen öp” dedi bana. Yanaktan da öpemiyor hala oğluşum. İnsanlar elini uzatınca o da boyunlarına sarılıp omuzlarına pat pat yapıp, “bayramınız kutlu olsuuun” dedi durdu. Bugün akşam banyodan çıkınca eğilip onu kurularken gene boynuma sarıldı hep yapar bunu da, omuzlarıma pat pat vurup “holgeldiniizz, bayramınız kutlu olsuun” dedi ezberlemiş hareketi ve sözleri heralde. “Annecim bayram bitti, artık yeni yılınız kutlu olsuun” dersin dedim. Yeni yıl kutlamasına geçti o da.<br />Dün uzun zamandan beri gitmediğimiz Elit-Joker gezmesi yaptık. Hafif gripli olduğu için gene aferin şuruba başlamıştık, Kipa’da yemek yerken uyuyakalmasın mı sandalyede çok komikti hali. Elinde patatesle uyuyakaldı kucağıma aldım öyle devam etti artık uyumasına. Dönüşte de gene tatlı krizine girdik son anda, Özsüt ü bir şeyler almadan geçmeyi başarmıştık ama kriz insana her şeyi yaptırtır, eve dönerken alsancak sapağından reyhan a sapıp çizkek ve polkamızı aldık, korkarım başımıza bir de reyhan krizleri çıkacak ki o yolumuzun üstü filan değil…Oğlum her zamanki uyuzluğu mu diyim ne diyim ne bir şey istedi pastaneden ne de aldıklarımızdan bir gıdım tadına baktı. Çok şey kaçırıyor aman yemesin ne faydası var ki şekerin…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2252524257994120614?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-28532395736663369902009-01-27T23:10:00.003+02:002009-01-27T23:19:22.234+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SX96S0qiVYI/AAAAAAAAAVU/kvbCEUn4lh0/s1600-h/100_8017-BABASIYLA.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296086150604281218" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 274px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SX96S0qiVYI/AAAAAAAAAVU/kvbCEUn4lh0/s320/100_8017-BABASIYLA.JPG" border="0" /></a><br /><div>Benimle tuvalet muhabbeti çiş yaptırırken:<br />“yıllar kaça kadar gidiyor?”<br />“bilmem sonsuza kadar gidiyo Arda”<br />“sonsuzdan önceki sayı hangisi?”<br />“sonsuz eksi 1”<br />“eksi neyden önce geliyo?”<br />“sıfırdan önce”<br />Ve neyse ki tuvalet faslı burada bitiyor :)<br />Bu rakamlı muhabbetimizin sonu ne olacak çok merak ediyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2853239573666336990?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-71881806991093936322009-01-27T23:08:00.000+02:002009-01-27T23:09:20.060+02:0012.12.08<br />Saatleri okuyor bir süredir. Arasıra yanlış söylese de genelde düzeltmiyorum acele etmesin diye. Garip garip sorular da sordu bayramda.<br />“2018 yılı ne zaman gelecek?”<br />“2009 yılı ne zaman gelecek”<br />“31 aralık gecesi 12’de havai fişek atçaklar sonra 2009 yılı gelcek”<br />“31 aralık gecesi 12’de uyumucam ben”<br />“yıllar ne zaman başladı”<br />“yıllar ne zaman bitecek”<br />“3000-5000 yılları ne zaman olacak”<br />“Sıfır yılından önce hangi yıl vardı”<br />------------<br />Ben: “O zamanlar sen dünyada yoktun Arda”<br />Arda:”Ben dünyada yokken nerdeydim? Babanede miydim?”<br />Ben: “Hayır Arda sen yoktu işte dünyada”<br />Arda: “Ben dünyada yokken sokakta mıydım o zaman?”<br />Baba: “Hayır Arda’cım, sen annenin karnında duruyordun”<br />Arda: “Neden ben dünyada yokken annenin karnında duruyordum?”<br />Baba: “Çünkü sen o zaman çok küçücüktün”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7188180699109393632?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-61232485423609914062009-01-01T22:16:00.001+02:002009-01-01T22:18:06.215+02:0011.12.08<br />Uzuun bir kurban bayramı tatili vardı. Bugün bitti.. Yarın Cuma ve iş var.. Oğlumu babanesine götürdü babası şimdi akşamdan, yarın sabah erkenden uyanmasın, uyusun diye...<br />Bayramın 2. yani, Salı günü Akhisar’a gittik, <a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SV0kzvnTopI/AAAAAAAAAU4/31ckiL53Sno/s1600-h/100_8011-C%C4%B0ZG%C4%B0L%C4%B0.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286422008976089746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 167px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SV0kzvnTopI/AAAAAAAAAU4/31ckiL53Sno/s320/100_8011-C%C4%B0ZG%C4%B0L%C4%B0.JPG" border="0" /></a><br /><div>Efe ile 24 saat dedede kalınca, biz büyükler hem keyifli hem de epey zorlu anlar geçirdik. Bızdıkların birbirlerine ve çoklu çocuk hayatlarına alışmaları açısından iyi oluyor aslında bu buluşmalar. :) Bugün ailemizin Akhisar’lı berberi Nihat Amca’da saç kestirdiler baba-oğul. Bizimki orada babasını beklerken eline gazeteyi alıp başlamış okumaya gene. Sayıları, milyonları ve YTL leri okuyabildiği ve baş harflerinden kelimeleri de uydurabildiği için oradaki amcalar “aa bu okuyor maşallah” demişler. Babası her ne kadar sallıyor okumuyor dese de inandıramamış amcaları. Takvim yapraklarını da okuyor eline alıp. Ezbere bildiklerini söylüyor, diğer kelimeleri de baş harflerinden uyduruyor. TV’de Teletext’i açıp genelde hava durumunu bazen haberleri okutturuyor bize zorla. Bazı hava durumu sayfalarını otomatik olarak kendisi okuyor. Sırasından ve baş harflerinden ezberlemiş sanırım, en kolay okudukları : “bakü, taşkent, aşkabat, tiflis, duşanbe, bişkek, astana, mekke, medine” ben bile ezberlemişim nerdeyse. Bazen de “newyork” u görünce “nevşehir” diyor mesela :) anlam olarak doğru olsa da ezbere attığı belli. :)<br /><br /><br /><br />04.12.08<br />Eve geldik bugün koltuğun üstünde ben yanında ayakta, el ele tutuştuk bana dedi ki:<br />“Ebru Erdoğan, ne istiyorsun?” Ooo yani :) Ben ona arasıra hadi anlamında “Arda Ege Erdoğan” filan diye sesleniyorum ama evin içinde bana hiç ad-soyadımla hitap eden olmuyor ki :)Az önce ikimiz de lettoplarımızda(onunki babasınınki) çalışırken bana diyor ki “mamma mia’yı açar mısın canım?” Ay canım’ını sevsinler senin canım oğlum.... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6123248542360991406?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-37614064594152834272009-01-01T22:12:00.002+02:002009-01-01T22:15:37.978+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SV0kQM60AHI/AAAAAAAAAUw/IXYnLq_53TA/s1600-h/100_7984-BABASIYLA+TRAS.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286421398367240306" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 193px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SV0kQM60AHI/AAAAAAAAAUw/IXYnLq_53TA/s320/100_7984-BABASIYLA+TRAS.JPG" border="0" /></a><br /><div>01.12.2008<br />Öyle güzel kokuyor ki maşallah. Boynunu koklayıp duruyorum. O yokken odasına girdiğimde bile sadece ona has apayrı bir koku duyuyorum. Üzerinde bayağı bir düşündüm bu konunun. Deterjanı mı böyle kokuyor ki diye. Yok yok onun vücudunun salgıladığı bir koku bu. Minikken bebek kokusu deyip duruyordum, artık bebekliği de kalmadı, demek ki onun bir kokusu bu. Bazen düşünüyorum aslında güzel değil de ter kokusu filan mı ki diye. Bir insanın kokması genelde terleyince olur ve kötü birşey demektir bu. Yok bu kötü olamaz, mis gibi Arda kokusu. Yıkansa da yıkanmasa da her daim böyle deriin ve güzel kokuyor ve sadece ona ait bir koku. Aslında bir insanın kendine has kokusunun olduğunu ilk kez farketmiyorum ki, neden yadırgıyorum :) Her daim burnumun dibinde olsunlar dilerim...<br /><br />27.11.08<br /><br />“lütfen beni örter misiniz?”<br />“lütfen müziğimi açar mısınız?”<br />“ben 22.30 da yatmamış olsaydım sana yardım edebilirdim”(çamaşırları sermemde)<br />“lettobu 2.defa getirmicem demiştin söz vermiştin getirdin aşkolsun, aşkolsun”<br />“lettobu bi daha getirme tamam mı?”<br />“Lettobunu açarken şifreyi sen gircen, çünkü ben küçüküm, ben büyüyünce gircem. Ben büyüyünce, sen çocuk olunca, senin lettobuna ben şifre gircem”<br />Bölme haricindeki basit 3 işlemi yapıyor kafasından. Saatlerle arası çok iyi. Mesela saat 23.00 olmasına 5 dakka kaldı, ya da 54 dakka var gibi hesaplamalar yapıyor. Gezmeğe gittiğimizde orada 3 aile olacaksak, 9 kişi olacağımızı söylüyor. Bu gibi hesaplamalardan uzak kalmasını istiyorum genelde. Geçen akşam saat 22:33’de yatıcaz diye anlaştık. 22.28 de sordu “kaç dakka kaldı” diye. “Hesaplayamıyorum Arda boşver” dedim. Sonra babasına döndü; “22:33 olmasına kaç dakka kaldı canım” deyiverdi, koptuk.<br />Bir de hoşuna giden bir şeyle karşılaştı mı çaktırmamak istiyorsa sevindiğini, dudaklarını büzüştürüp, büyük insanlar gibi ağzının bir tarafıyla yarım gülümsüyor çok hoş bir görüntü oluyor.<br />Farkettim ki ben yapıyorum bunu en çok, biri birşey söylediğinde “şöyle mi?” “böyle mi?” diye soru şeklinde tekrarlıyorum söyleneni. Arda da çok yapmaya başladı. “Saat 4” diyoruz mesela.. “Saat 4 mü?” diye soruyor tekrar, sık sık yapınca bunu komik oluyor tabi. “Efeler gelmiş” diyoruz, “efeler mi gelmiş” diye tekrarlıyor gibi :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3761406459415283427?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-76227202965474916132008-12-20T23:33:00.000+02:002008-12-20T23:34:44.657+02:0025.11.08<br />Geçen akşam mor kazak vardı üzerimde, gözümde ve dudağımda da hafif mor far ve ruj..<br />Kucağımda otururken dedi ki, göz kapaklarımda ve dudağımda parmağını hafifçe dolaştırıp:<br />Arda:“Gözlerin dudakların mor mor”<br />Anne:“Kıyafetime uygun olsun diye mor makyaj yaptım”<br />Arda:“Niye makyaj yapıyosun”<br />Anne:”Kadınlar güzel görünsün diye böyle makyaj yaparlar”<br />Arda:”Babalar?”<br />Anne:”Erkekler yapmaz Arda, babalar, dedeler, dayılar, amcalar makyaj yapmaz, onlar traş olurlar”<br />Dün sık sık tekrarladı bunu “babalar, dedeler, dayılar, amcalar makyaj yapmaz, onlar traş olurlar”<br />Sabah gene baktı uykulu uykulu. Mavi kazağıma ve mavi farıma..<br />“Niye hep kazağınla uyumlu olsun diye kazağınla aynı rengi boyuyorsun” dedi :)<br /><br /><br />08.11.08<br /><br />Sokak köpeğini gördü Yumurcak TV sinde yanındaki eşek için de “sokak eşeği bu da “deyiverdi J<br />“yatak keyfi yapmaktan “hoşlanmıyormuş””<br />Bizden birşey yapmamızı çok kibar istiyor bazen.. Lafları şöyle..<br />“lütfen fe-me6(radyoda FM6) yı açabilir misiniz lütfen” diyor J<br />“Babacım bu neden olmuyor?”<br />“durun bi dakka durun” diyor birşey isteyeceği zaman.<br />Dün akşam o bebekçe diliyle birşeyler konuşuyordu kendi kendine(bazen dönüş yapıyor bebekliğine) ben şarkı mırıldanıyordum, “yapmaa ben konuşuyoruuum” diye söylendi bana J<br />Tv’deki çizgi filmiyle ilgili “bunlar bizimle yılan geçiyo” dedi, anlamadık sonra “yalan geçiyo” diye düzeltti en sonra “dalga geçiyor” demek istediğini anladık..:)<br />Sabahları yatağından inmiyor hala “alın beni burdaan” diye bağırıyor. Car car car konuşuyor maşallah. Yetişemiyoruz artık cümlelerine, bilmişliklerine.. Sayı saymalar, harfler arada bir hız kesse de gene de devam ediyor sık sık. Saati öğrendi neredeyse ama çok üstüne gitmiyoruz hatalarını düzeltmiyoruz pek.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7622720296547491613?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-33570345810884102832008-12-20T23:24:00.003+02:002008-12-20T23:32:14.777+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SU1j2oPJboI/AAAAAAAAAUg/vZUjEfoc8ew/s1600-h/100_7881-MAMMA+MIA.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281987728140496514" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 205px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SU1j2oPJboI/AAAAAAAAAUg/vZUjEfoc8ew/s320/100_7881-MAMMA+MIA.JPG" border="0" /></a>24.10.08<br />“Money money money must be funny in a rich mens world” çok da güzel söylüyor oğluşum.. “rich men” kısmını çok iyi anlayamamış heralde “miçen” diyor ama olsun. Arabada evde sürekli onu açmak istiyor. Evde dans ediyoruz birlikte onu kucağıma alıp, tabi belim ne kadar dayanabilirse 15.5 kg ya. Müzik sevsin ilgilensin çok isterim tabi. Zevk alıyor o da benim müziklerimden :) Hatırla sevgili ya da bir çapkına yangınımı da dinliyor, mamma mia yı da :) Mest oluyor bunlar çalar ya da ben söylerken :) Bir de çok güzel yazılar yazmaya başladı tabi biz okuyamıyoruz :) Ben birşeyler not alırken o da eline kağıt kalem alıp birşeyler karalamıyor, yazıyor; satırları düzgün oluyor. <a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SU1kNx1P9oI/AAAAAAAAAUo/0D3ShRDBnag/s1600-h/tara0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281988125853218434" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 265px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SU1kNx1P9oI/AAAAAAAAAUo/0D3ShRDBnag/s320/tara0001.jpg" border="0" /></a>Geçen gün babanesiyle kendi ayrı kağıtlarına yemek tarifi yazmışlar, babanesi farkında değilmiş onun da yazdığının tabi çok hoşuna gitmiş. :)<br /><br /><br />21.10.08<br />Mamma mia nın sound tracklerini dinliyorduk arabada sesini açıp. “Arda bunu nerede seyretmiştik” diye sordum.. Gülerek “antaatroda” dedi(amfitiyatroya nedense böyle diyor, sanırım tam olarak ne söylediğimizi anlayamıyor anladığı kadarıyla uyduruyo).. “hmm” dedim şaşırdım hatırlamasına, devam etti ama o. “5.akşamda xanadu’da antaatroda seyretmiştik” ... Evet kaldığımız son gece yani 5.akşamda seyretmiştik gerçekten baştan sona ilk defa.. Ve oğlum güzel müzikten anlar tabi, son gidişimize kadar sevmediği animasyon gösterilerini o gece pür dikkat seyretmiş ve sık sık alkışlamıştı. Xanadu’nun showlarına animasyon demek yanlış olur zaten, çünkü gerçek bir müzikal oluyor. Ve kalite düşkünü oğlum bunun farkında.  Kaçıncı gecede seyrettiğimizi bile biliyor, zaten sık sık tekrarlatmıştı bize kaçıncı gecede hangi gösterinin olduğunu.<br /><br /><br />20.10.08<br />Haftasonu Akhisar’daydık, kudurdum durdum. Dedemlerin zeytinlerinden topladım büyük bir hevesle, çok iş yaptım.. Çok güzel cümleler kuruyorum, şaşırıyolar buna.. Bazen “cim” li konuşuyorum, dede-cim diyorum gülüyorlar..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3357034581088410283?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-10579715612360358682008-11-30T22:58:00.008+02:002008-11-30T23:23:08.951+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMBILU41TI/AAAAAAAAAT4/1g6dzMWMbz8/s1600-h/100_7955-kahvaltisandalyede.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274560828571964722" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMBILU41TI/AAAAAAAAAT4/1g6dzMWMbz8/s320/100_7955-kahvaltisandalyede.JPG" border="0" /></a> <div>06.10.08<br />Ramazan bayramı tatili vardı upuzun. Arife çalıştılar annemler ama olsun. Sonrasında Antalya’ya gittiiikk.. Bayramın 1.günü sabah 04.55’de düştük gene yollara. Bayılıyor bizimkiler erkenden yola çıkmaya.. <a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMBr8EUZUI/AAAAAAAAAUI/haZl-QeVUYU/s1600-h/100_7980+xanadu+ciceklerle.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274561442951226690" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMBr8EUZUI/AAAAAAAAAUI/haZl-QeVUYU/s320/100_7980+xanadu+ciceklerle.JPG" border="0" /></a>Denizli’de her zamanki yerimiz olan Gökçen gözlemede gözlemelerimizi yemek üzere mola verdik, saat 07.40’da. Çok serindi hava, kapalı yere oturduk, soba yakmışlardı şaşırdık, ama ısındık güzel oldu. <div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMCevO0l8I/AAAAAAAAAUQ/hq8tu9JOaC0/s1600-h/100_7893-bobisin+terlikleriyle.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274562315678947266" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 254px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMCevO0l8I/AAAAAAAAAUQ/hq8tu9JOaC0/s320/100_7893-bobisin+terlikleriyle.JPG" border="0" /></a> Yollarda 6.5 dereceyi gördük zaten. Yol hiç görmediğimiz kadar boştu, saat 10.45’de büyük teyzelere vardık. Biraz orada oturup bayramlaştıktan sonra ver elini Xanadu. 5 gece kaldık, kısa süreli de olsa, denize ve havuza girebildik. <div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMBbAuOl9I/AAAAAAAAAUA/EqiZer3bwqg/s1600-h/100_7939-xanadu+kahvalti.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274561152142972882" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMBbAuOl9I/AAAAAAAAAUA/EqiZer3bwqg/s320/100_7939-xanadu+kahvalti.JPG" border="0" /></a>Avftiyatroya(amfitiyatro :)) gitmek istedim sık sık, bizimkiler çok şaşırdı, çünkü küçükken hep kaçıyormuşum oradan. “Mamma mia”yı baştan sona seyredebildik, hem de son anda başlayan yağmur altında bile, aralarda her fırsatta da alkışladım showları. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMCmRz0CpI/AAAAAAAAAUY/TgjxsvbDgWM/s1600-h/100_7889-havuzda.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274562445219990162" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 179px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STMCmRz0CpI/AAAAAAAAAUY/TgjxsvbDgWM/s320/100_7889-havuzda.JPG" border="0" /></a>En güzeli de sessiz havuz kıyısında kahvaltı yaptık 2 sabah. Keşke daha önce keşfetseymişiz orayı. Belki de hava sıcak olmadığı için keyifli oldu havuz kenarında kahvaltı. Minik-lab(mini club)’da oynadım bol bol. İlk günler adını söylemedim oranın hep “benim sevdiğim yere gidelim mi” diye bahsettim bizimkilere. Söyletmeye çalıştı bizimkiler ama söylemedim ısrarla adını oranın son 2 gün artık söylemeye başladım. “minik-lab” şeklinde :)</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1057971561236035868?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-82142060297002927472008-11-30T22:53:00.002+02:002008-11-30T22:58:05.038+02:0029.09.08<br />Haftasonu dedemlerle bayramlaşmak için Akhisar’daydık. Bir bayram ve tatil daha gelmek üzere.. :)<br /><br /><br />24.09.08<br />Çok güzel kitap okuyor oğlum. Babasının ya da benim okuduğum bir kitabı alıyor. Koltuğa oturuyor, bacaklarını açıp, kitabı da koltuğa koyduğu için üzerine iyice eğiliyor. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STL-MUrdngI/AAAAAAAAATw/wGft_wtg2Qw/s1600-h/100_7842-Kitap+okuma.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274557601267162626" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 282px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/STL-MUrdngI/AAAAAAAAATw/wGft_wtg2Qw/s320/100_7842-Kitap+okuma.JPG" border="0" /></a><br /><div>Kitabın bir sayfasını açıyor, minik parmağıyla satırları takip ederek başlıyor okumaya. Kelimeler tamamen uydurma... Kesintisiz okuyor ama daha doğrusu uydurabiliyor kelimeleri. Ağır ağır okuyormuş gibi yapıyor, hiç takılmıyor, sürekli uyduruyor. Uydurma dediğim de Türkçe’de olmayan kelimeler yani.. Parmaklarının sırayla gezindiği satırlarda olmasa bile o sayfada gördüğü bazı harf ya da rakamlardan esinlenerek uyduruyor bazen laflarını. Mesela “yedinin cambosu, dört karanoma, “b” nin dimbası” gibi abudik gubudik ama hiç kesintisiz cümleler kuruyor, pardon okuyor. Arada duruyor. Cümle sonları diye düşünüyorum.. :) O kelimeler aklımda bile kalamıyor tabi... Sonra sayfa değiştirip öteki sayfaya geçiyor filan. En sonra da kapatıp “kitap bitti” diyor. O kadar ciddi ki, yiyesim geliyor onu. Ciddiyetini bozup bana bakmıyor bile.<br /><br /><br /><br />21.09.08<br />Akşam yemeğinden sonra bana “Arda’ya patates kızartması getirir misin?” dedi Pazar günü..<br />Banyodan sonra da saçını kurutmadan önce “tişörtümün içine tutarken 2 yapma ama, sadece saçımı kuruturken 2 yap” dedi. Önce anlamadım tekrarlayınca anladım, 1-2 defadır saçını kuruturken kurutma makinasını 2.ayarda kurutmamı istiyor, saçı yanıyor diye ben de 1.kademede kurutmak istiyorum. Tutturunca da kızdım geçen gün 2 yapıp, tişörtünü hafif açıp ensesine tuttum makinayı, bak gördün mü nasıl yanıyor, saçların da böyle yanar dedim. Hiç sesini çıkarmadı biraz kaçıldı sadece.. Canım benim canı yanmış heralde bu seferki kurutma öncesinde tişörtünün içine değil sadece saçına 2.kademede tutmamı istedi makinayı L Çok ama çok üzüldüm, kahroldum.<br /><br />Bu aralar favori şarkımı söylüyorum o da ezberledi, birlikte söylüyoruz. Çok güzel oluyor en sonunda da alkış yapıyoruz, bir dizenin içindeki ilk kelimeleri ben söylüyorum, devamını o getiriyor.<br />“Bir çapkına yangınım, her yanı bilsen ne hoş,<br />Neşesine baygınım, sarhoşum sarhoş”<br />Bir çapkına yangınım’ı söyleyelim mi diyor bazen :) Şarkı söylemeyi ve dinlemeyi seviyor annesi gibi oğlum :)<br /><br />17.09.08<br />Haftasonu dedemler geldi, oynadım oynadım, Cumartesi dayımlara giderken de onlar üzüldüm arkalarından, biz gidemedik onlarla. Çünkü Efe ateşliymiş, bana bulaşmasın diye. Kudurukluklarım devam ediyor. Babamın cep telefonunda çeşitli oyunlar hastalık oldu bende her akşam istiyorum telefonunu. Koltuğa yatıp puan aldıkça ayaklarımı da havaya kaldırıp kahkahalar atarak oynuyorum oyunumu. Cumartesi gecesi bizimkilerle hipodroma gittik, 2 tane at yarışı seyrettik. Güzeldi ortam bizimkiler de beğendi.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8214206029700292747?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-12460770154800630392008-11-13T16:42:00.001+02:002008-11-13T16:45:15.384+02:0010.09.08<br />Andımızı öğretmiş babanesi ezberlemiş, daha 2.tekrarda en sonunda küçük bir revize yapmış beyefendi:<br />“Varlığım Türk varlığına “EBRU” olsun” diyor..:)<br /><br />Plakalara meraklı bu ara. Epey bir plaka öğrendi, tabi biz de mecburen. Mesela “04 nerenin plakası” diye soruyor. Eh Ağrı’ymış bulmak zorunda kaldık biz de düşünüp taşınıp, ya da 08’in Artvin olduğunu nereden bileceğiz o olmasa. :) Geçen gün kopardı bizi. 20 plakayı öğrenmişti babasından. Geçen gün yolda gördü 20 plakalı araba, kendinden çok emin, “onlar deniz’den geliyor” dedi :)<br />Haftasonu 2 ay önce yaptığım şakayı yaptım gene ona. Yine bizim arabanın benzerinden geçiyordu alt sokaktan.. Renk, model, kasa, görüntü aynı olan(tabi bana göre).. Bak “bizim arabanın aynısından geçiyo yine Arda” dedim. Çok çabuk yapıştırdı cevabı “onun kapı kollarını beyaz yapmışlar, bi de tekerlekleri beyaz” dedi. Kapı kollarını o zaman da söylemiştin ama “Nası yani” dedim, “arabayı göremedim geçip gitti ama lastikleri beyaz mıydı” dedim ben şaşkın şaşkın, o da cevap verdi “tekerlekleri siyah, ortası beyaz” dedi. Babamız içeriden ses verdi, “spor modellerin cantları parlak oluyor” dedi.. Kal geldi bana bir kez daha :)<br /><br />26.08.08<br />İşyerinde Pazartesi akşamı bir şirketin acil migrasyonu gelmişti nedense :) Ani bir aksiyon planı ile Ayşegül’ü bakacak kimse olmadığı için operasyonu Selda’larda yapma kararı aldık. 4 kişi toplandık evde, 2-3 saat sürecek bir işti bizim gözümüzde. Saat 22.00’de başlattık, tam 18 saat sürdü, ertesi gün 16.00’da bitti. Tabi biz de bittik neredeyse 36 saat uykusuz kalarak Pazartesi sabah 06.30’dan, Salı akşam 21.00’e kadar hiç uyumaksızın belki gözlerimi kapadığım bir anda sadece 15-20 dakika kestirerek ayakta kalmayı başarabildim. Tabi hayati fonksiyonlarım yavaşlamış, ağzımdan kelimelerin çıkışı ağırlaşmış olarak. Ama operasyonun bitmemesi ve canlı sistemin kapalı olması telaşı da ayakta durmamızı sağlayan tek sebepti malesef. Neyse ki uyumlu bir gruptu, bol bol yiyip içerek geceyi uykusuz (ve tabi bol dedikodulu) geçirmeyi başarabildik. Akşam yemeğinden sonra evden çıkarken oğlumla vedalaştım, gitmemi istemedi tabi ama neyse ki uyumlu ve huzurlu çocuğum hiç mızmızlanmadı.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1246077015480063039?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-67770662267019471092008-09-22T13:15:00.002+03:002008-09-22T13:18:12.685+03:0025.08.08<br />Haftasonu Akhisar’daydık. Çok kudurdum. Dedemin küçük tv sini düşürdüm, ve köşesini kırdım, babam çok korktu bana birşey olacaktı diye, kızdı ve söylendi bana. Dedemin yüreği dayanmamış geldi, aldı beni. Bu ders olmadı tabi, hemen gittim odada koltuğun kenarına çıkıp lambayı açıp kapatmakla oynamaya başladım. Annem hala kızgındı bana. Benim lamba olayım da tuz biber oldu, çok sinirlendi annem, elime öyle bir kuvvetli vurdu ki 3 defa hem de, dedem hala oradaymış annemin üzerine yürüdü ve “bırak çocuğu Ebru, ben şimdi sana vurucam, çocuğu benim yanımda terbiye etmeyin” dedi çok kızmış bir şekilde. Annem baktı dedemin gözlerinden şimşek çıkıyor ciddi yani :), korktu bu yaşta ve çocuğunun yanında bir de dayak yiyecek, bıraktı benimle uğraşmayı... :) Yaşasın dedecim kurtardı beni gene :) Artık sırtım yere gelmez onun yanında öğrendim bunu :) :) Eh 1-2 saat sonra gene televizyonun üzerinden birşey almaya çalıştım, babam yine çok kızdı ve popoma bir tokat vurdu. Tokat delisi oldum haftasonu yani :( Dedeme baktım hemen, kafasını çevirdi dedem bu sefer, gene çok kızdı ama bana böyle davranılmasına. Ağladım. Bir süre sonra hiçbirşey olmamış gibi barıştım tabi bizimkilerle :)Dayım da geldi bu hafta dedemlere. Kendi evlerine taşınıyorlarmış eşya getirdi Akhisar’a.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6777066226701947109?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-84343445407768912172008-09-22T13:14:00.000+03:002008-09-22T13:15:06.516+03:0021.08.08<br />Dün akşam Defne ve Bade’ler geldi. Çok güzel oynadım onlarla. Şaştı bizimkiler. Onlar oturup durdukça “geliniz” ya da “gelir misiniz” diye seslendim durdum. Arada bir “Bade’si gel, oynayalım” diye de bağırdım. “Bade’si” deyip deyip dolaştım peşlerinde. Bir de Defne’nin babasına “amca” diye seslenmeyi akıl etmem çok hoşuma gitti annemin :)<br />Son çocuklarla buluşmaya göre çok daha hareketli, neşeli ve girişkenmişim. Gözde teyze de “bu Arda çok büyümüş” dedi durdu.<br />Çok yaramaz oldum ya, babam bile öyle sinirleniyor ki bana.. Bağırıyor bazen. Nerde huysuzluk, yaramazlık, yapmamam gereken şeyler var onu bulup yapıyorum.. Kızıyorlar tabi doğal olarak..<br /><br />18.08.08<br />Dün Karaburun’a gittik, Sarper’lere. Defne’ler de geldi, Sarper yoktu ama. Bizimkiler mangal yakıp eğlenirken biz de evden götürdüğüm kamyonlarımızla oynadık, hamur filan yaptık. Sonra da denize gittik babalar ve çocuklar olarak. Anneler evde kaldı. Çok eğlenceli geldi bize Karaburun gezmesi. Annemle kavga ediyoruz bu aralar, herşeye kızıyor. Gerçi ben de çok kuduruk oldum. “Yapma” dedikleri şeyleri yapıyorum hep. Ceza veriyorlar, elime vuruyorlar ama ben kikir kikir gülüp daha da sinir ediyorum onları.<br /><br /><br />14.08.08<br />Dün akşam babam beni babanemden aldı, eve geldik, bizimkiler yemek yerken annem sıcak oldu deyip tişörtümü çıkardı; aniden yakalayıp beni sol omzuma baktı. Elledi, sonra da “bu ne şimdi” dedi. Babam da aynı hareketleri tekrar etti, meğersem kahverengi birşey varmış omzumda yapışık onun ne olduğunu inceleyip duruyorlarmış. Islak peçeteyle sildiler, belki bahçede oynarken çamur filan yapışmıştır deyip su damlattılar çıkmadı. Aynı anda panik yapıp Mete amcayı aradılar. O da “ben ne olduğunu anlamam anlasam da çıkaramam, Behçet Uz çocuk hastanesinin aciline gidin hemen” demiş. Babanemin de haberi oldu ve o da gelmek istedi, bulaşıkları masada bıraktı annem, apar topar hastanenin yolunu tuttuk akşam 20.00’de. Cerrahi acile gittik. Doktor amca baktı ve “çocuğun sümüğü yapışmış ya” deyip cımbızla çekiverdi J Çok güldü bizimkiler olaya, ben anlamadım tabi babanemle annemin ellerinden tutmuş ortalarında sekerek (henüz sekme konusunda denemeler yapıyorum çok başaramasam da) neşeli bir şekilde hastanenin bahçesinden çıktık gittik. Dönüşte dondurma alalım dedi babam. Babanem “durun durun ben alcam hatta başkalarına da alalım herkese alalım çocuğumda birşey çıkmadı ya” dedi, güldü bizimkiler, Reyhan’a gidip dondurmalarını alıp bir güzel yediler. Ben tabi gıcıklık yapıp gene yemedim dondurma ama biraz külahtan geveledim neyse ki :) Böyle de bir anımız oldu...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8434344540776891217?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-81465058977280681772008-09-22T13:11:00.001+03:002008-09-22T13:14:00.230+03:0011.08.08<br />Bu aralar bir el tutma takıntısı var ki evlere şenlik, markette, sokakta, merdivende, arabada, bazen evin içinde de :) Sabah geç kalıyorum telaşıyla arabaya doğru giderken kızdım çocuğuma eline vurdum, ille babasının değil, benim elimi tutmak istiyor ve sıkı sıkı tutup bırakmak istemiyor diye, çok ama çok üzgünüm. Kaç yaşına kadar elini tutacak ki senin ve ne güzel birşey değil mi aslında.. Çok kızgınım kendime çookkk.......... Ne düşünmüştür kimbilir annesi için minicik kalbiyle :P Hep işi ve kendi planları öncelikli olan, minicik oğlunu bebekliğinden beri hiç anlamayan anlayışsız bir anne modeli. Iyyy....Korkunç..<br /> Cumartesi akşamı balkonda yeni aldığımız sandalyeyi hafif yatırıp uzanmıştım biraz, yaz akşamlarında çocukluğumdan beri çok sevdiğim ve merak ettiğim yıldızları uzun uzun seyretmeyi çok seviyorum(o kadarki, Arda’ya hamile kaldığım yaz, ama daha Arda ortada bile yokken, Xanadu’da gene yıldızları seyrederken “bir kızımız olursa adını “Yıldız” koyalım” demiştim Armağan’a, hala ısrarlıyım bu isimde bir kızım olursa, Yıldızlar kadar özgür olsun..)<br />Neyse öylece yıldızlara bakarken yakında bir yerde havai fişek atılınca, kucağıma geldi, burnunu boynuma soktu, uzandı üzerimde ”kaldır başını annecim” dedim kaç defa kaldırmadı ve öylece uyuyakaldı, derin derin soluk alışından anladım, çok şaşırdım, hala bebekmiş benim oğlum J zor oldu biraz üzerimde taşımak ama hiç bırakasım gelmedi o nefesi, nefesiyle boynumun gıdıklanışına da katlandım, dışarıda ağustos sıcağı da olsa, bana verdiği güzel sıcaklığına da...<br />Babası yerine yatırmak için kucakladı, uyandı o anda, sonra diş filan fırçaladık, uykusu dağıldı, oturdu kaldı odada, hadi yatırayım seni dediğimde “balkona çıkalım” dedi. Meğerse gene aynı pozisyonda uyumak istiyormuş, sandalyeyi hafifçe yatırdık, kucağıma geldi, gene burnu boynumun arasına girdi, kirpikleriyle çenemi gıdıkladı durdu. Uyumaz artık diyordum, gene uyuyakaldı mışıll mışıl öylece :) Canım benim.... Annesinin kuzusu...<br /><br />06.08.08<br />Bu akşam Turquaz’da kumandalı araba yarışları vardı, babamın hep tutkusu olan şey. Sanırım kendisine alacak bir tane. Ben seslerden rahatsız oldum annemle yürüdük biraz uzaklaşıp babam seyretti, çok güzel arabalardı ama, çok ses çıkarıyorlardı.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8146505897728068177?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-58076323473029365892008-08-11T18:08:00.003+03:002008-08-11T18:25:14.013+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SKBWtZqpGjI/AAAAAAAAANg/Iv3SZllFdBM/s1600-h/Image2_resize.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233278104988359218" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SKBWtZqpGjI/AAAAAAAAANg/Iv3SZllFdBM/s320/Image2_resize.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SKBWGd3ZUOI/AAAAAAAAANY/K-fBS05J4uw/s1600-h/3yilkars.jpg"></a><div>31.07.08<br />Bu arada 18.Temmuz’dan beri gece yatarken de altı bağlanmıyor oğluşumun. Maşallah hiç kaçırmadı altına. Yaz olup çok terlemesinin de etkisi vardır tabi. İlk birkaç gün saat kurup gece 03:00’de kalkıp yaptık çişimizi ama son 4-5 gündür sabaha kadar tutabiliyor bakalım :) Maşallah diyim tabi.<br /><br />28.07.08<br />Tatil bittiii. Çok güzel bir tatil geçirdik oğlumla. Çarşambaya kadar başbaşa evdeydik, sabahları çok erken uyandı, keyif yaptık. Çarşamba ise oğlumun çok sevdiği otobüsle Akhisar’a gönderdi Armağan bizi. Giderken tereddütteydim bu kadar uzun kalabilir miyiz sıkılır mıyız diye ama gayet güzel geçti çok şükür. Oğlum da eğlendi çok.. Dedesiyle ananesiyle dayısıyla kuzeni ve teyzesiyle vakit geçirme imkanı bulduk. Yasemin ve Efe de kendi annelerinin yanında olduğundan dayısı da geldi Akhisar’a. Keyifli vakit geçirdik. Sabahları orada da erken uyandı ama öğlenleri uyuma imkanımız oldu, kafa olarak dinlendik, vücuden yorulsak da. Ağaçları saydı, trenlerin hemen hepsine baktı. Harika lafları oldu yine. Dayısından kalma bilyeleriyle oynarken koltuğun altına kaçırmadığı için “koltuğun altına kaçmadı Allah’a şükür” dedi mesela. Bittim.<br />Annemlerde yatağa serdiğimiz düz çizgili çarşafa baktım, “Ardaa bak senin yatak koruyucunun kumaşının aynısından” dedim, anında “onda sarı yok” dedi. Mavi-bordo-yeşil-turuncu çizgiler vardı gerçekten sarı yoktu, evdekine baktım eve gelince sarı varmış gerçekten bizimkinde. Bende mi tuhaflık var acaba, dikkatsiz olduğumu biliyorum da, herhalde ben garibim.<br />Asıl bombası da şuydu. Çarşamba günü evde balkonumuzda otururken bizden 20 mt kadar uzakta olan bir alt caddeden, renk, sene, kasa görüntü olarak –bana göre tabi- herşeyi bizimki ile aynı olan bir araba geçiyordu. Arda’ya dedim ki “a bak bizim arabanın aynısından Arda” dedim, anında şu cevabı aldım “onun kapılarının kollarını beyaz yapmışlar”. Araba da hareket halinde geçti gitti yani...E pes yani dedim. “Bizim arabanın kolları siyah mı ki Arda” dedim farkında değilim hiç, tekrar “onun kapılarının kollarını beyaz yapmışlar” dedi. Baktım ve sordum babasına bizimkinin kapı kolları siyahmış gerçekten, sport modellerinin kapı kollarının rengi beyaz’mış meğer. :)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-5807632347302936589?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-30058260899281151342008-08-11T18:01:00.002+03:002008-08-11T18:05:35.141+03:0025.07.08<br /><br />Bir iki telefon nosu öğrensin istiyoruz oğlum. Babanesinkini öncelikle öğretelim dedik, ağır ağır ve uzata uzata: döört yüüzzz-seksenyedi seksenyedi seksenbeş. Öğrendi, biliyor bir süredir. Tatildeyken çok önceden oynadığı plastik sayılarını buldu, babanesinin telefon nosunu yaz bari dedik. Telefon ile de aramayı öğrensin dedik.. Buyrun aşağıdaki resim çıktı ortaya. İlk baştan çok müdahale ettik “1” i almaya çalışınca, “1 yok babanenin nosunda dedik” ama serbest bırakınca tablo ekteki gibiydi :)<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SKBVEf6tPtI/AAAAAAAAANQ/fPEf0RL_wuE/s1600-h/100_7744-rs-telefon.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233276302780088018" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SKBVEf6tPtI/AAAAAAAAANQ/fPEf0RL_wuE/s320/100_7744-rs-telefon.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><br />Ne kadar sayılardan uzak dursun dediysek de bir ara etraftaki nesnelerin ingilizcesi almancası derken 20’ye kadar Almanca saymayı da öğrenmiş: “ayns, zvay, dray, fiya, fünf, zegs, zibın, aht, noyn, zen” deyip duruyor. Zen derken de “te” dicen “se” dicen diye kendi kendine uyarılarda bulunuyor :)</div><br /><div><br />E Arnavutca eksik kalır mı? Haftasonu Orhan dedesinden onu da öğrendi “no, di, tre, katr, pes, caşt, ştat, tet, noiyt, zed”. Su gibi vızzzt diye sayıyor, kolaymış Arnavutça’sı. Ayrıca “uy:su”, “buk:ekmek” demekmiş, öğrenmiş oldum ben de :)</div><br /><div><br />19.07.08<br />Mucizemin haberini alalı bugün tam 4 yıl oldu. Çok şükür, sonsuz kere şükür... :)</div><br /><div><br />18.07.08<br />Annem izne çıktı 1 hafta. Babam çalışacak, biz tatildeyiz... :)</div><br /><div><br />15.07.08<br />Dün akşam birinden bahsediyorduk 52 yaşında dedik. “52 yaş çook büyük” dedi oğlum birkaç kez. “evet büyük” dedi babası, “3 yaştan büyük” dedi.<br />Oğlum kendi başına elini koyup “benden büyük” dedi, sonra kendi yaşını vücuduna orantılamak istedi nedense. Komikti.. Diz altında bir yerde işaretledi bacağını, “1” dedi, sonra beline yakın yerlerde “2” dedi, boynunda “3”, başının tepesinde de “4” dedi.(3 bitti 4 oldum deyip duruyor ya, 4’e böldü kendini ille) O yaşlardayken o boyda olduğunu mu düşündü, ya da her sene onun vücudunda ne kadarlık alana karşılık geliyor diye mi hesaplamak istedi bilmiyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3005826089928115134?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-48295346326900002562008-07-31T14:56:00.000+03:002008-07-31T14:57:29.869+03:0011.07.08<br />Bana vuruyor vuruyor canım acımış gibi yapıyorum ben de.. Çook mahsun, üzgün, buruk bir yüz ifadesiyle “Özüy tilerrimm, Özüy tilerrimm” deyip ellerimi, yanaklarımı avuçluyor, sonra da boynuma sarılıyor. “Tamam geçti annecim sen özür dileyince” diyorum ben de. Bu aramızda oyun gibi birşey oldu :) “Tiyatro yapıyorsun benimle” diyorum, gülüyor.<br />“Elma, armut” diye sayıyor bazen. Biz de “elma, armut, kel mamut” diye tamamlıyorduk bir süredir. Bize dedi ki “Kel mamut ağacı oluğ mu, kel mamut ağaçta mı oluğ?”<br />------<br />Aradan bir gece geçti, dün akşamki balkon sefamızda “kel mamut yerde mi oluyo?” diye sordu, taktı çocuk kel mamut yiyeceğine. Onu meyve sanıyor aklınca.<br /><br />---<br />Birkaç sabahtır öperek uyandırıyorum onu. Her yerinden; boynundan, ensesinden, kollarının altından, omuzlarından, ellerinden. Gözlerini açmadan gülümsemeye başlıyor, sağa sola dönüyor. Uyanmaya çalışıyor ama gözler açılamıyor bir türlü. Canım benim, hiç de kızmıyor niye beni tatlı uykumdan uyandırıyorsunuz diye. 6.5 aylıktan beri alıştı tabi yaz-kış, hafta içi her sabah erkenden uyandırılmaya, oğlum benim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4829534632690000256?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-48611838535847547222008-07-31T14:55:00.000+03:002008-07-31T14:56:27.629+03:0007.07.08<br />Akhisar’daydık haftasonu. Havalar çok sıcak, her gidişimde daha çok eğleniyorum orada. O kadar çok ağaç var ki. Bu ara ağaçlara takmış durumdayım, “ceviz, çınar, çam, nar, incir, yeni dünya, selvi, kayısı, avya(ayva), elma, şeftali, portakal, zeytin, greyfurt” bütün ağaçları sayıyorum tek tek. Bunların hepsi yok dedemlerde ama hepsine yakını var neyse ki.<br />Bizimkiler yemek yaparken dedem bir ara dedi ki “Burdan bi koku geliyo, farkındasınız değil mi” diye. Benim çok hoşuma gitti bu. 2 gün boyunca mütemadiyen “burdan bi koku geliyo” dedim durdum ciddi ciddi. Yine güldüler bana.<br /><br /><br />04.07.08<br />Bugün 4 Temmuz :) Bebeğim benim...<br />Dün gece balkonda birkaç gecedir yaptığımız gibi kucağımda oturup ordan burdan değişik şeylerden sohbet ediyorduk; uyuyakaldı. Bebek gibi. Öyle tatlı ki onu kucağıma alıp sarılıp konuşmak, öpmek. Kolunu, bacağını, yanağını, alnını ufacık bir alanı kaşır gibi yapmam yeterli oluyor tatlı rüyalarına dalmasına. Bebek kadar tabi ki benim için hala. Hiç yatağına yatırasım gelmedi. Bazen işi gücü bırakıp hep onunla ilgilensem dolu dolu anne ilgisini ve sevgisini yaşatabilsem ona diyorum. Sonra ben de sıkılır mıyım diye de düşünüyorum. Ama onunla gezmek, konuşmak, yaşamak istiyorum biraz daha fazla.<br />Balkonda 2 akşam önce onunla migrosa ilk gidişimizi anlatıyordum; “sen daha bebektin, kafanı tutamıyordun, göğsüme dayıyordun” diye... İlgiyle beni dinlerken, kafasını tuttu 1-2 defa şaşkın bir şekilde. Muhtemelen şimdi tutabiliyor muyum diye kontrol etmek istedi :)<br /><br />03.07.08<br />Bizimkiler evleneli 10 yıl olmuş bugün. Çok mutlular..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4861183853584754722?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-33426709912731777112008-07-31T14:48:00.004+03:002008-07-31T14:55:10.455+03:0030.06.08<br />Çok güzel geçti :), herşeyin daha çok bilincindeydim bu sefer. Bazı şeyleri hatırladığıma dair sözler söyledim bizimkilere.. “Deniz bu tarafta taa uzakta” gibi, ya da bizimkilerden “dön dön yap” diye beni döndürmelerini istemem gibi. Bu dön dönü sadece geçen sene yapmıştı annem bana çünkü kucağında ve birlikte dönüp durarak :)<br /><br /><br />İlk baştan bizimkiler tatil havasına pek girememişti ama süper yemek, tatlı ve Xanadu rahatlığıyla çabuk adapte oldular tekrar :)<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SJGnPyHz3JI/AAAAAAAAAM4/jJjHH2zM81c/s1600-h/100_7542-3umuz.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229144531948264594" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SJGnPyHz3JI/AAAAAAAAAM4/jJjHH2zM81c/s320/100_7542-3umuz.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><br />Geçen sene “ille de kaydırak” diye kavgasını verdiğim kaydıraktan bir kere bile kaymadım, korktum, çekindim. Tırmanma işini de çok az yaptım. Yaşım büyüdükçe korkuyor muyum ne? Ama 1 hafta boyunca “hadi havuza atla” ısrarlarına cevap vermesem de son gün kendi rızamla 50 kere havuza atlamama da çok şaşırdılar doğrusu.<a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SJGnbafXGWI/AAAAAAAAANA/0tX4pBsDfPs/s1600-h/100_7481-denizdeneseli.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229144731763022178" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SJGnbafXGWI/AAAAAAAAANA/0tX4pBsDfPs/s320/100_7481-denizdeneseli.JPG" border="0" /></a><br /><div>Biraz daha kalsak kolluksuz yüzmeyi bile öğrenebilirdim herhalde. “Biz xanaduyu çok seviyoruz” diye diye dün akşam 22.00 gibi döndük İzmir’e. Gecemiz çok sıkıntılı geçti, gece saat 03.30’dan sonra neredeyse hiç uyumadım da tabi uyutmadım da :(</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3342670991273177711?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-32242446110090525862008-07-03T18:15:00.001+03:002008-08-11T18:00:21.523+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SKBT7s6LNOI/AAAAAAAAANI/eDexquLkYN4/s1600-h/VALiz2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233275052137067746" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zr91lbNv6Mc/SKBT7s6LNOI/AAAAAAAAANI/eDexquLkYN4/s320/VALiz2.jpg" border="0" /></a><br /><div>20.06.08<br />Tatillll...Antalya...... Bu sefer geçen seferlerde olduğu gibi günler öncesinden başlamadı bizimkiler hazırlıklara.. Ruhen ve fiziken :( Babamın işleri çokmuş, annemin de işyerinde kafası çok karışıkmış, tatile odaklanamamışlar..Umarız çok güzel geçer tatilimiz......... 2 yıldaki büyüyüşüm yanda :)<br /><br /><br />16.06.08<br />Akhisar’dan dedemler geldi Cuma günü bize, o akşam göletteydik. Cumartesi akşam da Efe’ler geldi, Efe ile bolbol kudurduk. Önce oynadık güzel güzel sonra kavga ettik, Efe’yi çok bağırttım sanırım.<br />Bu aralar babamla hatta bazen annemi de katarak uçak uçuruyoruz evin içinde. Kağıtlarımızı sarıp sarmalayıp bir kaleme kıstırıp, pervane yapıyoruz çok güzel sesler çıkararak uçuruyoruz. Bazen mazotumuz bitiyor, pa pa pa yaparak mazot almaya iniyoruz koltuğun üzerine. “Bernave” diyormuşum pervaneye, gülüyor bizimkiler.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3224244611009052586?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-59866249122452616172008-07-03T18:13:00.000+03:002008-07-03T18:15:27.407+03:0010.06.08<br />Dün akşam annem soruyordu, “babalar günü için babaya ne alalım?”;<br />ben de dedim ki “anneler günü için, ardalar günü için ne alalım?” çok güldü bizimkiler.<br />Annem sordu tekrar :<br />“peki ardalar günü için ne alalım?”<br />“oyuncak”<br />“anneler günü için?”<br />“hmm, pantolon..”<br />“babalar günü için?”<br />“şort”<br />Öyle uygun gördüm ben :)Bizimkilerin kopyası oldum konuşmalarda, hareketlerde, tepkilerde. Düşünmeye başladım çok fazla, şöyle yapıyorum düşünürken “ııııııı” ya da “eeeeeee” :)<br /><br />06.06.08<br />Dün alerji testlerim için laboratuvara kan vermeye gittik, bana önceden anlattıkları için hiç ama hiç ağlamadım, üstelik de bakabildim kan alınırken. Şaşırdı bizimkiler.. :) Yaşımı sordular kayıt yaparken ablalar : “3’ü bitirdim” dedim, ona da güldüler. Sonra Kırçiçeğine gidip yemek yedi bizimkiler, ben de etrafa bakınıp durdum, dışarda yemek yemiyorum hala malesef. :(<br />Bu akşam annemle babam çalışıyor yine, babanemde kalıcam.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-5986624912245261617?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-47775725018310637302008-06-10T18:18:00.001+03:002008-06-10T18:30:00.299+03:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SE6duzapJvI/AAAAAAAAAMw/u26y8YyKaFA/s1600-h/100_7311-mavili.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210275246315742962" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SE6duzapJvI/AAAAAAAAAMw/u26y8YyKaFA/s320/100_7311-mavili.JPG" border="0" /></a> <div>02.06.08<br />Neşe kaynağımız bizim... Haftasonu evde resmen standup gösterisi vardı....<br />Cumartesi akşamı yatacağımıza yakın “bij de paşta yapalım mıı” dedi durup dururken, sonra kek dedi, kek değildi neydi dedi(acaba çizkek mi demek istedi bilemedim, en son yaptığımda babasının çizkekinin tamamını yemişti oğluşum) içime işledi oğlumun canı pasta-kek istedi heralde diye. Ertesi gün aklıma geldi, birlikte kek yapmaya koyulduk. Malzemeleri çıkardık; k.tozu, vanilya vs vs. İki paketi gördü ve bombayı patlattı:<br />Kabartma tozunun “bi taneşi keke, bi taneşi saçlika’ya”<br />Neye oğlum anlayamadım<br />bi taneşi keke, bi taneşi saçlika’ya<br />hmm. Çok anlayamadım annecim 2.dediğin neydi.<br />Saçlika<br />Haaaa.. kaşnika...yok canım bu sefer kaşnika yapmıcam,o vanilya zaten..(gülmemek için kendimi zor tutuyorum tabi “saçlika” haa..hihaho... nası uydurdun güzel bebeğim bunuuu)<br />(bir keresinde önce kek sonra kaşnika yapmıştım, her ikisinin malzemelerini masanın üstüne koyup söylemiştim, “bu keke, bu kaşnikaya” diye. Onu hatırladı hem kaç ay oldu yapalı; ama “saçlika” ya bayıldım o kadar emin söylüyordu ki bir de :))<br /><br />Dün sabah ütü yaparken ben, babasıyla yeni aldıkları Lego creator serisinin bir modelini yapmaya koyuldular heyecanla. 9.resmi koymamış adamlar manualına, söyledi söyledi “9.yeşim nerde?” diye, sonra da başladı mı ağlamaya...Susturamadık uzunca süre, niye koymamışlar neden neden neden? Babası açıklamaya çalışıyor, “yanlışlıkla koymamışlar babacım, hani oluyo bazen sen yanlışlıkla düşüyosun mesela, onlar da yanlışlıkla koymayı unutmuşlar” demeye kalmadan, yaygara daha da artıyor ve koparıyor bizi; “sen(yani kendisi) düşüyosun diye 9.yeşmi koymamışlar işteeeee, şen hep düşüyosun şen hep düşüyosun..onlar 9.resmi koymuyolar işteee” hüngürrr......<br />Neyse zar zor unutturuyoruz legonun unutkanlığını, 2-3 saat sonra mutfağa büyük bir sinek girdiğini görüp sinirli ama acaip korkmuş bir biçimde basıyor yaygarayı,<br />“neden giydi bu şineekk, git dedim gitmedii iştee”<br />“annecim o çok küçük ağlama, hem yanlışlıkla girmiştir, boşver”<br />Veee olay bitiyor, hıçkırıklarla ağlarken sonucu bağlıyor:<br />“adamlar kadınlar 9.resmi koymamıslar, sinek ondan girdi. Sen düştün diye 9.resmi koymamışlar, sinek girdi diye 9.resmi koymamışlar işteee förkkkk..”<br />Benim için komedi dükkanı gibi, kahkahalarla gülmemek için kendimi zor tutuyorum hıçkıra hıçkıra ağlayan oğlumun bu açıklamaları karşısında :)</div><br /><div>Çok şükür, sonsuz kere şükür diyorum yine; bize sağlıklı, huzur, neşe, hareket dolu bir oğul verdiği için Allah’a...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4777572501831063730?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-36717807807590105062008-06-10T18:15:00.000+03:002008-06-10T18:16:37.540+03:0030.05.08<br />Dün babanemlere komşu teyze geldi. Babanemin biraz işi varken o benimle sohbet etmeye çalıştı. Annemin adını sordu, hatırlayamadım, “bişidi” dedim. Ama babamın, babanemin, dedemin isimlerini söyledim. Sonra nerede çalıştıklarını sordu.. “Annem şüt yapıyor, boya da yapıyor, babam da leptop yapıyor” dedim :) Biliyorum işlerini yani.<br /><br /><br />26.05.08<br />Haftasonu Akhisar’daydık. Herkese yağ çekip durdum; “teyze seni çok seviyorum”, “anneanne seni çok seviyorum” filan dedim; bayıldılar, eridiler göreceksiniz. O an herşeyi yaptırabilirdim onlara :)<br />Dün akşam Akhisar dönüşü odamı hazırladık tekrardan ve dün gece odamda uyudum. Sabah zarzor uyandım, babaneme geldik, her zamanki gibi yolda annemle el ele tutuşarak, babam her zamanki gibi kapımı açıp “hadi oğlum gel” deyip kucağına almak istedi, hep giderdim ellerimi uzatip bu sefer durdum anneme döndüm, elini bırakmıştım tekrar tuttum elinden inmek istemedim, o sırada annem ve babam “hadi oğlum” dedi tekrar ve yine annemin elini bırakıp babama doğru yöneldim. Annemin içine işlemiş, tam inerken tekrar elini tutup bırakmak istemeyişim. “Seni çok seviyorum, akşama görüşürüz oğlum” dedi. Çok şükür akşamları geç kalmadan görüşebiliyoruz en azından diye düşünmüş. Nereye gidersem gideyim annemden ayrılmak zor geliyor işte istemiyorum, anne sevgisi bambaşka demek ki :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3671780780759010506?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-3288555220673659922008-06-10T18:09:00.002+03:002008-06-10T18:14:58.597+03:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SE6aWGKUGMI/AAAAAAAAAMo/RPFJs76CV3o/s1600-h/100_7278-ozledim.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210271523315914946" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SE6aWGKUGMI/AAAAAAAAAMo/RPFJs76CV3o/s320/100_7278-ozledim.JPG" border="0" /></a><br /><div>21.05.2008<br />Dün akşam kendi evimizde karşıladım oğlumu, kapıda. “Bugün seni çok özledim oğlum” dedim, hiç beklemiyordum genelde cevap vermiyor ya, “ben de seni özledim” dedi.. Öptüm, öptüm..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-328855522067365992?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-12487906470627870532008-05-21T13:15:00.004+03:002008-05-21T13:21:04.613+03:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP2lVn-RqI/AAAAAAAAAMQ/mc-cbhtx4Wg/s1600-h/100_7325-3umuz.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202773115863451298" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP2lVn-RqI/AAAAAAAAAMQ/mc-cbhtx4Wg/s320/100_7325-3umuz.JPG" border="0" /></a><br /><div>19.05.2008<br />Cumartesi gecesi canlı müzik vardı, uslu uslu oturup dinledim, herkes alkışlarken ben de alkışladım hatta.İlk kez böyle canlı müzik çok hoşuma gitti, oturduğum yerden bizimkilere de hiç eziyet etmeden sakin sakin dinledim, bizimkilere ara ara sorular sordum, “ışıklar neden parlak, müzikçi amcalar ne çalıyor, onlar nerden geliyor, nereye gidecek, yarın da gelecek mi” gibi gibi. Annem “beğenince alkışlanır annecim” dediği için ben de alkışladım adamları müzik bitince. Çok güzel çaldılar, sakin sakin.<br />Sabah kahvaltılarını güzel yapsam da öğle ve akşam yemekleri azar azar ve zar zor yedim, lambalara bakıp.<br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP28Fn-RrI/AAAAAAAAAMY/99btz1tESKo/s1600-h/100_7321-mavili.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202773506705475250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP28Fn-RrI/AAAAAAAAAMY/99btz1tESKo/s320/100_7321-mavili.JPG" border="0" /></a><br />Tuzlukların 3 delikli olduğunu gördüm, buna itiraz ettim durdum, ama bahçedeki masalardakiler olması gerektiği gibi yani bizim evdeki gibi 5 delikliydi. Lambalara baktık durduk, nereden aldıklarını düşündük, yanmayan lambaların bozuk olduğunu konuştuk.<br />2.akşam amfitiyatroya doğru yürüyüş yaparken babam “hatırla sevgili” müziğini çaldı yol boyunca, çok hoşuna gitti annemin J ve benim tabi.<br />Kahvaltılarda dışarda ve öğlenleri oturduğumuz moonlight barda kuşların kabusu oldum. Deli gibi onların peşinden koşturdum yere konmamalarını sağladım. Başka çocuklar onlara ekmek atıyordu onlar da bu kırıntılara gelmek istiyordu, ben koşturdukça gelemediler. Hatta birinde çok fena düşüp dudağımı patlattım kanadı kanadı kanadı. Sonra şişti, ben ağlamam geçince işime devam ettim tabi :) Dışarlarda hep bezsiz dolaştım, bizimkiler çok mutlu oldu, bir sürü tuvalate girip çiş yaptım, birkaç defa “çişim geldi” de dedim bizimkilere çok sevindiler, ah bir de kakamı yapabilsem. :) <a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP3G1n-RsI/AAAAAAAAAMg/QWuXVCL1cM0/s1600-h/100_7424-sarili.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202773691389068994" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP3G1n-RsI/AAAAAAAAAMg/QWuXVCL1cM0/s320/100_7424-sarili.JPG" border="0" /></a><br />Bugün akşam geç saatlerde döndük. Dönüşte Söke’de outletlerde alışveriş yapmak istediler. Anneme bir mağazada çok beğendiğim yeşil bir tişört götürdüm “bunu alalım mı” dedim ama annem almadı :) Sonra başka bir yeşil tişört buldum onu da almadı, babaneme yeşil bir kazak buldum o da onu almadı. Kimse benim bulduğum yeşil şeyleri almak istemedi. Annem buna çok üzüldü, benim beğendiğim şeyleri almadı diye. Büyükmüş çünkü, “ama başka bir yerden söz alacağım hepimize birer yeşil kıyafet” dedi. Tam sevdiğim tonu bulmak için de sordu ayrıca “sen koyu yeşili mi seviyorsun açık yeşili mi” diye. “Koyu yeşili” dedim ben de..<br />Böylece bir 19 mayıs tatilimiz daha bittiii.. Otel kötüydü ama ailecek bir arada olduğumuz için güzel bir 3 gündü sonuçta.. :)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1248790647062787053?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-68426009407646507772008-05-21T13:09:00.004+03:002008-05-21T13:15:34.377+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP1uln-RoI/AAAAAAAAAMA/U9UYEahUg4w/s1600-h/100_7266-kirmizili.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202772175265613442" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP1uln-RoI/AAAAAAAAAMA/U9UYEahUg4w/s320/100_7266-kirmizili.JPG" border="0" /></a> <div>17.05.2008<br />Dün annem 3 saat erken çıktı işten, alelacele yola koyulduk. İlk defa bezim olmadan uzun yola çıktım. Bezsizlik hiç de sorun olmadı neyse ki, kabızlık sorunum dışında... :(<br />Dün akşam amcamın evinde kaldık orası çok güzel, manzarası filan. Denizi görüyor, yüksekte biraz. Bu sabah serindi çok, yine de terasta yiyebildik kahvaltıyı. Sonra bir ısındı, tam ısındı.<br />Öğleye doğru otelimize geldik, görüntü, manzara, doğa çok güzel. <a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP12Vn-RpI/AAAAAAAAAMI/t37a_EfcQ_4/s1600-h/100_7305-uyku.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202772308409599634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP12Vn-RpI/AAAAAAAAAMI/t37a_EfcQ_4/s320/100_7305-uyku.JPG" border="0" /></a>Ama yemekler ve hizmet tam bir fiyasko. Yürü yürü bitmiyor bu otel, çok yorulduk. Ben uyuyacağım. Saat geceyarısı 12.00’yi geçti.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6842600940764650777?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-28890445798944337002008-05-21T13:06:00.002+03:002008-05-21T13:09:33.519+03:0015.05.2008<br />Otele gitmeye 1 gün kaldıı..Yarın Bodrum’a gidiyoruz... :) Çok heyecanlıyım...Bu akşam annemle valiz hazırladık.<br /><br />14.05.08<br />Bugün tam anlamıyla tuvalete büyük tuvaletimi yapabildim. Zavallı annemle dün akşam 40 dakka kadar yapacam diye oturduk ama bir türlü çıkaramadım kabız olmuşum :( Çok yoruldum ve terledim de. Neyse ki bugün babanemle uğraştık yapabildim. Telefon edip babama ve anneme verdik müjdeli haberi.<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP0rln-RnI/AAAAAAAAAL4/TJtbn0au06U/s1600-h/100_7233-dusunen.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202771024214378098" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDP0rln-RnI/AAAAAAAAAL4/TJtbn0au06U/s320/100_7233-dusunen.JPG" border="0" /></a><br /><div><br />Bugünlerde “otele gidişimiz” ile ilgili geri sayımlara başladım. Parmaklarımızı önce açıp, sonra biten günleri kapatıp “otele kaç gün kaldığını” sayıyoruz annemle. Her sabah da bu soru ile uyandırıyorlar beni, tabi ben de heyecanla uyanıveriyorum ve hep doğru cevabı veriyorum. Her sabah bir gün eksilmiş oluyor. Cuma amcanın yanına gidiyoyuzz, Cumartesi otele gidiyoyuuzz..<br />Dün akşam annemle oynarken yanağına vurdum şak diye. Önce aldırmadı annem, sonra gülerek bir daha bir daha. Ve hiç beklenmedik bir şekilde ben de yanağıma yedim tokatı. Çok bozuldum ama başladım ağlamaya. Niye vurdu ki. Ya dedi annem, “sen vurma ben de sana vurmıyım, anlaştık mı?” dedi ama ben çoktan basmıştım yaygarayı.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2889044579894433700?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-37911455523986075902008-05-21T11:13:00.003+03:002008-05-21T11:54:25.697+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPjOln-RlI/AAAAAAAAALo/JpcGnxz3-yk/s1600-h/100_7432-sapkali.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202751834300499538" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPjOln-RlI/AAAAAAAAALo/JpcGnxz3-yk/s320/100_7432-sapkali.JPG" border="0" /></a><br /><div>12.05.08<br />Bugün babanemin pencereleri değişeceği için annem bana bakmak üzere evde kaldı. Yarım günü birlikte geçirdik, sabah 10.00’a doğru uyandık annemle, süperdi. Uzuuun zaman olmuş diyor annem bu kadar uyumayalı. Ama zavallı annecim Cuma neyse de ctesi de zorunlu bir eğitimdeydi; çok yorulmuş. Dün de anneler günüydü. Özel birşey yapmadık.<br /><br />Tüm kelebekler sensin oğlum diyor annem.. "Tüm yeşil kelebekler sensin" diye tekrar ediyorum ben de .. :) Yeşil hastası oğlum diyor annem :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3791145552398607590?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-1538576575219234442008-05-21T11:03:00.005+03:002008-05-21T13:05:10.897+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPzkln-RmI/AAAAAAAAALw/VFmSYnEbNW0/s1600-h/100_7190-WC.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202769804443666018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPzkln-RmI/AAAAAAAAALw/VFmSYnEbNW0/s320/100_7190-WC.JPG" border="0" /></a>08.05.08<br />Babanesinin evinde boya badana işleri planlanıyor. Renk seçmeye çalışıyoruz kartelalardan.. Oğlum seçiyor: “yeşil”. En sevdiğin renk ne senin? “Senin en sevdiğin renk yeşil” diyor :) Nil yeşili, fıstıki yeşil, buz yeşili, muhtelif uydurma kartela yeşillerini öğrendi. Soruyorum “ne renk yapmaya karar verdiniz babanenin mutfağını”. “Yeşil yapmaya karar verdik” diyor. Peki “dış cepheyi ne renk yapacaksınız?” bilerek değişik terimler kullanıyorum bu ara öğrensin diye. Çaktırmıyor “dış cephenin” ne olduğunu bilmiyor aslında. Biraz düşünüp “dış pepe’yi de yeşil yapçaz” diyor. Patlatıyoruz kahkahayı. O gülmüyor, açıklıyorum tabi sonra dış cephe nin ne demek olduğunu. Sonra düzeltiyor. “dış cephe” diyor. Böyle anlamadığı kelimeleri eskiden sorardı “ o ne?” diye; artık sormaz oldu, çaktırmıyor, doğru anlarsa ne ala, anlamazsa anladığı ona en yakın kelimeyi söylüyor, e bize de gülmek düşüyor tabi :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-153857657521923444?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-22274029319795174472008-05-21T10:57:00.004+03:002008-05-21T11:03:20.272+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPWSFn-RiI/AAAAAAAAALQ/bemHEIZynQ4/s1600-h/100_7180-ozur.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202737600778880546" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPWSFn-RiI/AAAAAAAAALQ/bemHEIZynQ4/s320/100_7180-ozur.JPG" border="0" /></a><br /><div>07.05.08<br />Dudağıma bir kafa attı yine dün akşam, ta kafamda hissettim darbeyi; başımda yıldızlar döndü, bayılcam sandım. Dudağımı elimle bastırıp gözlerimi kapatınca önce güldü güldü, sonra baktı durum ciddi telaşlı bir sesle,<br />“Özüy dileyim” dedi durdu baktı benden tepki yok daha da heyecanlanıp bana birşey olmasını istemezcesine korkup, “Özüy dileyim, Özüy dileyim” diye tekrarladı arka arkaya en son da “Özüy dileyim anneğğ” diye bastırınca acımı unutup dayanamayıp sarıldım oğluma “tamam annecim bişey olmadı” dedim. Eski neşesine dönüverdi hemen, baktım onun da alnında para büyüklüğünde bir kırmızılık ve kabartı, dişime çarpınca olmuş heralde.<br />Dün akşam neşesi yerindeydi maşallah. Evdeki boy boy su şişeleriyle “boing(bowling)” oynadık. Yeni aldığımız puzzle halıda <a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPWqFn-RjI/AAAAAAAAALY/48RhQxQXFfc/s1600-h/100_7198-iskelet.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202738013095740978" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPWqFn-RjI/AAAAAAAAALY/48RhQxQXFfc/s320/100_7198-iskelet.JPG" border="0" /></a><br />son geliştirdiğimiz oyunu oynadık. Oyun da şöyle başlamıştı “ gün önce :<br />Ben muhtelif söylediğim güzel sıfatları söyleyip, ellerimi çırpıyorum, her sıfat ve el çırpma sonunda o bana doğru bir adım atarak yaklaşıyor en sonunda da kucaklaşıyoruz: Mesela “Canımm” deyip ellerimi birleştiriyorum çırpar gibi, o da söylediğimi tekrar edip ellerini çırpıyor, bana 1 adım atıyor. Sonra sıralıyoruz diğerlerini ve yaklaşınca sarılıveriyorum belinden :) Dün akşam o başladı aklına gelince bu oyun, pozisyonunu aldı puzzle halı üstünde.<a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPWy1n-RkI/AAAAAAAAALg/pF2Hv8FRupQ/s1600-h/100_7219-puzzlehali.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202738163419596354" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SDPWy1n-RkI/AAAAAAAAALg/pF2Hv8FRupQ/s320/100_7219-puzzlehali.JPG" border="0" /></a><br /><div>Bekledim o saysın diye. Bu sefer o önce söyledi ben arkasından. Daha eğlenceli oldu, her seferinde sırası değişse de saydıkları şunlar: canımm, bebeğimm, güjel bebeğimm, hayatımm, canımın içii, canımın dışı, bitanemm, aşkımm. Öyle tatlı söylüyor ki, eriyorum hele hele 2 kelimeli olan “güjel bebeğim” e çok güzel dönüyor dili. O kadar enerji dolu ki maşallah yetmiyor enerjimiz, gücümüz, neyse ki arada bir lego yapıcam diye oturuyor masasına da biz de biraz oturup nefes alıyoruz. Boğuşuyor, koltuktan atlıyor, dün bir koltuktan uçuşunda tutucam diye neredeyse kolum burkuluyordu ucuz atlattım. Maşallah oğluma, çok şükür herşey için... Dün akşam ilk çileklerini de yedi oğlum, nereden uydurduysak “patlak lastik” diye kahkahalarla gülerek..</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2227402931979517447?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-69619022234964362462008-05-21T09:58:00.002+03:002008-05-21T10:57:41.076+03:0005.05.08<br />Annem beni işyerine götürdü, bebekken de gitmişim ama hatırlamıyorum pek. Büyük bir şaşkınlıkla girdim odaya. Başkaları da vardı. Kocamaan bir tv vardı. “Bu ne bööle ne kaar büyük bi televizyon” dedim güldüler bana. Akşamdı, çünkü annem bu haftasonu Cuma akşamı işe gitti, babamla birlikte götürdük onu işyerine o zaman çalışma ortamını da göstermek istedi bana. “ben de geliyim” diye onu çağırdım ama gelmedi benimle işi varmış, gece 00.30 da dönmüş eve ben uyuyordum. Sabah görüşürüz demişti bana ama görüşemedik çünkü saat 10:00’de gene işe gitmiş, ben ise hayret bir şekilde bebekliğimdeki gibi 10.30’da filan ancak kalktım :)Daha sonra babamla takıldık biraz, annemin neyse ki işe öğlen bittiği için öğleden sonra hep birlikteydik. Anneme sarılıp sarılıp durdum öğleden sonra. Akşamüzeri eve dönüşte de arabada uyuyunca, annem her zamanki gibi babamla beni arabada bırakıp eve çıktığı için ben uyandığımda annemi göremeyince onu gene işyerine bıraktık sandım uyku sersemi ve babama “anneyi bırakmadık anneyi bırakmadık” deyip durdum üzgün üzgün :) Neyse ki bırakmamışız eve çıkınca gördüm “anneciğmm men seni çok seviyoyum” dedim durdum sarılıp.<br />Haftasonu gene lego aldık bana bu aralar en büyük zevkim legolarımı bozup yenisini yapmak, ama babam artık sıkıldığı için “bu akşam bununla oyna yenisini yarın akşam yaparız” diyor. Akşam olmasını 4 gözle bekliyorum bu yüzden. Sürekli bozup yenisini yapmak istiyorum. Mesela dün akşam baktım hava daha kararmamıştı, dedim ki kendi kendime “daha hava kararmadı lego yapamayız” dedim. Babam çok güldü, halime acıyıp “gel babacım yaparız lego nolcak” dedi yaptık yeni şekillerimizi hem de “daha akşam olmadan” :)Artık çok kolay çişimi yapabiliyorum wc ye. Koşa koşa gidip geliyoruz. Çok çabuk alıştın diyor bizimkiler. Ah bir de kakamı yapabilsem :(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6961902223496436246?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-89102782220958161002008-05-06T13:30:00.000+03:002008-05-06T13:35:10.108+03:0001.05.08<br />Lego kitapçıklarını karıştırıyor bu ara çok.. Resim bakar gibi bakıyor onlara sayfa sayfa yavaş yavaş :) Geçen gün Lego’cuların hatasını bulmuş, heyecanlı heyecanlı “buuda bi tane yeşil vağ diyo, bizde 2 tane yeşil vağ” Anlamadık önce o kadar hararetli söyleyince, meğer katalogda 1*yeşil diyormuş bizde o parçadan 2 tane varmış :) Yanlış yazmışlar kitapçığa..Tek tek okuyor kaçar tane olduklarını.<br /><br /><br /><br />29.04.08<br />Zoor bir haftasonundan sonra dün akşam annemler geldikten sonra 4 defa wc ye gidip yapabildim çişimi, pek itiraz etmeden..2 defa babamla 2 defa annemle.. Birkaç kaka vakam da oldu ama onları anlatmıyım bari :)Haftasonu inatlaşma yaşadık çiş konusunda.. Sabırlı babam bile bağırdı bana dayanamayıp, klozete oturcaksın oturcaksın diye.. Çok üzüldüler sonra gerçi ama herkes haklı, onlar benim bu işe çarçabuk alışmamı istiyorlar, ben de benim için zor birşey olduğunu anlatmaya çalışıyorum onlara ama anlamıyorlar. Otele gidelim deyip duruyorum bu aralar..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8910278222095816100?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-76227716973377704122008-05-06T13:29:00.002+03:002008-05-06T13:34:49.213+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SCA0HLJDDNI/AAAAAAAAALI/1CggYMwE2hY/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0028-babacim.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197211267840019666" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SCA0HLJDDNI/AAAAAAAAALI/1CggYMwE2hY/s320/Foto%C4%9Fraf-0028-babacim.jpg" border="0" /></a><br /><div>24.04.08<br />İyi ki doodun babacıııımmm :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7622771697337770412?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-27499011792535382492008-05-06T13:28:00.001+03:002008-05-06T13:28:59.288+03:0023.04.08<br />Bugün çocuk bayramıı.. Annem evde, ben de evdeyim dolayısıyla.. “Anneciğim ben seni çok seviyoyum” larla dolaşıyorum etrafında.. Yemeği yedik çarçabuk, sonra annemin Teba’dan eski müdürü Mahmut Amca’nın işyerine uğradık, ben sevmedim pek onu. Çünkü çok bağırıyor. Üstelik bana da kızdı, anneme gidelim dedim diye. Ama annem “biraz orada durcaz, sonra babaya gidicez” demişti; “duyduk hadi gidelim” dedim kalkmadı annem. Biraz bekledim “ iki keye duyduk hadi gitçezz” dedim bağırarak, Mahmut Amca da bana bağırdı, “ben izin vermeden gidemezsiniz, biraz daha konuşçaz” dur dedi. Kızdım ona “o gelmesin” dedim çıkarken de.<br />Sonra babama gittik, minibüse binip. Hayatımda 2.kez minibüse biniyorum, toplu taşım araçlarına pek binmediğim için hoşuma gidiyor bunlar. :)<br />Dün akşam ilk kez klozete oturup çiş yapma denemesi yaptık annemle.. 45-50 dakika yapıcam diye bekledikten sonra, klozette oturup, başımı da annemin omzuna dayayıp uyuyakalınca artık annem pes etti. Bir de “bezimi bağlıyım, çişimi yapayım” deyince annem kıyamadı bana.<br />Bugün akşam.. ve olduuuu, yapabildim çişimi klozete yapabildim, zor oldu uzun sürdü, ama sonunda yapabildim. “Giitt çıık” diye bağırdım başta azar azar ama sonra tam olarak yapabildim. Çok da mutlu oldum. Evde bayram havası vardı.. Neredeyse 1 yıldır aralıklı olarak babanemle deniyorduk, “bitti” deyip kalkıyordum çünkü.. Bakalım devamı gelebilecek mi? Babamın anlattıklarından öğrendiğim kadarıyla, içtiğim su önce mide, sonra çiş, tuvalet, deniz, bulut, yağmur, çeşme, su olarak tekrar bana geri dönüyormuş. Anneme de defalarca anlatıp durdum bunu tuvalette.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2749901179253538249?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-37009485889896126882008-05-06T13:27:00.000+03:002008-05-06T13:28:09.762+03:0022.04.08<br />Haftasonu dedemlerdeydik, hava çook sıcaktı, Efe’ler de geldi, bazen beraber oynadık, genelde o peşimde koşturdu ben kaçtım. Araba kavgası yaptık durduk. Ben ne alırsam elime Efe onu istiyor, anlamıyorum neden :) Babamı paylaşamadık bir ara.. Babam çok komik bir oyun oynuyor bu aralar benimle. Şurda bir lamba varmış, klima varmış, soba borusu varmış deyip etraftaki nesneleri gösteriyor gibi yapıyor; sonra da heyecanla beni yakalıyor, katılıyorum gülmekten hatta geçen gece bu gülmenin sonucunda kusuverdim yediklerimi:) Akhisar’da da bu oyunu oynarken Efe babamın kucağına oturdu durdu, ben de fırsat bu fırsat deyip dayıma koştum, tavanlara değdirdi yine beni.. Bahçede “seviyo sevmiyo(papatya)” kalmamış dedim.. Dedem tren geçiyorken gene çıkardı beni yüksekçe bir yere, treni seyrettik beraber..<br /><br />Dün Zehra teyzemin bebişleri doğdu: Kaan Eren ve Zeynep Bilge..Hoşgeldiniz dünyaya :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3700948588989612688?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-23857419830889288702008-04-30T17:59:00.002+03:002008-04-30T18:05:06.627+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SBiKlrJDDMI/AAAAAAAAALA/_X3OoyWPFxE/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0026-tren.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195054550012333250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/SBiKlrJDDMI/AAAAAAAAALA/_X3OoyWPFxE/s320/Foto%C4%9Fraf-0026-tren.jpg" border="0" /></a><br /><div>17.04.08<br />Yeni komik kelimelerimiz: Domatemes, çulukata, nazadu(xanadu)...<br />Sanki ben çocuk o büyük, parmaklarıyla 2 yanağımdan kuvvetlice sıkıp “anneciiğmm” diye sevimli bir yüz ifadesiyle seviyor beni, sıkıp asılıyor yanaklarımı. Geçen akşam da bezini değiştirmek için üzerine eğildiğimde sağ elinin 3 parmağıyla çenemi sıktı..”anneciiğmm” deyip... Büyümüş de küçülmüş, sanki çocuğunu seviyor.. Sıpa :)<br />“ben seni çok seviyoyum”, “hayatımm” deyip duruyor, eriyorum tabi ben de :)</div><br /><div></div><br /><div>07.04.08<br />Klasik Cumartesi Pazar harika bir haftasonu geçirdik. Cumartesi bir ara 2’li koltuğa üçümüz birden tünemiş halde buldum kendimizi.. Koskoca (Aslında küçücük tabi) ikili koltukta bir ucunda hayatım, bir ucunda ben, ortamızda, daha çok benim kucağımda bana yaslanmış meyvemiz...Öylece durup sessizliği dinliyoruz. 3-5 dakika kaldık o halde.. Herkes sabah mahmurluğu içinde dalakalmıştı. Daha ne isterdim ki, herkes çok iyi-yerliyerinde, günlerden Cumartesi, hava yağmurlu, ve hayatım olan 2 kişi yanımda, dipdibeyiz.. Çok şükür herşey için...<br />Öğleden sonra da klasik Karşıyaka gezmemizi yaptık, sonra bu güzel günü, uzun bir zamandır tutsağı olduğum Özsüt çikolatalı çizkek ile tamamlamak ihtiyacı hissettim. Her haftasonu bu çizkeki almasam olmaz.. Evimize gelip bir de earl grey çayımızı demledik mi daha ne isterim; sevgili eşimle karşılıklı, çikolatalı ve framboazlı çizkeklerimizi yanında çaylarıyla birlikte koklaya koklaya bayıla bayıla yedik. Geceyi “anında görüntü show” ile saat 02.00 sularında tamamlayıp, Pazar sabahı uzzuun bir zamandan sonra 09.30’a kadar uyuyunca deymeyin keyfime tabi.<br />Pazar gününü oğluma aldığım çocuk makası ve kurbağa düşürme oyunu aktiviteleri ile kek-süt beslenmeleri ile geçirdik, sakin, huzur dolu, bol yağmurlu güzel bir Pazar idi..<br />Oğlum bir ara “Yanlışlıkla sesimi yükselttim.” Dedi ve uyardı beni, sütünü içmeyip beni oyaladığı için ona kızınca. E güldüm haliylen, evet canım yanlışlıkla sesim yükselttim sana bagırmadım J<br />Sürekli uzun uzun “anneciiğmm”leşip duruyoruz. Öyle tatlı söylüyor ki bayılıyorum ben de eriyorum. Bir süredir doğumgününde aldığımız legoları yapma hevesinde. Manualını açıyor, resim numaralarını takip edip, biraz babasının desteğiyle neyi nereye takacağını bulup minik parmaklarıyla minik paçaları takıp tamamlıyor arabalarını..Maşallah diyoruz..6-12 yaş yazıyor diyor babası üzerinde..ama bizimki sonucunda araba çıkacağı için meraklı onları yapmaya.. Canım benim...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2385741983088928870?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-65642677338953572082008-04-08T18:00:00.002+03:002008-04-08T18:07:11.182+03:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R_uKFX5uECI/AAAAAAAAAK4/UWBrJPcIsu8/s1600-h/100_7063-kafa.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186891220767346722" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R_uKFX5uECI/AAAAAAAAAK4/UWBrJPcIsu8/s320/100_7063-kafa.JPG" border="0" /></a><br /><div>25.03.08<br />“Ciplak oldum” diyor, trkc karakterleri basmıyor yani aynen yazdığım gibi.. “ciplak” oldum..<br />Şarkıcı Yaşar’ın sevdiğim eski birşarkısını söylüyorum zaman zaman, oğlumun da diline dolandı. “gece lambalar yandı mı aşk saklanmıyor çiğ tanem, çünkü yerlere göklere sığmıyor aşkım.. bitanemm”. Tabi Arda’nın dilinde bu şu hale dönüşüyor: “gece lambalar yandı mı diil aşk saklan-ıyor çiğ tanem, çünkü yerlere göklere sığ-ıyor aşkım.. bitanemm diil”. :)Herşeyin olumsuzunu söyleyecek ya.. “Annesi kılıklı direkt muhalefet, doğuştan CHP’li” diyor babası :) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6564267733895357208?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-78023026287656413942008-03-25T23:32:00.003+02:002008-03-25T23:38:24.182+02:0024.03.08<br /><br />Fotoya aldanmayın, bu sadece Joker'deki bebeklerin bindiği arabalardan. Ben gerçek yarış arabalarından bahsediyorum size.. :)<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lweH5uEBI/AAAAAAAAAKw/2cl2XoGDcOE/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0064-araba.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181796509085995026" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lweH5uEBI/AAAAAAAAAKw/2cl2XoGDcOE/s320/Foto%C4%9Fraf-0064-araba.jpg" border="0" /></a> Doğum günü kutlamalarım devam ediyor. Dün babam beni ilk kez araba yarışlarına götürdü, Pınarbaşı pistine. İlk baştan arabalar tur atarken çok eğlendim onları seyrettim, ama yarış başlar başlamaz “eve gidelim” dedim, çünkü egzozlarında susturucu olmadığı içinmiş, acaip gürültü çıkıyordu. 1-2 tur seyrettikten sonra mecburen döndük evimize. Ama aklımda kaldı hep. Ne de olsa hep tvden seyrettiğim ve hastası olduğum bir mevzu bu :) Eve döndükten sonra anneme anlattım “sayı ayaba çalışmoodu, ses çıkaymoodu, motoyu bozulmuş”. (Meğersem sarı araba varmış, bozulmuş, yarışamamış, en çok onu sevmiş ses çıkarmadığı için :) )Ama 17, ve 15 numara arabalardan da bahsettim, malesef 95 numara şimşek yoktu :) Evde tv de de seyrettik biraz yarış dönünde, 3’ü (cnn’i)açalım yarış seyredelim dedim durdum. Sonra da “bunlay ses çıkaymoo” dedim, çünkü gerçeklerine göre çok az ses çıkıyordu, ben artık gerçek yarışlarda nasıl sesler çıktığını iyi biliyorum :)<br />Ayrıca da “yayış yapılan yeylere PIST deniyo” dedim.. PIST.. PİST değil :)Akşam Sarper’ler ve Defne’ler geldi, kudurdum, hayatımda kudurmadığım kadar kudurdum. Defne’ye saldırdım, ağlattım hep, babam “ geçmişin intikamını alıyor Defne’den “dedi, doğruydu :) Sarper’le kudurduk, ne de olsa örnek aldığım bir büyüğüm :) Koltuklarda zıpladık, odadan odaya koşturup kendimizi yerlere attık, Defne’yi almadık oyunumuza o da ağladı. Yeni yeni yaramazlıklar öğrendi dedi annem, o yüzden çok mutlu bu gece dedi. Bol bol terledik.<br />Böylece harika bir haftasonu ve doğumgünü geçirmiş oldum.. Yaşasın 3.yaşım :) Sağlıkla, huzurla, ailemle hep birlikte sonsuza kadar..:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7802302628765641394?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-4753443961052367532008-03-22T23:20:00.000+02:002008-03-25T23:26:35.258+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-ls4n5uD-I/AAAAAAAAAKY/ce72Pn1qvzs/s1600-h/100_7109-PASTA1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181792566306017250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-ls4n5uD-I/AAAAAAAAAKY/ce72Pn1qvzs/s320/100_7109-PASTA1.JPG" border="0" /></a> <div>22.03.08<br />Bugün benim doğum günüm.. 3.yaşımı dolduruyorum.İnanamıyor annem 3 yıl ne çabuk bitmiş diyor. Dün akşam babanemlerde kutladık doğumgünümü. Sürpriz hazırlamışlar bana. Odayı süslemiştik zaten 1 gece önceden. Cuma akşamı da elektrikleri söndürdüler önce, kesildi sandım, meğersem annem yaptığı çizkekin üstüne mumları dikip yakmış onları getiriyormuş odaya çok şaşırdım, güldüm, mumları üfledim hemen. Çizkekin üstüne <div><a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-ltGn5uD_I/AAAAAAAAAKg/I5hvrP6RhH4/s1600-h/100_7141-MUTLULUK.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181792806824185842" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-ltGn5uD_I/AAAAAAAAAKg/I5hvrP6RhH4/s320/100_7141-MUTLULUK.JPG" border="0" /></a>1.doğumgünüm pastamın üzerindeki eski kovboy arabalarınız dizmişler, onları aldım hemen onlarla oynadım, çok beğendim. “Sen bunları çok beğendin” deyip durdum. Asıl sürpriz sonraymış, babam kendilerinin ve annemin arkadaşlarının aldıkları hediyeleri odaya üstüste dizmiş,<br />yine elektirikleri söndürmüşler, beni odaya aldılar, sonra lambayı yaktılar. Sehpanın üstüne dizilmiş bir sürü paketi görünce çığlık attım. “Bunlar ne böleee” diye bağırdım. Önem sırasına göre açtırdılar bana :) Babanemim aldığı lego çöp kamyonunda ve günlerdir istediğim babamın aldığı katlı otoparkta bastım gene çığlığı..<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-ltP35uEAI/AAAAAAAAAKo/rGkPWvMV3cg/s1600-h/100_7130-UCUMUZ.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181792965737975810" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-ltP35uEAI/AAAAAAAAAKo/rGkPWvMV3cg/s320/100_7130-UCUMUZ.JPG" border="0" /></a> Ağzım kulaklarımdaydı hep. Çöp kamyonunda babaneme vurup “çok teşekküy edeyim” dedim bizimkilerin sölediğini tekrar ettim. Her hediyede alan kişilere teşekkür ettim, yani babaneme, dedeme, babama ve anneme. Tam olarak öpmesem de öper gibi de yaptım. Çok güzel bir akşamdı, otoparka bayıldım çünkü çok uzun zamandır joker kataloğundan bakıp bakıp “bunu alalım mı” deyip duruyordum.<br />Bugün de çok sevdiğim “forum”a gittik daha doğrusu oradaki ELC’de araba kaydırmaca oynadım ve ilk defa da kendi rızamla ve hep annemle konuştuğumuz gibi “3 yaşında olunca” oradaki trene bindim. Tabi annemle. Annem çok sıkıldı ama beni beğendim doğrusu. Hiç itiraz etmedim binmicem diye, şaşırdı bizimkiler de :)Sonra arabamıza bindik, annem “bugun senin doğumgünün ne yapmak istersen onu yapalım oğlum” dedi, “Joker’e gitçem, eve gitmeelim” dedim ve öyle de yaptık. Klasik elit ve joker gezmesinden sonra eve döndük.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-475344396105236753?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-23175894854930348582008-03-22T23:15:00.000+02:002008-03-25T23:26:55.357+02:00<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lsAH5uD8I/AAAAAAAAAKI/3ts7H_2iNtM/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0049-PPT1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181791595643408322" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lsAH5uD8I/AAAAAAAAAKI/3ts7H_2iNtM/s320/Foto%C4%9Fraf-0049-PPT1.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lrz35uD7I/AAAAAAAAAKA/q2m05pXqmuE/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0049-PPT1.jpg"></a><div>17.03.08<br />Akhisar’dayız. Hava süper..Allerjim fena azdı ama, burnumun kaşıntısından duramıyorum, rahat nefes alamıyorum filan...Çünkü bol bol papatya ve çiçeklerle oynadım. “Şeviyo şevmiyo” yapmayı öğretti annem, ne kadar papatya bulduysam “şeviyo şevmiyo” yaptım. Dedemlerin öteki bahçesine de gittik, orada o kadar çok papatya vardı ki, dayanamadım söyleyiverdim: “Ne kaar çok ne kaar çok seviyo sevmiyo vay buyda”<a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lsHn5uD9I/AAAAAAAAAKQ/B0IV9MxrLBk/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0052-PPT2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181791724492427218" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lsHn5uD9I/AAAAAAAAAKQ/B0IV9MxrLBk/s320/Foto%C4%9Fraf-0052-PPT2.jpg" border="0" /></a><br />Geçen akşam da annem telefonda ananemleri aradığını söyledi, durdum durdum “dedeyle anane bize gelsin” dedim 1-2 defa. Hoşuna gitti bizimkilerin.<br /><br /><br />13.03.08<br />Bugünlerde oğluşumu doğum gününün bilincine varması için alıştırmaya çalışıyorum :) 22 Mart’da doğduğunu, doğum gününe az kaldığını anlatıyorum. Ona güzel güzel hediyeler geleceğini söylerken tam, paketi açınca içinden “süpriz bişi çıkacağını” kendisi biliyor. “süpriz bişi ne var” deyince de “tamam şimdi söylüyorum “ deyip heyecanlandırıyorum onu ve sonra da “söylemiiiceeemm” diye cayıyorum, kızıyor bana.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2317589485493034858?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-31074856916815244122008-03-22T23:12:00.000+02:002008-03-25T23:27:12.227+02:0010.03.08<br />Cuma akşamı Bora’lar geldi, sanırım erkek arkadaşlarımla daha kolay ve çok eğleniyorum onu farkettim. Odadan odaya koşturduk durduk, çok güldüm. Sonlara doğru ağladım da aslında. Bora “Arda ağlıyor” dedikçe daha da çok kızdım ve ağladım. Ama gene de güzel geçti, Bora’dan görerek kek bile yedim tıpkı eski günlerimdeki gibi.<br />Cumartesi babanemlerle birlikte Karşıyaka tarafına gittik, meğersem bana doğumgünü hediyesi alacaklarmış onlar da. Bizimkiler uzun düşünüşten sonra uzun zamandır çok istediğim “katlı otoparkı” aldılar, babanem Lego çöpkamyonu ve dedem de Lego normal kamyonu aldılar. Babanem ve babam çaktırmadan paketlettiler hediyelerini ben de görmemiş gibi yaptım. Bolbol kıyafet de aldılar bana, ama kıyafetlerle ilgilenmiyorum ki ben zaten, onları önemsemedim :)Allerjim başladı yine, sinirli oldum. Burnum çok kaşınıyor, ve tıkanıyor.<br />Annemin dolgusunu gördüm geçen akşam; “dişim mavi olmuş” dedim ona, şaşırdı.<br />Dün pazara gittim hayatımda ilk defa; 95 numara şimşek arabanın mavisini istiyordum, annem pazarda çin malı mavi şimşeği görünce bunu ister misin dedi (uyduruk oyuncağı alacaktı bana), “59 yazıyo, 95’e nooldu” dedim, çünkü çin malı olunca böyle taklit oluyor işte; 95 yazması gerekirken 59 yazmışlar üzerine. Onlar farketmedi ama benden kaçar mı hiç :) Alamadılar tabi sonuç olarak.<br /><a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lrEX5uD6I/AAAAAAAAAJ4/X4Y3iyRWNlA/s1600-h/100_7089-TAVANDA.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181790569146224546" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-lrEX5uD6I/AAAAAAAAAJ4/X4Y3iyRWNlA/s320/100_7089-TAVANDA.JPG" border="0" /></a><br /><br />04.03.08<br />Mart geldii havalar çok güzel..<br />Pazar akşamı Efe’ler, Ptesi de Ayşegül’ler geldi yemeğe. Ben çok eğlendim. Kendi evimizde olunca daha huzurlu ve rahat hareket ettiğimi söylüyor annem. Efe’nin de Ayşegül’ün de tepesine çıktım neredeyse, ama ikisine de zarar vermedim. Bol bol oynadık. Efe’ler gelecek diye söylemişti annem 1-2 defa, zil çalınca bir çığlık atıverdim “Efe’ler geldi, Efe’ler geldi” diye. Dün akşam da Ayşegül’ler mutfak camında bekledim durdum. Seviyorum yaşıtlarımı.<br />Yalnız çok yaramaz ve laf dinlemez olduğumu söylüyor bizimkiler. Sürekli bir yerleri karıştırıyorum ve genelde hep zararlı şeyler oluyor bunlar.<br />Sen ve beni pek öğrenemedim hala. Babanemle çalıştığımız gibi bazen çok düzgün bir şekilde “sen-ben, sen-ben” deyip duruyorum. Ama kendime birşey isterken şöyle diyorum hala:<br />“Men sana suu veriim.”<br />Şimdiki zamanı öğrenmeye çalışıyorum şöyle diyorum:<br />“Ayşegülleri bekliyoğum.” Mesela :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3107485691681524412?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-18520773340732127112008-03-21T17:48:00.000+02:002008-03-25T23:27:38.074+02:0026.02.08<br />Haftasonu dedemlere gittik, orada yapmadığım kadar yaramazlık yaptım, bizimkilerden özellikle de babamdan bol bol karşılığını aldım :( Dedem de ananem de kızdı bizimkilere için için ama pek ses etmediler yine de; “arda daha çok küçük hele hele büyüklerin yanında hiç terbiye edilmez” diye söylendiler anneme, dedem yine annem yüzünden babasından yediği tokat hikayesini anlattı :)<br /><br />Cumartesi günü Akhisar’da yeni açılan bir parka gittik, çok sakin çok güzeldi.<br />Annem bir ara sağ omzumdan hafifçe ısırdı beni, severken yapıyor böyle şeyler bu sefer fazla kaçtı, başladım ağlamaya.. “Ham yaptım ham yaptım” diye ağlayınca annem gülmeye başladı bu sefer, “ardacım ham yapmadım, sadece sert bir şekilde öptüm seni özür dileriiim” dedi durdu. Ağladım ağladım, “sert öpmeyim sert öpmeyim yavaş öpeyim” dedim bir taraftan ağlarken. Annem daha çok güldü..<br />Dün akşam da gene öpmeye çalışıyordu beni “yumuşak öpeyim” dedi, “sert öpmeyim” dedim ben de J Çok hoşuma gitti keşke hep öyle kibar kibar öpse.<br />Bir seferinde sadece sol yanağımdan öptü yumuşacık dün, ben de sağ yanağımı gösterip “şuudan da öpeyim” dedim J Öptü gülüp, “sert öpmeyim yumuşak öpeyim” dedim gene uyardım.. Babanemler sert öpmenin ne olduğunu bilmiyor neyse ki, bilseler ısırıldığımı onlar da bir fırça atar bizimkilere :)Herşeyin olumsuzunu söylüyorum.. “otobüs gelmedi, durakta durmadı, beep demedi...” :)<br />95 numaram favorim bugünlerde. :)<br />20.02.08<br /><br />Haftasonu çook soğuktu. Annemlerin odasına park yatağım açıldı yeniden, ve 9 ay aradan sonra bizimkilerin odasına sığındım yine. <a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-fOeH5uD5I/AAAAAAAAAJw/I5XLtrLHlvY/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0028-ANNEMLERINODASI.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181336913225584530" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-fOeH5uD5I/AAAAAAAAAJw/I5XLtrLHlvY/s320/Foto%C4%9Fraf-0028-ANNEMLERINODASI.jpg" border="0" /></a>Gece açılırsam filan görebilsinler diyemiş. Sıkış tepiş sığdım küçük yatağıma. Ama hepimiz çok mutluyuz tekrar aynı odada uyuyor olmaktan :)Cumartesi annem Tebalı eski arkadaşlarıyla görüşeceği için babam beni babaneme bıraktı. Hasta da olduğum için bu haftasonu gezmek yapamadık çok üzüldük L Ama gezmek deyip durdum.<br />Pazar kar yağdı. Camdan karı izledik annemle. Sabah 07.30 ‘da uyandığım için bol bol kar görme fırsatımız oldu :)<br />Dün akşam resim yaparken kar ne renk olur dedi annem “beyass” dedim Sonra yağmuru sordu bir de. “Şefşaf” dedim, güldüler bana ben de utandım. :) Nereden biliyormuşum yağmurun “şefşaf” renk olduğunu:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1852077334073212711?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-78930091281951210062008-02-27T15:01:00.007+02:002008-03-24T17:48:28.152+02:00<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-fNHn5uD4I/AAAAAAAAAJo/wPhJWXie4ck/s1600-h/100_7018-tavan.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181335427166900098" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R-fNHn5uD4I/AAAAAAAAAJo/wPhJWXie4ck/s320/100_7018-tavan.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R8VgCR8GJgI/AAAAAAAAAJg/KUoeQuRDls8/s1600-h/100_7018-tavan.JPG"></a><div><br />16.02.08<br />Şu tavana değme olayına bayılıyorum :) Bakalım dayım kaç yaşıma kadar dayanabilecek bu işkenceye :)<br /><br />Çok soğuk hava.<br />Dün babam Kemeraltı’na gidip Yiğithan’da görüp beğendiğim bir oyuncaktan almış bana, katlı otopark. Hediye paketini babanemlere getirdi babam, torbasından çıkardım şaşırıp. Önce anlamadım ne olduğunu, kocaman bir hediye kutusu görünce sevinçten çıldırdım adeta “len bu ne, len bu ne” dedim tıpkı Hüseyin dedemin laflarıyla. :) Çok güldüler. Deli oldum açana kadar sonra da bolbol oynadım haftasonu evde..<br /><br /><br />15.02.08<br /><br />Gene hasta oldum ya..Dün akşam annemle uyuduk ama çok güzeldi. Annem de küçükken hasta olunca, dedem ya da ananemle yatar ve taa ortaokula bile giderken “hasta olsam da annemle yatsam” dermiş kendi kendine. Bunu hatırlayıp ilk defa hasta olduğumda, beni kendi yataklarında yatırdılar. :) Babam da çok sevdiği oturma odasında yattı. Annemi daralttım ama çünkü çok debelendim yatakta, küçükken olduğu gibi burnunu, küçük parmağını ellemeye çalıştım. Sinir oldu, tam kızacaktı ki, çocuk hasta kıyamam, ne güzel bir de yanımda yatıyor, biraz nazını çekmeliyim, tadını çıkarayım diye düşünmüş ki, fazla kızmadı bana. Sadece sırtını döndü bir ara “anne gitti anne gitti” dedim ben de. Annem sonra döndü tekrar “burdayım annecim, sabah olmadı daha hadi uyu” dedi. İçtiğim sudafedin sinir yapma etkisiyle, grip de olunca bir de ve hep yatağımda bir köşeye sığınarak uyuduğum için benim için de zor geçti sonuçta gece. Annem bir ara dua etti, lütfen biran önce sabah olsun diye. :)Umarım çabuk alışmaz dedi babam :)<br /><br />14.02.08<br /><br />Dün akşam inadım tuttu, babanemin sırf benim için kalkıp yaptığı muhallebiden bir damla bile yemedim. Annem kızdı her zamanki gibi.. Bir süre sonra kızgınlığı geçmiş gelip yanaklarımı sıkıştırdı, sevdi beni, yüzüne baktım, annemin avuçları arasında yanaklarım da kızarmıştı çok gripten “Men sana kızdım” dedim :)Çok güldü annem, “kızmıştım ama geçti” dedi :)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7893009128195121006?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-46539067658187585032008-02-27T14:58:00.002+02:002008-02-27T15:01:04.467+02:0011.02.08<br />Parmak boyası aldık oğluma.<a href="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R8Ve8B8GJfI/AAAAAAAAAJY/EAAFYh_INac/s1600-h/100_7057-boya.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171644132510541298" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R8Ve8B8GJfI/AAAAAAAAAJY/EAAFYh_INac/s320/100_7057-boya.JPG" border="0" /></a><br /><div>Elmayı bile “elma pis” deyip ellemeyen “annesi kılıklı” oğlum boyayı nasıl avuçlayıp kağıtlara resim yapar diye çok endişeliydim ama baştaki tedirginliğini çok çabuk atabildi neyse ki. Boyaların işlevini ilk görünce yüzünde çok acaip bir sırıtış ama bir o kadar da tedirginlikle bizi izledi, sonra bir şekilde babası yavaşça önce işaret parmağına sürdü boyayı, daha sonra rahatladı oğlum başladı kağıdın her tarafını boyamaya. Bileklerine kadar vıcık vıcık boyaya battı acaip de keyif aldı bu işten.<br />Cumartesi yine oyuncakçı gezmeleri yaptık. Joker’den çıkışta üzgün bir şekilde “beğendiim bişiy alamadık” dedi durdu. Ve bu acındırma lafları dönüşte acı acı ağlamaya döndü, boncuk boncuk gözyaşlarıyla sarılıp ağladı bana “beğendiim bişiy alamadık” :) Biraz da uykulu olduğu için olsa gerek.<br />Akşam büyükdayısı geldiği için babaneye gittik. O gece 12.00’yi geçe uyumasına rağmen sabahın ilk ışıklarıyla, bize sesini duyuramadığı için “geloom geloom” diye bağırarak saat 07.30 gibi uyanıverdi ne hikmetse.<br />Pazar Yiğithan’lara gittik yemeğe.. Endişeliydim kapışırlar mı diye ama çok güzel vakit geçirdiler Yiğithan’ın oyuncaklarıyla orada.. Tabi bu sayede ben de eski ev ve okul arkadaşımla :)Bu aralar çok gezmek istiyor. “Forum’a gidelim, Yiğithan’lara gidelim, Efe’lere gidelim” deyip duruyor. Bir yere gideceğimiz zaman da sevincinden ordan oraya koşturup duruyor, yakala yakalayabilirsen de giydir giydirebilirsen :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4653906765818758503?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-2724884055909483962008-02-27T14:55:00.002+02:002008-02-27T14:58:07.076+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R8VeSx8GJeI/AAAAAAAAAJQ/V3hgRK7JUQc/s1600-h/100_7039-bagir.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171643423840937442" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R8VeSx8GJeI/AAAAAAAAAJQ/V3hgRK7JUQc/s320/100_7039-bagir.JPG" border="0" /></a><br /><div>07.02.2008<br /><br />Bu aralar doktorlarımızın dediği gibi “zıtlarını söyleme” ler başladı.<br />“Ardaa gel” dedim; “Arda gelme” dedi<br />“Ardaa” dedim; “Arda deme” dedi.<br />Geçen akşamki daha da komikti.<br />Ben : “komşu komşu, oğlun geldi mi”<br />O: “Oğlun gelmedi”<br />B: ”Ne getirdi”<br />O: “Ne getirmedi?”<br />B: ” Kime kime”<br />O: ”Kime kime değil”<br />...<br />B: “Kara kedi nerde”<br />O: “Ağaca çıkmadı”<br />...<br />B: “Dağ nerde”<br />O: “Yandı olmadı bitti-bitmedi”<br />Bazen toparlayamasa da inat sırf :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-272488405590948396?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-65557233088592320862008-02-13T10:33:00.002+02:002008-02-13T10:37:40.655+02:00Bana ilginç gelen birkaç olayımızı aktarmak istiyorum.<br />Ne zaman evin içinde onun yapmasını istemediğimiz bir eylem ya da gelmesini istemediğimiz bir ortam varsa kolumuzun bacağımızın altından sıyrılıp bizden önce oraya ulaşıveriyor ve şöyle diyor :<br />“İsteysen sen de gelebiliysin” ya da “isteysen sen de yapabiliysin”<br />(yani bizim ağzımızdan konuşup kendi kendine bir de gayet kibar bir biçimde izin çıkarıyor :)<br />Geçen akşam babasının getirdiği “Cars” cd’sini seyrederken, Şimşek isimli 95 numaralı araba için nedense hep “95 derece” dedi durdu; “goosanbeş deyece devrildi, goosanbeş deyece pis oldu”. Neden “derece” dedi bilmiyorum, “çamaşır makinasındaki göstergedeki dereceleri okuyor, ondandır” dedi babası. Olabilir. Hiç 95 derecede çamaşır yıkamıyorum aslında, orada 95 rakamını görmüş olamaz yani aslında :) Kimbilir...<br /><br />Ayakbaka, ayakbaba = ayakkabı<br />Başkaban = başbakan<br />Hatırla şevgili başlıcak mı?<br />Komşu komşu hu hu...<br />O iğne miğne ve<br />Portakalı soydum’u tekerlemelerini baştan sona söyleyebiliyor...<br />Durup dururken hadi yumuyta kıyalım kek yapalim diyordu geçen akşam<br />Beykin pavdığ, kadaytma toju koyuyor keke.<br />“Kavşaklarda geçiş üstünlüğü” tamlamasına takmış ama bir türlü doğru düzgün toparlayamıyor cümleyi. “Hangi kavşakta geçiş üstünlüğü ayaç” deyip duruyor.<br />“Soba kit kit yapoo”(elektrikli soba ısınmaya başlarken ses çıkarıyor diye kızıyor)<br /><br />Türkçe saymaları geçtik artık dün akşam baktım bir ara kendi kendine birşeyler diyor :”van tu vi foğ fay”<br />Dedim bu İngilizce sayıyor galiba.. “fayf’dan sonra ne geliyor Arda ben bilmiyorum” dedim; güldü ve “six’i unuttuumm, six’i unuttum” diye cıvıdı..” Ee sonra neydi” dedim ben hayretlerde tabi, “sebın’a noldu sebın neree gitti” demesin mi bana :) Koptum.. Sonra artık iyice cıvıdı tabi. İlerleyen saatlerde gene gene saydı, anladık ki ingilizce olarak 7’den sonrasını bilmiyor ama türkçelerinden uyarlıyor çünkü aynen şöyle diyordu :<br />Van, tu, vi, foğ, fay, six, sebın, segezz, dogazz ..(Türkçe saymalarında sekiz ve dokuzu gayet güzel söylüyor halbuki, ingilizce 8 ve 9 tamamen uyarlama yani)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-6555723308859232086?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-43565869119322087262008-02-07T16:09:00.000+02:002008-02-07T16:13:38.448+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R6sSBZ1C3wI/AAAAAAAAAIk/0JHFh9jMDaQ/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0015-annecim.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164241213032947458" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R6sSBZ1C3wI/AAAAAAAAAIk/0JHFh9jMDaQ/s320/Foto%C4%9Fraf-0015-annecim.jpg" border="0" /></a><br /><div>01.02.08<br />“Annecimm anneccimm” deyip duruyor, hem de farklı farklı ses tonlarıyla. İçim eriyor. Yılışarak, gülümseyerek, ağzını burnunu büzüştürüp gözlerini kısarak, sarılarak bacaklarıma, eğilirsem omuzlarıma... Öyle güzel diyor ki, yiyesim geliyor onu. Karşılıklı “annecim”leşip duruyoruz. Sonra “babacıım babaccım” lara da başladı, ona da gidip sarılıyor, ama annecim’i daha çok söylüyor :) Çünkü babası daha cool karşılıyor bu yılışmaları sanırım ondan. Korkuyorum yakın zamanda bu harika söylemleri de bırakır :(<br /><br />05.02.08<br />Haftasonu güzel geçti, Pazar akşamı Defne’lerdeydik, annemin geçmiş doğumgününü kutladık. Cumartesi de babanemler bize geldi, oynadım onlarla, amcam da gelmişti Bodrum’dan..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4356586911932208726?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-89949238641508640772008-02-07T16:08:00.000+02:002008-02-07T16:09:32.857+02:0029.01.2008<br />Haftasonu Akhisar’daydık. Dedem, ananem ve Sergen’le bol bol boğuştuk, özellikle Sergen ile nasıl kudurulacağını öğrendim iyi oldu. O arabaları havaya, duvarlara ve cama attıkça ben de attım, kızdılar bize. Onlar kızdıkça biz mutlu olduk. Anaokulunun faydaları, zararları işte dedi ananem. Sergen’in sırtına çıktım boğuştuk. Biriki defa burnumu acıtıp ağladım ama olsun.<br />Ananem tekerleme öğretti bana, “şıçan yedi bitiydi” kısmı aklımda kaldı malesef sadece. Dedemle de “yedim yedim” oynadık, dedem popomdan ısırdıkça “yedim yedim” diye ağlamıştım bi keresinde. O gün bugündür oyunun adı “yedim yedim”. Ctesi de,Pazar da çok erken uyandım. 07.00-07.20 arası dikildim, babamın yanına sığınıverdim. Annem uyanınca beni çağırdı yanına çok mutlu oldum “a anne uyandı” deyip yanına fırlayıp gittim, “boşver baba uyusun, kalkalım mı” dedim durdum. Sarmaş dolaş yılıştım anneme, mıyy mıyy diye kur yaptım, kediden farkı yok diyor ananem.<br />Bu hafta doktor haftam oldu, dün de topallamam için ortopedici Sinan Amca’ya gittik, sonra popomun ve bacaklarımın filmini çektiler, iyi çıkmış. Ama 3 ay sonra gene çektirelim demiş, bir kaslarım biraz zayıfmış, biraz parmak uçlarında yürüyerek güçlendirmeliymişim. Umarım bir süre doktora gitmem gerekmez artık.<br /><br /><br />25.01.08<br />Grip olduum. Ya ilacım ya da bu grip asabi yaptı beni biraz. Dün akşam da saat 10.00’da uyumama gerek yok diye diye 9.30’u biraz geçe annem koltukta otururken kucağında uyuyakaldım :) Arada bir gözlerimi açıp “şat 10 olmadı” dedim durdum. “Evet annecim 10 olmadı” dedi ama ben çoktan rüyalara dalmıştım bile. Uyurken bezimi değiştirdiler, burnuma krem sürdüler, kremi hissetim, “buynumu şil mendille şil” dedim burnum akıyor sandım. Sonra babam kucaklayıp yatırırken de “şat 10 olmadı, 10’da yatmana geyek yok, biyazdan 10 buçuk olcak” dedim dedim uyuyakaldım sonra. Sabah 05.30’a doğru cin gibi uyandım tabi, seslendim duymamış bizimkiler, “geliyon mu geliyon mu” dedim durdum, babam gelince de “uyku bitti,aşağı iniyim” dedim ama babam beni kandırdı yine yattım uyumuşum. Annem “çok güzeldiii uzun zamandan sonra kucağımda uyudu ne güzel” dedi durdu, bir de horluyormuşum burnum tıkalı olduğu için dudaklarımın arasında puf puf diye hava salıyormuşum. Komik oluyormuşum. Burnumu silerken “füürkk yap oğlum” diyor annem, garip bir ses çıkartıyorum ben de “fıykk fıykk” diye :)<br /><br />----------<br />Bugün Kevser Teyze’ye gittik, Mete Amca’nın kliniğinde çalışmaya başlayan psikolog teyze. Çok sevdim onu. Beni hep fiziksel olarak incelerdi doktorlar, ilk kez bu teyze beni soyup oramı buramı ellemedi J Benimle konuştu, oyun oynadı, karşılıklı el çırpma oyunu oynamak istedi benimle, ben de ona karşılık verdim ellerimizi çırptık, çok şaşırdı bizimkiler. Sonlara doğru her söylediğine güldüm onun, cevap verdim, zıpla dedi, zıpladım, “doktor teyze” bile dedim. Veee ayrılırken “vedalaşalım hadi” dedi Kevser Teyze, “el salla bana” dedi, salladım, “bir de öpücük” dedi; ama hiç ümidi yoktu bizimkilerin bu konuda, gittim bana doğru eğilmişti, uzandım yanağına sessiz bir öpücük konduruverdim. Annem dayanamadı “afferin oğluma, çok şaşırdııım” dedi :)Kevser teyzem “hiç ilk gördüğü insanı öpen bir çocuk gördünüz mü bakın” dedi :) Tabi tavsiyeleri var, kendi başıma yemek yiyebilmem lazımmış, daha fazla çocuk görmeli ve insan içine çıkmalıymışım :) Kreş bakıyor bizimkiler..<br /> <br />22.01.08<br />Mete amcaya gittik, ayağım için ve genel psikolojik durumum için. Ayağım için Sinan Amca’ya, psikolojim için Kevser Teyze’ye yönlendirdi. Hemen kreşe başlamam gerektiğini söyledi. Çok karıştırdım onun odasını yine. “Çok zeki bu “ deyip durdu Mete Amca, annem dayanamayıp sordu artık “nereden anlıyorsunuz?” dedi, sağlam dayanaklar gösterilsin istiyormuş annem zeka konusunda konuşulurken. Mete amca pek birşey söyleyemedi o zaman :) Gıcık annem.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8994923864150864077?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-56961063531181761572008-02-07T16:06:00.000+02:002008-02-07T16:16:38.259+02:00<a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R6sSs51C3xI/AAAAAAAAAIs/CHKEVYscOHM/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0038-lol.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164241960357256978" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R6sSs51C3xI/AAAAAAAAAIs/CHKEVYscOHM/s320/Foto%C4%9Fraf-0038-lol.jpg" border="0" /></a><br /><div>20.01.08<br />İyi ki doodun anneee.. :) Cumartesi annemin doğumgünü idi. Cuma günü işyerinde, Cumartesi de biz ailecek önce dışarıda, sonra Ayşegül’lerde kutladık annemin doğumgününü. Cumartesi günü annem arandıkça, “gine gine telefon çaloo” dedim bi ara annem güldü. Annem hayalini kurduğu yemek ve tatlıları çok fazla yiyemedi doğumgününde çünkü Cuma akşamı mide ağrısı tuttu; neyse yine de Selda teyzenin yaptığı nefis tiramisuyu götürdü bir nefeste.<br />Cumartesi günü tabanlıklarımı aldıktan sonra, Pazar günü de hava çok güzeldi, önce bana ayakkabı almaya sonra de Metro’ya gittik. Babanem orada bana çok güzel lol(yol) ve lolun üzerinde kayan bir araba aldı. Onu da kucağımda taşıdım durdum.<br />Akşam evde tüm arabalarımın yolun üzerinde kayıp kaymadığını test ettim. Çok güzel kaydı 5 tanesi. Onları ayırdım kenara.<br />Akşamları yatmak istemiyorum pek. Annem bir haftasonunda “Arda’cım bu akşam 10’da yatmana gerek yok, ister 11 de, ister 12 dee yatabilirsin” demişti bir keresinde. O sözünü kullanıyorum annemin hep, haftaiçi de olsa bu lafı tekrarlıyorum kendi kendime. “Bu akşam 10’da yatmana geyek okk, istey onbiydee, istey onikidee yatabiliyşin” deyip duruyorum. Bakıyorum olmuyor “buket uyumuştur” diyerek ben de paşa paşa odama gidiyorum bizimkilerden biriyle. :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-5696106353118176157?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-10207026606251002362008-01-17T17:14:00.000+02:002008-01-17T17:20:06.348+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R49x2Ze6pLI/AAAAAAAAAIc/lwKAgY7jLjc/s1600-h/100_6989-bereli-tek.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156465277729940658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R49x2Ze6pLI/AAAAAAAAAIc/lwKAgY7jLjc/s320/100_6989-bereli-tek.JPG" border="0" /></a><br /><div>17.01.08<br />Bir iki gündür sağ ayağımı sekerek yürüyorum. Bizimkiler endişelendi, bugün fizyoterapiste götürdü babam beni. Boyum uzamakta olduğu için olabilirmiş, yeni bir yürüme stili geliştiriyor olabilirmişim, ya da yeni yeni hoplamaya başladım annemin ellerinden tutarak, gerçekten ayağımı burkmuş olabilirmişim.. Kimbilirrrrrr :)<br />Annem bu ara ilginçlikler yaşıyor.. Dün benzini bitmiş, neyse ki çok şanslıymış, tam benzinciye girerken bitmiş, orada pompacı amcalar önce şişeyle benzin doldurmuşlar depoya sonra da arabayı itmişler pompalara kadar. Korkmuş annem ya Karşıyaka’ya giderken otobanda filan bitseydi diye..<br />Bugün de malesef küçük bir kaza yapmış, bir işçi servisi annemin arabasına çarpmış, neyse ki çok az hasar olmuş, ama annemin ilk kazası olduğu ve siyah arabamız azıcık yamulduğu için çok üzülmüş yine. Polis amcalar servis şöförüne “siz kabahatlisiniz, geçiş hakkı ana yoldan gelenindir” demiş ama annem yine de üzgün daha dikkatli olsaydım da daha önce dursaydım kaza olmazdı diye. Annem olanlara hem şükrediyor, hem de üzülmeden edemiyor işte :( Aslında şanslıyız annecim ucuz atlattık değil mi? :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1020702660625100236?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-17654912230888298812008-01-17T17:10:00.000+02:002008-01-17T17:13:11.775+02:0014.01.08<br />Cuma günü Oran dedemler geldi Akhisar’dan öyle mutlu oldum ki. Cuma ve Cumartesi akşamı bizde kaldılar, yatma ve kalkma saatlerimde onları görmek çok mutlu etti beni. Cumartesi akşamı dayımlar da geldi, Efe hep elimdeki oyuncakları almak istiyor, ben de sık sık ağladım, ya da sadece gözlerim yaşardı sesimi çıkarmadım. Ama çok sevimli ağlama moduna geçiyormuşum öyle diyorlar, gözlerim kızarıyor, yaşardığı için gözlerimi kırpıştırıyorum, dudağımı büküyorum ama gıkım çıkmıyor, gözlerimden yaşlar akıyor. <a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R49wW5e6pKI/AAAAAAAAAIU/iYQiF6mPAK0/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0020-DEDEM.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156463637052433570" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R49wW5e6pKI/AAAAAAAAAIU/iYQiF6mPAK0/s320/Foto%C4%9Fraf-0020-DEDEM.jpg" border="0" /></a>Dayım beni tavana değdirdi yine, çok heyecanlanıyorum o sırada. Pazar da biz dayımlara gittik, Efe ve ben biraz daha birbirimize alıştığımız için biraz daha az kapıştık orada.<br />Cumartesi dedem, ananem ve annemle parka gittik, bolbol kaydım yine. Dedem de binmek istedi kaydırağa onu ittim “men gelmiyim men gelmiyim” dedim.(Sen gelme demek bu)<br />Pazar sabahı annemler uyandığımı ve onlara seslendiğimi duymamış, ananem geldi beni almaya ona da aynı şekilde bağırdım.. “men gelmiyim men gelmiyim” Annem gelsin çünkü.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1765491223088829881?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-41627927643111783642008-01-17T17:07:00.000+02:002008-01-17T17:10:09.652+02:0010.01.08<br />Hındık, hıstık, badem diye sayıyor ya.. Hındık diyor fındığa bayılıyorum.<br />Akbank’a da ankbank.. Fırına hırına..<br />Babanesiyle forbese gidip siyah cip almış minnoşum, parasını da kendisi ödemiş.<br />Onun adı da “be-ve-me ikis 5”.<br />Geçen akşam uzun zamandan beri reklamdan group kendi kendine söylediği “bolbol fındık bolbol süt” almış babası, birkaç teklifte bulunduk istemedi tabi. İnat etti babası, zorla çikolata yedirme faslı yaptık çok komik. Oğlum dedim başkası olsa kapışır bu çikolataları sana zorla ağzına tepmeye çalışıyoruz. Neyse kandır mandır reklam meklamla zar zor kinderlerden bir parça tattı ve sonra da artık kendisi yemek istedi geri kalanı. Komiğiz resmen komiğiz, yenmez mi hiç çikolata, hele o..<br />Bu arada şaşırma cümlelerinde sesini çok güzel ayarlıyor, inceltiyor. “Ne kaarr büyük ne kaar büyük” darken çok güzel bir ince ses çıkarıyor mesela. Bir de etraftan gelen sesleri tekrar ediyor bize. Çok komik oluyor. Mesela birşey düştüyse “tık yaptı“ diyor.“Beep“ yaptı diyor. Falan filan.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-4162792764311178364?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-25374801731511351472008-01-04T13:44:00.000+02:002008-01-04T13:56:31.348+02:00<a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34d9Je6pHI/AAAAAAAAAH8/jM5GXUGuRAo/s1600-h/100_6922-konusma.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151587960113243250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34d9Je6pHI/AAAAAAAAAH8/jM5GXUGuRAo/s320/100_6922-konusma.JPG" border="0" /></a><div>04.01.2008<br />Uzun zamandan sonra dün sabah çalan telefon alarmı ile uyandı. “Güneş doğmadı” diyerek kendi kendine. Çünkü haftasonları ben ona “sabah güzel güzel uyu, güneş doğmadan uyanma” diyorum.<br />Haftaiçi olduğu için bu sefer, sabah kendi kendine uyanıp bizi uğaştırmayacağı sevinciyle fırlayıp “doğdu annecim hadi kalkabiliriz” dedim fırsat bu fırsat deyip. ..<a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34eBZe6pII/AAAAAAAAAIE/NvoIX_XMp1w/s1600-h/100_6920-yanyan.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151588033127687298" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34eBZe6pII/AAAAAAAAAIE/NvoIX_XMp1w/s320/100_6920-yanyan.JPG" border="0" /></a>“Karanlıkta telefon çaloo karanlıkta telefon çaloo” diyor sonra da. Kendi kendine telkin şeklinde konuşuyor bazen ve söylediği şeyi 2 defa söyleme huyu var. Oğlum konuşmazkan konuşsun istiyorduk, geçen gün onun cırcırlığından Armağan’la sesimizi birbirimize duyurucaz diye sesimizi yükselttikçe o da bağırarak konuşmaya başladı ve en sonunda babası eliyle oğlanın ağzını kapatıp "ay dur bi sus Arda” dedi :) O da susuverdi, ilk defa ağzı kapandığı için bu ne diye şaşırdı, komiğine gitti hatta :) Nonstop konuşuyor bazen, maşallah ve çok şükür.. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2537480173151135147?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-26879670636582791622008-01-04T12:19:00.000+02:002008-01-04T12:23:38.259+02:0001.01.2008<br />Yeni yıl yeni yıl yeni yıl bizlere kutlu olsun.. 2008’e girdiikk. <a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34I_pe6pDI/AAAAAAAAAHc/XEVDiFXui8o/s1600-h/100_6951-ylbs.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151564913318732850" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34I_pe6pDI/AAAAAAAAAHc/XEVDiFXui8o/s320/100_6951-ylbs.JPG" border="0" /></a>Dün gece dayımlar çağırdı onlardaydık, annem ve dayım biz çocuklara hediye almışlar, ikisinin de verdiği hediyeleri çok sevdik ben de Efe de..Efe hep elimden oyuncakları aldı durdu, ya da dayımın aldığı treni ve yolunu bozdu, sanırım benle oynamak istiyor, ama henüz nasıl oynandığını bilmiyor. Of bu bebekler…. :)<br />Bizimkiler dün çalıştı, akşam eve gelip beni aldılar, ve Efe’lere gittik, bayılıyorum böyle sürpriz akşam gezmelerine. Yolda konuştum durdum.<br />Bugün tatildi, bizimkiler evdeydi, oh değmeyin keyfimize. Gerçi annem dün gece 00:30’da yatıp, sabah 08:30’da uyanmama gene çok bozuldu ama neyse :) Bugün “anne çok güzelmiş, anne çok güzelmiş” deyip anneme yılıştım durdum. Yeni kelimeler öğreniyorum; annemin beni tost yapıp yemesi oyununu çok seviyorum, çeşitli tost türleri yapıyoruz. Bol kaşaylı, çift kaşaylı, şucuklu, kepçaplı(ketçaplı), totemezli(domatesli) tostlar yapıyor annem, benimle tabi ve sonra bu tostları yani beni yiyor, kikir kikir gülmekten bayılıyorum artık.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2687967063658279162?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-20039581908539875452008-01-04T12:08:00.000+02:002008-01-04T14:03:02.160+02:0030.12.07<br />Babamıza küçük bir hediye almıştım, paket yaptırmıştım, oğluma dedim “şşş bunu babaya verelim sürpriz yapalım ona hediye aldık” dedim. “Sesini çıkarma ama şşşşş” dedim. Baba odaya gelince “hediye paketi neeyde” demeye başladı bile çocuk. Neyse ben çaktırmadan gidip getirdim, Arda tabi heyecanla açtı, “a bunun içinde başka bişi varr” deyiverdi, oyuncak bekliyormuş tabi ki :)<br />Bu yüzden ertesi gün forumdan küçük bir araba seti alıp paket yaptırdık oğluşuma, kapıdan girince “sana bir süprizimiz var” dedim, sevinçle zıplayarak “hadi süprizi bulalım hadi süprizi bulalım” dedi durdu. Nitekim buldu da Toyzz shop torbasını. Hediye paketini heyecandan açamadı, birlikte açtık çıldırdı; küçük 4’lü araba setini görünce. Kaç gündür elinde mutlaka dördünü bir gezdiriyor. <a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34GTZe6pBI/AAAAAAAAAHM/5pCs9CrQALM/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0013-cubuk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151561954086265874" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34GTZe6pBI/AAAAAAAAAHM/5pCs9CrQALM/s320/Foto%C4%9Fraf-0013-cubuk.jpg" border="0" /></a>Tabi dördünü de taşıması zor oluyor, sarılıyor resmen onlara her yere onlarla gidiyor. Sık sık da “a ne güzel bişi bunlar” deyip duruyor kendi kendine :)<br />Dün benim dişçiden sonra Özdilek ve Toyzz shop yaptık. Özdilek’e çok az gidiyoruz, oradaki müzeikli oyuncaklar arasında ne yapacağını şaşırdı oğluşum, ama bir türlü binmek istemiyor, sadece seyretmeye bayılıyor. <a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34gNJe6pJI/AAAAAAAAAIM/CW8EuCG243g/s1600-h/100_6981-glt3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151590434014405778" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34gNJe6pJI/AAAAAAAAAIM/CW8EuCG243g/s320/100_6981-glt3.JPG" border="0" /></a>Kipa’da ise biz güzelim pizzaları mideye indirirken o, yegane sevdiği şey olan çubukları zevkle götürmekteydi.<br />Birkaç keredir oturduğum koltuğa gelip “men(tabi benden bahsediyor) ne güzelim” ya da “anne ne güzel” diye acaip yılışık ama çok çok sevimli bir suratla gelip sarılıyor bacaklarıma bu ara. Canım benim :) <a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34Hnpe6pCI/AAAAAAAAAHU/SqLIJN4PuD4/s1600-h/100_6992-golet.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151563401490244642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R34Hnpe6pCI/AAAAAAAAAHU/SqLIJN4PuD4/s320/100_6992-golet.JPG" border="0" /></a>Sen daha güzelsin annecim diyorum ona.<br />Dün akşam sırtımı kaşıyordum, “sen de kaşı” deyip geldi minik ve sıcacık yumuşacık elleriyle kaşımaya çalıştı, “a annenin şıytı kıımıjı olmuş, kıymıjıları şil kıymıjıları şil” dedi durdu :)<br />Bugün hava çok güzeldi, dünkü kapalı mekan Özdilek ve Toyzz Shop gezmelerinden sonra bugün gölete gittik, uslu uslu, sakin sakin dolaştı oğlum. Bir kez daha anladım ki, çocuğa karşı ne kadar sakin, ılımlı ve makul davranırsan çocuk da o kadar uyumlu, olgun ve dostça davranıyor. Dünyadaki en iyi arkadaşımız ve en güzel eğlencemiz o bizim. O bizim bir tanemiz :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2003958190853987545?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-84576572586822002052007-12-28T09:35:00.000+02:002008-01-04T12:19:42.024+02:0024.12.07<br />Bir bayram daha bitti. Çarşamba öğleden sonra kurban bayramı arifesi olduğu için annem eve erken geldi, çok güzel geçti bayram. Arife günü yolda başladım eve giderken “eve gitmeelim, eve gitmeelim, eve gitmeelim, eve gitmeelim” demeye. Biz de parka gittik, özlemişim, bol bol kaydım orada. Hava çok soğuktu ama olsun. Sonra paten pistinde bir ablayla top oynadık.<br />Bayramın 2.günü Akhisar’a gittk. Efe’yle bol bol oynadık, arabalarımı verdim ona. Ben de onun kamyonunu ve müzikli oyuncağını aldım. 1 gece Efe ile birarada olduk orada. Dedem ve ananemle oynadık, hep onların nerede olduklarını sordum durdum, “ohan dede nerdee, ananee nerdeee” dedim uzata uzata. Annemle sabahları “yatak keefi yapalım” dedim, keyif yaptık. Sergen’le de oynadık biraz. Kahvaltı hariç diğer yemeklerimi güzel güzel yedim, ama kahvaltılarda sorun çıkardım anneme hep, çok ama çok az yedim.Cumartesi akşamı annanem doktorun Efe’ye “çubuk kraker” dediğini anlatıyordu, tabi aklıma çubuk kraker geldi ve başladım “çubuk kyaker neeyde, çubuk kyaker neeyde” diye sonsuz defa durmaksızın çubuk kraker sayıklamaya.. Dedem kalktı üzerinde montunu giydi, gitti bana bakkaldan çubuk kraker aldı ve “dedesi kim onun, istediği olacak tabi” dedi ve o soğukta hiç üşenmeden çubuğumu bana yetiştirdi. O 1-2 dakikada gidip geldi ama ben “gelmoo mu gelmoo mu?” diye annemin başının etini de yedim o arada napim cok seviyorum çubuğu :)<br />Yine dün “eve gitmeelim, eve gitmeelim, eve gitmeelim” takılmış modunda Akhisar’dan yola çıktık, ve mecburen eve döndük.<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R3SouJe6pAI/AAAAAAAAAHE/UW3zWkCJtX8/s1600-h/100_6889-kitapile.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148925784764359682" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R3SouJe6pAI/AAAAAAAAAHE/UW3zWkCJtX8/s320/100_6889-kitapile.JPG" border="0" /></a><br />Cogaman(kocaman), kalkalım mı?, istersen kalkalım, koy-muş-tu, en büük beşiktaş gibi yerinde ve mantıklı cümleler ve bazı bozuk kelimeler söylüyorum. Gülüyorlar bana. Parmaklarımla gösteriyorum sayıları bazen. Ama hep küçük parmağımdan başlıyorum 1-2 diye, diğer parmaklarımı da elimle kapatmam gerekiyor, kendi kendine kapanmıyor. Annemin kitaplıkta ingilizce ders kitaplarını okuyorum bazen çok eğlenceli.. Elimdeki kitap Digital Electronics and Microprocessors :)<br /><br />16.12.07<br />Bugün oğlumla yalnızdık evde. Akşamüzeri mutfaktayken beni kahreden lafını etti..<br />“İçeri gel, men içeri gel..” dedi bana.<br />“Karnın acıktı mı oğlum?” diye sorunca ben,<br />“Men yemek yapçam; sen oyna” deyip içeri gitti.<br />Hep böyle mi dedim sana oğlum ben deyip sarıldım, çok üzüldüm çok üzüldüm. :( Demek ki onu çok yalnız bırakıyorum ben. Oğlum mutfakta kıyamam bolbol ayaklarıma yapışıp içeri çağırmıştı tabi beni bugün.. :(<br />Babasını sordu gene bol bol. Akşamüzeri bir ara “babanın sesi geloo” dedi. Oysa gelmemişti babası daha. Bıcır bıcır ve heyecanlı heyecanlı konuşuyor, başım şişiyor bazen, sesini yükseltiyor çünkü duyuramadıkça. Bayılıyorum ama ben ona. Sabah kahvaltısını istemedikçe gene kızdım zaten ona. A nooldu a nooldu diye ağladı gene. Ellerimi alıp, gözlerini sildi. Hepböyle yapıyor bu ara, gözyaşlarını benim ellerimle siliyor, burnu bile kaşınsa elimi çekiştirip, burnunu kaşıtıyor bana. Akşam da dizim kaşındı deyip kaç dakika dizini kaşıttı bana. Canım benim :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8457657258682200205?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-54314906603519176692007-12-28T09:31:00.000+02:002007-12-28T09:34:52.871+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R3Sm6Je6o_I/AAAAAAAAAG8/NWcoSK6IfxI/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0034-oyuncak.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148923791899534322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R3Sm6Je6o_I/AAAAAAAAAG8/NWcoSK6IfxI/s320/Foto%C4%9Fraf-0034-oyuncak.jpg" border="0" /></a> <div>09.12.07<br />Artık oğlumun cümlelerini yazmaya ne hafızam ne vaktim yetmeyecek. Binbir kere MAŞŞALLAH!!! Hangi birini saysam.. Son güzellikleri; Bıyawo doğuşu(bravo doğrusu), pajılımı tamamlıyım, şona kek yapalim(puzzelımı tamamlayalım sonra kek yapalım), Allah koyuşun(Allah korusun), beyki kipaa gidoor, beyki tosaras, beyki elit, beyki anane(yoldan geçen bir arabanın nereye gittiği konusunda yorumlarımız), babaşı neydeşin, sinek geloo sinek geloo vızzz, hiii(çok güzel anlamında iç çekme), yemek aroo(sokakta deşelenen köpek için) vs vs vs. her şeyimizi tekrar ediyor, düzeltiyor, bıcır bıcır konuşuyor maşallah. Öyle tatlı, sıcak ve sevimli oldu ki. Tabi bizim bir tanemiz o, ballı oğlum benim diyorum, gülüyor, bal katmışım ben sana diyorum, kikirdiyor.<br />Dün akşam Feza’lardaydık. Defne ve özellikle Sarper ile kudurdu durdu. Zıpladı, koşturdu peşinden Sarper’in onu örnek aldı. En son gene kapıştılar tabi, Sarper trenini elinden alınca. Olsun çok hoşuna gitti çocuklarımızın ve tabi bizim.<br />Bu hafta sonu evde kaldık baş başa bolbol. Babamız zeytinler için Ulucak’taydı. Çok da güzel kapalı ve yağmurlu bir havaydı. Kedi gibi sarmaş dolaş çok güzel vakit geçirdik oğluşumla. Cumartesi günü hatta sarılıp uyuduk, çok güzeldi. Ah büyümese oğlum daha doğrusu şu zamanı durdurabilsek ve hep böyle dibdibe, sıcacık, sağlıklı, genç, çocuk, mutlu ve gaylesiz kalsak. Anneler, babalar, kardeşler sağ-sağlıklı, mutlu-huzurlu, hiç ayrılmasak; herkesin bir arada ve dertsiz olduğu böyle güzel günleri hiç geride bırakmasak.. Çok şükür, bin şükür, sonsuz kere şükür ve teşekkür….</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-5431490660351917669?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-76824366713952829492007-12-28T09:26:00.000+02:002007-12-28T09:31:02.617+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R3SmIJe6o-I/AAAAAAAAAG0/wcv2TS1i2EA/s1600-h/Foto%C4%9Fraf-0036-arabaile.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148922932906075106" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R3SmIJe6o-I/AAAAAAAAAG0/wcv2TS1i2EA/s320/Foto%C4%9Fraf-0036-arabaile.jpg" border="0" /></a> <div>04.12.2007<br />Bizim kitaplığın adı; uzun zamandır “orda senlik bişi yok”. Oradan birşey istediğinde bize “kaalk” diye emir buyurup, elimizden çekip, “orda senlik bişi yok” u gösterip kucağımıza geliyor, “orda senlik bişi yok”’da kendi kendine bişiler arıyor. Yakın zamanda “orda senlik bişi yok” u “orda senlik bişi vayy” olarak çevirdi ve “orda senlik bişi vayy” diye bağırıp bize oradan kendisine göre bişiler bulduruyor, ne olduğu önemli değil, küçük bir oyuncak, kağıt, cd, hatta bir çöp bile olabilir, alıp eline onu iniyor kucağımızdan, onun için orası annelerin sakladıkları, açılıp, içine bakılması çok zevkli bir sandık gibi. Gerçi bazen beğenmeyip bacaklarıyla bacaklarımıza sarılıp inmekte direniyor kucağımızdan eline verdiğimizi kenara atıp, “orda senlik bişi vayy”, “orda senlik bişi vayy” diyerek kurcalamaya devam ediyor. Sıkılıyor, arkadaş olsa çok mutlu olacak belki oyalanacak ama nereden bulacağız? :( Bazen bakıyorum çocuk ben olmuş zaten. “bu ne bööle bu ne bööle” diyip duruyor olur olmaz yerlerde. Oyuncaklarına diyor bazen, bazen de çok anlamlı yerlerde kullanıyor bunu da.. Sabah baktım yolda gördüğüm birşeye “bu ne bööle?” deyiverdim J Farkettim ki Arda benden kapmış bu lafını da. Çok dikkatli konuşmak ve davranmak lazım aslında. Yeni okuduğum bir yazıya göre de, onun boy hizasına eğilip konuşulmalıymış.<br />Yeni kelimelerimiz:<br />Nanniş(yanlış-ve gayet doğru yerlerde kullanıyor), ayakbakı(ayakkabı), çişim geedi(yap oğlum; bezin altında), gine gine temiz bez(muhtemelen bezine çiş yapınca), onlar, hepisi(hepsi)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7682436671395282949?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-16035084296965527242007-11-30T11:04:00.000+02:002007-11-28T15:52:52.125+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P1NXDWo6I/AAAAAAAAAGU/04rP1r4stgA/s1600-h/Image1_resize-1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5135217610007684002" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P1NXDWo6I/AAAAAAAAAGU/04rP1r4stgA/s320/Image1_resize-1.jpg" border="0" /></a> <div><a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P1IHDWo5I/AAAAAAAAAGM/f58Yc4jXKwQ/s1600-h/Image2_resize-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5135217519813370770" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P1IHDWo5I/AAAAAAAAAGM/f58Yc4jXKwQ/s320/Image2_resize-2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P1YXDWo7I/AAAAAAAAAGc/r446c89f898/s1600-h/Image3_resize-3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5135217798986245042" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P1YXDWo7I/AAAAAAAAAGc/r446c89f898/s320/Image3_resize-3.jpg" border="0" /></a> <div><a href="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P00HDWo3I/AAAAAAAAAF8/TMW9imEmZCk/s1600-h/Image4_resize-4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5135217176215987058" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P00HDWo3I/AAAAAAAAAF8/TMW9imEmZCk/s320/Image4_resize-4.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P3g3DWo9I/AAAAAAAAAGs/51qbFWQCEoU/s1600-h/Image5_resize-5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5135220144038388690" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/R0P3g3DWo9I/AAAAAAAAAGs/51qbFWQCEoU/s320/Image5_resize-5.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-1603508429696552724?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-50449636154491840742007-11-26T15:47:00.000+02:002007-11-28T15:55:45.815+02:0026.11.2007<br />Annaanne demeye de başladım.<br />Biraz ve gibi tamlamalarını öğrenmişim bir ara, kullanıyorum cümle içinde annemin çok hoşuna gitmiş.<br />Akhisar’da elektirikli soba için “biraz büük şoba” dedim.<br />Dedem saklanıyor bir ceketin arkasına önce annanem sandım, “annaanna” dedim, dedem kolunu çıkardı azıcık, “annane diil biraz dede” dedim :)<br />Çok kullanır oldum “biraz”ı, sanırım bazen yanlış da kullanıyorum ama olsun. “lamba biraz söndü” diyorum elektirik kesilince :)<br />Dedemle boğuştuk yine. Anneannemle de oynadık, o durup konuştukça “oona oona” diye dürtükledim onu. Sergen ise çok üstüme geldi, kızdım biraz ona, “kızdı kızdı” diye anlatıyorum bizimkilere.<br />Cumartesi çok yorgunduk, babamdan önce yattık biz, annem sarıldı bana, gün içinde neler yaptığımızı konuştuk; annem anlatıı ben de ona dilim döndüğünce katıldım. Sabah zeytinlerle ilgili bişi yapıyordu dedemler ben yanlışlıkla basıyordum bazılarına, akşam olunca “sen basıyon basıyon”, “settinyaa” dedim durdum: Bu “ben basıyorum zeytinlere, sonra cörkleyip zeytinyağ oluyor” demekti.<br />Araba yarışları seyrediyoruz babamla. Yarış başladı mı eğer babamdan uzaktaysam mutlaka yanına gidiyorum genelde babam koltukta uzanır vaziyette olduğu için gidip karnına oturuyorum. Offroad seyrediyoruz babamla..Ciplerin dağ-bayır engebeli yollarda gittiği bazen devrildiği bu yarışlara bayılıyorum. Dilim döndüğünce konuşa konuşa hararetle ve tezahüratla takip ediyorum onları. Reklam çıktı mı yandı bizimkiler. Gözyaşlarımla bağıra bağıra ağlıyorum “a noldu a noldu” diye. Başlayana kadar susmuyorum, ola ki tamamen bittiyse çok üzülüyorum. Zor moral veriyo bizimkiler bana o durumda.<br /><br />23.11.2007<br />Annem bir silgi-kalem ve kalemtıraş bulmuş evde onları verdi bana silginin ne işe yaradığını gösterdi, sonra sormadım ama kalemtıraş da o işe yarıyordur diye düşündüm, onunla silmeye çalıştım karalamalarımı. Aslında başka işe yarıyormuş o ama sanırım annem ortalığı batırmıyım diye anlatmadı bana onun ne yaptığını, sadece “o kalemtıraş annecim silgi değil” dedi. Babam da açıklama yapmamış olmamak için “arda o kalemi tıraş eder yani” dedi; ben de aldım kalemtıraşı yanaklarıma sürmeye başladım güldüler, halbuki babam öyle tıraş oluyor ama :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-5044963615449184074?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-28542603391785311122007-11-25T15:49:00.000+02:002007-11-28T15:50:56.805+02:0021.11.2007<br />Bu aralar bağırıyorum oğluma, “galiba sinirleniyorum şimdi bağırıcam ama bağırmamam lazım” diye geçiyor aklımdan o an, “tamam bağırmamalıyım” derken daha kendi kendime ciyak bağırıveriyorum oğluma :(<br />Öyle korkuyor, ya da morali bozuluyor ki, “ay noodu ay noodu” deyip yüzünü buruşturup dudağını titretip başlıyor ağlamaya.. Anında boncuklar dökülüyor gözlerinden ve ağladığı için yanakları ve burnu kızarıveriyor tıpkı annesi gibi. Ve anında pişman olup ama deşarj olmuş hissederek kendimi sarılıyorum öpüyorum, bazen kendi siliyor gözyaşlarını elleriyle daha da bir masum, günahsız ve tatlı geliyor gözyaşlarını silmeye çalışışı, alıp kucağıma sarılıyorum. Kendimi haklı çıkarmak için başlıyorum yaptığı şeyin yanlış olduğunu saymaya.. Aslında hiç de yanlış birşeyler yapmıyor ki tamamen merak, istememe vs duygularından kaynaklanıyor. O bir birey niye olduğu gibi kabul etmiyorum ki. Dün akşam yaptığı sadece tuvalet kağıdını çekip uzatmaktı, haftasonu yaptığı ise uzun zamandır üzerine çıkmadığı tartıya çıkarken basılan yeri elle ellemesiydi, ama yapma etme daha yeni yıkadım ellerini derken beni dinlemeyip bunları yaptığı için bir anda sinirlerim peak yapıveriyor. Aslında o anlık bir birikim oluyor yani. Yani kendime dur demeliyim. Bazen ellerimizi sabunlarken duruladığımız halde tekrar tekrar sabuna dokunması oluyor, bazen de yemek yemek istememesi. Hiç de kötü şeyler değil aslında ama sabırsız anne sahibi olan çocukların kaderi bu oluyor işte. Hele bir de işim çoksa malesef ona yansıtıyorum, oof of :(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-2854260339178531112?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-82428941642926445822007-11-21T10:49:00.001+02:002007-11-21T10:49:41.614+02:0021.11.2007<br /><br />Uzun zamandır “o piti piti karamela sepeti terazi lastik, cimnastik” diyordum ona, geçen gün son kelimeyi o söyledi benden sonra : “o piti piti karamela sepeti terazi lastik,....”, “Cİ-MO-NA” ne alakaysa.<br /><br />Haftasonu banyoda dolaşıyordu karanlıkta, babası lambayı yaktı dışarıdan, en uzun cümlesini kurdu şaşkın şaşkın:”yandı lamba yandı kendi kendi” dedi kopardı bizi J<br /><br />Kazağımın altına saklamıştım bir kere onu, başını sokmuştu içime.. Çok hoşuma gitti tabi bebecikken bana yapıştığı gibi, şimdi gelip ara ara saklanmak istiyor. Sonra “Ayda neyydeee?” diyor, “bulamadım Arda yok muu?” diyorum, bazen çıkıyor saçı başı dağılmış ve nefessiz kalmış şekilde, “Aydaa buydaaa!” diyor. Geçen akşam “kipa kipa” dedi. Arda kipaya gitmiş yani.<br /><br />Banyodan her çıktığında saçlarını, boynunu koklayıp “oh mis gibi kokmuş oğlum” diyorum.. O da ben çıktığımda gelip saçlarımı karıştırmak istiyor yaş yaşken. Her seferinde ben de “Arda gel bakalım kokla mis gibi kokuyor mu” diyordum. Geçen Pazar baktım saçlarıma gelmiş “kok kok” diyor anlamadım önce, “sonra kokla bakalım oğlum mis gibi kokuyor mu” dedim. Koklar gibi snıf snıf yaptı:)<br /><br />Bazen tokuşuyoruz; “Kafa gitti kafa gittii” diyor duymuş birimizden J Dün akşam da çok fena düşmüş, “kafa gitti kafa gitti” diye ağlamış, alnının sağ tarafında bir şişlik olmuş, şişliklerinin yönleri farklı olsa da iyice benzemiş babasına bu haliyle J<br /><br />8 de tost-peyniy, 10 da şüt, 12 de yemek-yoğut-şu, 3 de kek-paşta, 4 de eyma, 6 da yemek-yoğut-şu şeklinde neler yediğini sayıyor oğlum. Hatta saatin akrebi 4 civarında dolaştığında “döyt döyt eyma eyma” diye gidiyormuş babanesine. Babanesi onu öyle iyi ve düzenli besliyor ki, kesin benden daha çok düşünüyordur dengeli beslenmesini torununun diyorum. Bazen akşam otururken “2 saat oldu sofradan kalkalı acıkmıştır, yoğurt, meyva birşey yedirelim en azından” diyor. 2 saatte acıkır mı bir insan bilmem ki :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8242894164292644582?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-84454419674634869762007-11-21T10:48:00.001+02:002007-11-21T10:49:12.831+02:0018.11.2007<br /> Oyuncaklarımla ama, küçük şeyler yumurta oluyor, bir şeyin içine kırarmış gibi yapıyoruz, kabuklarını ayırmayı unutuyorum bazen onları da koyuyarım kek kabına ama öğrenicem. Sonra zeetinyaa, şüt, yoğut, un, adını söyleyemediğim şeker koyuyormuş gibi yapıyorum legolarımın içinden sonra blendır yaptığımız uzun birşeyle çırpıyoruz, ama “şeş yok” blendırın.. Tepsi olan bir oyuncağımın içine döküyorum en son. Sonra da fırın diye düşündüğümüz birşeyin içine koyup kapağını kapatıyoruz. Pişti mi diye bakıyoruz ara ara. En son da çıkan bulaşıkları yıkıyoruz çabuk çabuk..<br />Pazar günü oturma odasında uyuttu annem, sonra da mutfakta laptopunda çalışmaya gitmiş, babamla koltuklarımızda uyuyorduk. 2 saat sonra uyandım etrafa bakındım, aniden deli gibi koltuktan inip son sürat odama ve banyoya doğru koşturdum ama çığlık çığlığa “anne anne anne anne” diye bağırarak ve ağlayarak. Annem çok korkup mutfaktan fırladı kucağına aldı beni, sarıldı, sustum, çok korkmuşum heralde hatırlamıyorum, sonra tekrar koltuğa dönüp biraz yatak keyfi yaptık. Annemi babamı çok seviyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-8445441967463486976?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-75721046193897627252007-11-21T10:47:00.000+02:002007-11-21T10:48:23.444+02:0012.11.2007<br />Hemen arkasından “Ayda nerdee?”, “Ayda buyydaa!!” oyunlarına başladı. Haftasonu yorganın altına saklanıp uzun uzun defalarca bu oyunu oynadık. Kendi kendine Ayda’yı arıyor ve sonra bulup bulup “buydaa” diyor her seferinde aynı heyecanla J O kadar da güzel söylüyor ve ses tonunu öyle güzel ayarlıyor ki her seferinde ben de bayılıp onu yiyorum..<br />Daha neler neler, söylemediği şey yok Maşallah.. Kubilay da diyor, ıspanak da, karnıbahar da. Tabi kendine has şivesi ve hecelemesiyle. Keşke fırsat olsa da hepsini kaydedebilsek. Aslında var fırsat biz üşeniyoruz, sanki oğluşum hep küçük Arda olarak kalacakmış gibi J<br />Pazar akşamı Defne ve Sarper geldi. Çok mutlu oldu onlar gelecek diye, kapı çalıp Sarper geldi dediğimizde ordan oraya zıplayıp durdu minnoşum.<br />Dün akşam mandalini görünce “lambadin” deyiverdi.<br /><br /><br />09.11.2007<br />Aaa çok mutluyum biraz da şaşkın.. Oğlumun konuşmasının bu kadar çabuk gelivereceğini bilmezdim. Tek tük kelimeler derken şimdi –maşallah kendi kendine oyunlar oynamaya başladı. Dün akşam 2 küçük balonu eline almış arkasına saklanmış gayet güzel “Nerdee?” diyor, biz “Aa yok” dediğimizde de gene gayet net “Burdaaa” diyor gülerek.. Çok şaşırdık kendi kendine bize bu oyunu oynayınca J Sesi de öyle güzel ki maşallah, tıpkı babasınınki gibi. (Arkadaşlarımdan biri “telefonda Armağan’ın sesinin çok güzel-hoş geldiğini değişik bir ses tonunun olduğunu” söylüyordu sık sık)<br />Uzun uzun cümleler kurmasa da tek kelimelerden 2-3 kelimeli kısa cümlelere geçtik. “Orda bişey yok”, patlayan balonun arkasından “bitti gitti” gibi küçük sürprizler yapıverdi oğlum bize dün akşam. Henüz sorulara pek cevap vermiyor ama olsun o güzel sesini duyduk ya J Çok şükür...<br />Dün akşam da arabasını otobanda kullanıp paralı gişelerden geçme oyunu oynadı babasıyla. Babasının kolu gişe, para da çok çabuk anlayıp kavradığı cebinde mahsusçuktan olan hayali birşey ve parayı cepten hepimizin biraz zor çıkarma sahnesi :)Elini eşofmanının olmayan cebine atıyor, her seferinde 2 defa deneme yaparak cebinden hayali para çıkarıp babasına uzatıyor ve yine olmayan düğmeye basıp gişeden geçiyor :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-7572104619389762725?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-37681726958090170962007-11-21T10:46:00.000+02:002007-11-21T10:47:39.093+02:0001.11.2007<br />Paraları toplayıp sayıyorum; “yüs yüs” diyorum 100 kurusa. Sonra gidip “on on” ve “yiğmi beş” likleri de topluyorum etraftan. Dün annemin getirdiği bir kitaptan 133’ü görüp okuyuverdim, annemin ağzı açık kaldı yine. “yüsotzüçç” diye.. Bana unutturmaya çalışıyorlar sayıları ama boşuna ben çok seviyorum :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-3768172695809017096?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31065322.post-4839493982385618382007-10-30T12:00:00.001+02:002007-10-30T12:02:58.055+02:0030.10.2007<br />Cumhuriyet Bayramı sebebiyle 3 günlük tatilimiz vardı. Akhisar’a gittik; dedesiyle ve Sergen’le bol bol oynayıp eğlendi oğlum. Sonunda “dellii kuut”(deli kurt) demeyi öğrendi dedesinden..<br />Bebekliğinde olduğu gibi hala bazen parmaklarını bilinçsizce oynatıp duruyor, daha karnımdayken ultrasonlarda en çok parmaklarını oynatışını görüyorduk o aklıma geliyor. Bileklerinden ellerini kıvırıp parmaklarını bir ileri bir geri oynatıyor, karıştırıyor, sallıyor. Eskiden daha da çok yapardı, boş kaldığında. Arabada giderken yapardı en çok, şimdi süt içirirken ya da birşey yerken daldığında yapıyor. Kıpır kıpır parmaklar...<a href="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/RycAzJFhCGI/AAAAAAAAAFs/3MqUVK7yZXQ/s1600-h/100_6871-ANNEMVEBEN.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127067579396982882" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Zr91lbNv6Mc/RycAzJFhCGI/AAAAAAAAAFs/3MqUVK7yZXQ/s320/100_6871-ANNEMVEBEN.JPG" border="0" /></a>Sarılıp yiyesim geliyor bazen onu, yiyorum da.. Bazen de öyle ciddi takılıyor ki, oyun oynuyor benle :)<br />Birçok kelimeyi tekrar ediyor artık, haftasonu malesef şimdi telafu edemediğim bir şekilde “ıspanak” bile dedi. Dün akşam da karnıbahar yerken “kaanıbar” gibi birşey dedi, yakalayamadım. Renkleri çok güzel sayıyor, bazen canı isterse açık, koyu bile diyor.<br />Malesef “beş ağtı beş” daha 10 ettiğini biliyor. Yüzdokuza kadar sayıyor, neyse ki daha ileri gitmeyip “onn” diyor tekrar.. Sayıları, harfleri unutturmamız, dikkatini başka yöne çekmemiz gerekiyor. Yoksa okulda çok sıkılacak, bugünlerini oynayarak değerlendirsin istiyoruz. “Döf”(4) ‘ünü düzeltti, “dööt” diyor şimdi.. Bazen önce “döf” sonra kendi kendine düzeltip “dööt” diyor.<br />Büyüyünce daha doğrusu üç yaşına gelince turuncu renkli çarpışan arabaya kendisinin bineceğini anlatıyor oğlum şöyle ki:<br />“üç üç” , “sen sen(yani ben demek istiyor-kendisi)” , “tuv tuv”<br />Herşeyi 2 defa tekrarlıyor nedense.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31065322-483949398238561838?l=ardaege-erdogan.blogspot.com' alt='' /></div>Ebru SENGER ERDOĞANhttp://www.blogger.com/profile/08890969791520536866noreply@blogger.com0